به قلم: مهرداد جعفرنیا؛ نویسنده و منتقد سینما
بعضی از مسوولین ما استعداد عجیبی دارند برای مطرح کردن خویش . در واقع انها هیچ فرصتی را برای دیده شدن از دست نمی دهند. این آدمها ، همیشه مترصد این هستند که چگونه می توان از امکانات و موقعیت ها به نحو احسن برای نشان دادن میزانسن خود استفاده کنند. این حس غریب برای دیده شدن و مطرح شدن به هر طریق، سندروم غریبی است که برخی دچار ان هستند و به نظر می رسد به این زودی ها هم نمی توان دوایی برای آن یافت . اما وقتی چنین سندرومی زیر انبوهی از کلمات محبت امیز و ظاهرا خیرخواهانه مدفون میشود ، دیگر نمی توان ساکت بود. خصوصا اگر طرف، آدمی باشد که مسوولیت اصلی خودش را فراموش کرده باشد و فرمان را خلاف جهت بچرخاند.
انگار کار تازه رئیس هیات مدیره خانه سینما که به ابوالمشاغل شهره است، فقط همین است . یعنی اینکه در کمین بنشیند و هر از گاه، به بهانه یا بی بهانه عرض اندام کند! کسی نیست به این دوست عزیز بگوید که به شکل مفیدتری می تواند از قاطبه اعضای خانواده سینما حمایت کند؟ آیا وقتش نشده است تا به جای سینه چاک دادن و عرض اندام برای بدیهیات در کنار بخش های دیگر صنوف به یاری خانواده سینما بیایید و به دور از ژست ها و حباب های کلامی چند قدم، فقط، چند قدم،جریان امیدبخشی که در حوزه های مختلف سینما شکل گرفته را همراهی کند؟ سوال مهم و اساسی این است که تا کی قرار است در کمین بنشینید و منتظر گزک کلامی این و آن مدیر و فعال اجتماعی شوید تا خودی به نمایش بگذارید؟ گمان نمی کنید دیگر همگان شکل بازی شما را بلد شده اند و فریب نمی خورند؟
چرا هیچوقت درباره مسایل اساسی سینما صحبت نمی کنید اینکه مثلا چرخه اکران امروز به حرکت درآمده، روند ساخت سالن های سینما پر سرعت تر از همیشه جریان دارد. منابع و امکاناتی که زمانی برای امثال شمایان خرج جشن ها و سفرها و محافل دورهمی می شده، امروز به بدنه سینمای استان ها و جوانان سینماگر تا دورترین نقاط کشور تزریق شده و ... الخ!
نگاهی به امار صدور مجوزها سینمایی بیندازید ... آمار صدور مجوزهای سینمایی بیش از همه دوره ها و دولت هاست و در کنارش، ژانرهای مختلف حتی در سینمای کوتاه احیا شده، تولیدات متنوع و متعددی به دست خانواده سینما از پیشکسوت ها تا نسل جدید فیلمسازی در حال انجام است. در حوزه برگزاری جشنواره های سینمایی هم بیش از همیشه با رویدادهای گوناگون و اقبال طیف های مختلف مردم مواجه هستیم. به طوری که برای نخستین بار به جای دورهمی محفلی گذشته به بهانه روز ملی سینما جشنی در سراسر کشور و در تمامی استان ها برپا شده تا به جای جلف بازی ، سخیف گویی و پرت پرانی چند سلبریتی عصاقورت داده از صدها سینماگر و حامی سینما در جای جای این سرزمین تقدیر به عمل آید. میلیاردها تومان پول ها و منابع سایر سازمان ها و دستگاه های اجرایی به سمت سینما به چرخش در آمده است، مسکن سینماگران به صورت مسئله جدی در آمده و شرایطش در حال فراهم شدن است در زمینه تراز حقوقی و پایه مبنا برای سینماگران پیشکسوت در گام اول و سپس، برای همه صنوف برنامه ها و تسهیلات موثری در شرف انجام است و برای ارتقای دانش و آموزش سینمایی ۱۸۰ میلیارد تومان نه از بودجه سینما که از منابع وزارت نفت با درایت و پیگیری مسئولان سازمان سینمایی به سمت مراکز سینمای جوان در بیش از ۱۰۰ دفتر و نمایندگی سرازیر می شود. رکورد فروش سینماها هر هفته زده می شود و بیش از ۲۳۰ سالن سینما طی دو ساله اخیر به ظرفیت سینماهای کشور افزوده شده و احداث و بهره وری از ۴۰۰ سالن دیگر در دستور کار قرار دارد. واقعا، وقت آن نیست به جای سنگ اندازی های همیشگی به این جریان پرطنین و امیدآفرین کمک کنید و باری از دوش مسئولان سینما بردارید؟ فرافکنی یک موضوع بدیهی در خصوص رعایت قانون که همگان به آن واقف و آگاه هستند و چرخاندن موضوع به سمت ادبیات سیاسی و پوپولیستی آیا به نفع خانواده سینماست ؟ یا آتش تهیه برای شبکه های متصل به سلطه و صهیونیسم است؟ اگر هم، برخلاف جایگاه صنفی نمی خواهید یا نمی توانید باری از دوش سینما بردارید لااقل، انصاف داشته باشید و سنگ هم نیندازید و مانع تراشی نکنید! خودخواهانه صرفا به حال خودتان فکر نکنید. بگذارید حال سینما خوب و خوب تر شود. سینما این روزها به آرامش و ثبات احتیاج دارد و ازآن بیشتر به همدلی. سعی کنید کنار خانواده سینما باشید ، نه در مقابل آن!... این به ثواب نزدیکتر است.
ارسال دیدگاه