به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از جهانبین؛ اولین دور گفتگوهای میان ایران و شش قدرت جهانی بر سر پرونده ی هسته ای ایران بعد از یک وقفه ۴ ماهه و روی کارآمدن دولت جدید در ایران با یک تیم کاملا متحول شده به سرپرستی عباس عراقچی هفته ی گذشته در ژنو برگزار شد. مذاکراتی که بنا به صلاحدید طرفین مذاکره کننده، مفاد و تفاهماتش قرار شد محرمانه بماند!
فارغ از بررسی علت و چرایی این توافق و کنکاش پیرامون این موضوع که اگر انتقال پرونده ی برنامه ی هسته ای ایران از شورای عالی امنیت ملی به وزارت امورخارجه ی کشورمان برای نشان دادن غیر امنیتی بودن این پرونده برای دولت یازدهم بود، پس درخواست محرمانه ماندن این مذاکرات از طرف تیم ایرانی به چه دلیلی می تواند باشد؟؛ این تنها توافق علنی شده ی بعد از مذاکرات ژنو می تواند محک خوبی باشد برای نشان دادن صداقت و پایبندی طرف مذاکره کننده ی غربی به انجام توافقاتی که در آینده در طی مذاکرات، دو طرف به آن می رسند. می تواند محکی خوبی برای پی بردن به کارایی راهبرد بازی برد-برد تیم مذاکره کننده ی ایرانی و همچنین مدالیته ی گام به گام پیشنهادی توسط تیم مذاکره کننده ی جدید ایران باشد! و یا به زبان ساده تر می تواند نشان دهد که درآینده چه میزان می توان به اجرایی شدن توافقات توسط طرف غربی اطمینان داشت.
شاید مرور تاریخ و بازگویی وقایع تاریخی با انتقاد برخی از گروه ها مواجه شود که می گویند شما شرایط زمانی را در نظر نگرفتید و ظرفیت هایی که در طول این سال ها ایجاد شده است و تغییر رویه های سیاسی که با تغییر دولت مداران در طرف های درگیر این پرونده ی مناقشه برانگیر به وجود آمده است و ساختارهایی که در منطقه جدیدا شکل پیدا کرده است و همچنین شرایط بحران اقتصادی که برای جهان ایجاد شده است همه را نادیده گرفتید و دست به یک شباهت سازی ابلهانه ای زدید. ما هم تمامی عهدشکنی های کشورهای غربی و بالاخص آمریکا را در قبال مردم ایران در طول تاریخ نایده می گیریم و فرض می کنیم که تا قبل از ۱۶ اکتبر ایران با هیچ یک از این ۶ کشور جهان هیچی معاهده یا قراردادی را امضا نکرده است و این اولین ملاقات این ۷ کشور برای رسیدن به یک توافق مشترک است. حتی یک گام هم فراتر می گذاریم و اصلا نمی پرسیم که این تغییر رویه ای که از آن دم می زنید کجا متبلور شده است؟ اقدامات هواپیماهای بدون سرنشین آمریکایی و نقض حریم هوایی کشورهای یمن و پاکستان و کشتن غیرنظامیان با هدف مبارزه با تروریسم آیا همان نشانه ی تغییر در رویه ی سلطه جویی و کلانترمآبی دولت آمریکاست که برخی از گروه ها وعده اش را می دهند و یا تلاش برای حمله ی یکجانبه به خاک سوریه به بهانه ی مبارزه با سلاح شیمیایی بدون هیچ مبنای حقوقی و بدون استناد برهیچ بندی از معاهده های بین المللی، نشان دهنده ی تغییر در رویه های سیاست خارجی آمریکاست؟! حتی یورش نیروهای کوماندوی آمریکایی به خانه ای در پاکستان بدون اجازه ورود از دولت ملی پاکستان و بدون هماهنگی با ارتش این کشور را هم در راستای حسن نیت آمریکا و به منظور اذیت نکردن صاحبخانه در نظر می گیریم!
با وجود این پیش فرض ها این سوال پیش می آید که چگونه تنها ساعاتی از پایان مذاکرات نمی گذرد که سایت ها و روزنامه های معتبر جهان بندهای پیشنهادی بسته ی جدید جمهوری اسلامی ایران را فاش و هر کدام را به تفصیل بیان می کنند! باز هم با حسن ظن به این قضیه نگاه می کنیم و تکذبیه ی طرف غربی در افشای جزئیات مذاکرات و محتوای بسته ی پیشنهادی ایران را می پذیریم و اصلا این سوال را نمی پرسیم که چگونه از شرقی ترین تا غربی ترین روزنامه های معتبر جهان از قول یک منبع به صورت همزمان یک گونه گمانه زنی می کنند و همه به صورت اتفاقی پیشنهاد های ایران را در ۶ قسمت تقسیم بندی می کنند و به صورت کاملا اتفاقی تر همه ی این خبرها یک محتوای یکسان دارد.
یعنی هیئت تحریریه ی همه ی روزنامه های جهان به صورت کاملا تصادفی عین هم در مورد این بسته ی پیشنهادی گمانه زنی کردند! اما با در نظر گرفتن این پیش فرض ها هم یک سوال باز هم پیش می آید که چگونه باید به مذاکره کننده ای که به ایرانیان توهین می کند و ژن آنها را با فریبکاری عجین شده می خواند اعتماد کرد؟
چطور می شود به شخصی که به شما توهین می کند و شما را غیرقابل اعتماد معرفی می کند و می گوید در ارتباط با شما همواره فرض را بر این می گذارم که شما می خواهید مرا فریب دهید و من باید تمام سعیم را بکنم که شما را فریب دهم اعتماد کرد؟ جالب تر این جاست که شما حق خود را می خواهید طلب کنید و هیچ چیز بیشتر از حق خود نمی خواهید و به فریب کاری برای رسیدن به حق خود متهم می شوید! و مضحک تر آنجاست که از طرف شخصی که می خواهد امتیازی بیشتر از حقوق خود دریافت کند و تاکنون بارها با فریب کاری حق دیگران را پایمال کرده و به حقوق و ملکیت آنها تجاوز کرده است هم به فریبکاری محکوم می شوید!
امین شایگان
, فارغ از بررسی علت و چرایی این توافق و کنکاش پیرامون این موضوع که اگر انتقال پرونده ی برنامه ی هسته ای ایران از شورای عالی امنیت ملی به وزارت امورخارجه ی کشورمان برای نشان دادن غیر امنیتی بودن این پرونده برای دولت یازدهم بود، پس درخواست محرمانه ماندن این مذاکرات از طرف تیم ایرانی به چه دلیلی می تواند باشد؟؛ این تنها توافق علنی شده ی بعد از مذاکرات ژنو می تواند محک خوبی باشد برای نشان دادن صداقت و پایبندی طرف مذاکره کننده ی غربی به انجام توافقاتی که در آینده در طی مذاکرات، دو طرف به آن می رسند. می تواند محکی خوبی برای پی بردن به کارایی راهبرد بازی برد-برد تیم مذاکره کننده ی ایرانی و همچنین مدالیته ی گام به گام پیشنهادی توسط تیم مذاکره کننده ی جدید ایران باشد! و یا به زبان ساده تر می تواند نشان دهد که درآینده چه میزان می توان به اجرایی شدن توافقات توسط طرف غربی اطمینان داشت.,
, شاید مرور تاریخ و بازگویی وقایع تاریخی با انتقاد برخی از گروه ها مواجه شود که می گویند شما شرایط زمانی را در نظر نگرفتید و ظرفیت هایی که در طول این سال ها ایجاد شده است و تغییر رویه های سیاسی که با تغییر دولت مداران در طرف های درگیر این پرونده ی مناقشه برانگیر به وجود آمده است و ساختارهایی که در منطقه جدیدا شکل پیدا کرده است و همچنین شرایط بحران اقتصادی که برای جهان ایجاد شده است همه را نادیده گرفتید و دست به یک شباهت سازی ابلهانه ای زدید. ما هم تمامی عهدشکنی های کشورهای غربی و بالاخص آمریکا را در قبال مردم ایران در طول تاریخ نایده می گیریم و فرض می کنیم که تا قبل از ۱۶ اکتبر ایران با هیچ یک از این ۶ کشور جهان هیچی معاهده یا قراردادی را امضا نکرده است و این اولین ملاقات این ۷ کشور برای رسیدن به یک توافق مشترک است. حتی یک گام هم فراتر می گذاریم و اصلا نمی پرسیم که این تغییر رویه ای که از آن دم می زنید کجا متبلور شده است؟ اقدامات هواپیماهای بدون سرنشین آمریکایی و نقض حریم هوایی کشورهای یمن و پاکستان و کشتن غیرنظامیان با هدف مبارزه با تروریسم آیا همان نشانه ی تغییر در رویه ی سلطه جویی و کلانترمآبی دولت آمریکاست که برخی از گروه ها وعده اش را می دهند و یا تلاش برای حمله ی یکجانبه به خاک سوریه به بهانه ی مبارزه با سلاح شیمیایی بدون هیچ مبنای حقوقی و بدون استناد برهیچ بندی از معاهده های بین المللی، نشان دهنده ی تغییر در رویه های سیاست خارجی آمریکاست؟! حتی یورش نیروهای کوماندوی آمریکایی به خانه ای در پاکستان بدون اجازه ورود از دولت ملی پاکستان و بدون هماهنگی با ارتش این کشور را هم در راستای حسن نیت آمریکا و به منظور اذیت نکردن صاحبخانه در نظر می گیریم!,
, با وجود این پیش فرض ها این سوال پیش می آید که چگونه تنها ساعاتی از پایان مذاکرات نمی گذرد که سایت ها و روزنامه های معتبر جهان بندهای پیشنهادی بسته ی جدید جمهوری اسلامی ایران را فاش و هر کدام را به تفصیل بیان می کنند! باز هم با حسن ظن به این قضیه نگاه می کنیم و تکذبیه ی طرف غربی در افشای جزئیات مذاکرات و محتوای بسته ی پیشنهادی ایران را می پذیریم و اصلا این سوال را نمی پرسیم که چگونه از شرقی ترین تا غربی ترین روزنامه های معتبر جهان از قول یک منبع به صورت همزمان یک گونه گمانه زنی می کنند و همه به صورت اتفاقی پیشنهاد های ایران را در ۶ قسمت تقسیم بندی می کنند و به صورت کاملا اتفاقی تر همه ی این خبرها یک محتوای یکسان دارد.,
, یعنی هیئت تحریریه ی همه ی روزنامه های جهان به صورت کاملا تصادفی عین هم در مورد این بسته ی پیشنهادی گمانه زنی کردند! اما با در نظر گرفتن این پیش فرض ها هم یک سوال باز هم پیش می آید که چگونه باید به مذاکره کننده ای که به ایرانیان توهین می کند و ژن آنها را با فریبکاری عجین شده می خواند اعتماد کرد؟,
, چطور می شود به شخصی که به شما توهین می کند و شما را غیرقابل اعتماد معرفی می کند و می گوید در ارتباط با شما همواره فرض را بر این می گذارم که شما می خواهید مرا فریب دهید و من باید تمام سعیم را بکنم که شما را فریب دهم اعتماد کرد؟ جالب تر این جاست که شما حق خود را می خواهید طلب کنید و هیچ چیز بیشتر از حق خود نمی خواهید و به فریب کاری برای رسیدن به حق خود متهم می شوید! و مضحک تر آنجاست که از طرف شخصی که می خواهد امتیازی بیشتر از حقوق خود دریافت کند و تاکنون بارها با فریب کاری حق دیگران را پایمال کرده و به حقوق و ملکیت آنها تجاوز کرده است هم به فریبکاری محکوم می شوید!,
, امین شایگان,
انتهای متن/
, انتهای متن/]
ارسال دیدگاه