لبو، داغ است و گرمی آن سردی زمستان را از یاد می برد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، به  نقل از اروم نیوز، صورتش مثل لبو قرمز شده بود مثلی است که مردم در مکالمات خود به کار می برند، اما کمتر شنیده ایم که شیرینی آن یا داغ بودنش را در قالب مثلی ذکر کنند.

یکی از صحنه های زیبا و گرم این فصل سرد نگاه به گرمی و قرمزی لبویی است که با دستان زحمت کش لبو فروش آماده شده و برای شیرینی بخشی به زندگی ما ساعت ها در کنار خیابان می ایستد و آمدن ما را نظاره گر است.

از بازار و خرید لوازم مورد نیاز که تمام می شویم بوی لبو گزینه بعدی خرید ما را مشخص می سازد آری خرید لبو از لبو فروش و خوردن آن.

بزرگانمان از برکت داشتن پول گفته اند و این که اگر درآمد کم آدمی برکت داشته باشد بهتر از آن است که درآمد بیشتر باشد اما بی برکت، وقتی که لبو را از لبو فروش می خری اولین حرفی که بعد از این خرید از زبان آنان می شنوی این است که خدا برکت دهد.

آری اگر برکت خدا در کار باشد می توان با حداقل ها بهترین ها را در زندگی فراهم کرد چه بسیار سرمایه دارانی هستند که هشتشان گرو نهشان است و در زندگی شان تنها چیزی که دیده نمی شود آرامش است و چه بسیار کارگران زحمت کشی وجود دارد که با درآمد ناچیز خود آسایش و آرامش مثال زدنی را در زندگی خود فراهم کرده اند.

این گرمی لبو حکایت از گرمی دلی است که صاف و ساده در پی کسب روزی حلال است و به فرزندش می گوید تو فقط درست را بخوان و باقی با من.

پختن لبو فن و تخصص خاصی را می خواهد ، اگر این تخصص را نداشته باشی ، رنگ لبو قرمزی خاص خود را و طعم آن شیرینی اش را آن طوری که باید خود را نشان نمی دهند.

شاید پختن این شیرینی خوشمزه در خانه به شیرینی پختن آن در کنار خیابان ها نباشد نمی دانم علتش چیست و چه چیزی باعث افزون شدن طعم شیرین آن در دستان لبو فروشان می شود.

زالزالک فروشی ، یرآلما کبابی و کارگری در ساختمان ها شاید شغل آنها در فصل های دیگر باشد اما لبوفروشی در زمستان مخاطبان خاص خود را دارد.

نوشتن از دستان زحمت کشی که امید خانواده است و آرامش بخش دل آنها با دستان کوچک تعریف امکان پذیر نیست.

انتهای پیام/