سهیل کریمی مستندساز در گفتگو با خبرنگار شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ درباره خبرنگاران شهیدی که در غزه نگذاشتند صدای این همه شجاعت و در عین حال مظلومیت مردم فلسطین خاموش شود، گفت: موضوع شهادت این تعداد خبرنگارانی که در غزه به شهادت رسیده اند، چیز عجیبی نیست، چون از ماهیت رژیم کودک کش صهیونیستی چیزی جز این انتظار نمی رود.
وی افزود: اما موضوعی که شاید این روزها نیاز به تامل بیشتر دارد، «اهمیت رسانه» است که ای کاش مسئولان ما متوجه این نکته می شدند که این سلاح رسانه، چقدر برنده و گیراست و آن کسانی که از این سلاح استفاده می کنند، نه در خط مقدم بلکه جلوتر از خط مقدم و در کنار همه مردمی که هر روزه در حال شهادت اند، همراه با خانواده هایشان در حال جان دادن هستند. خبرنگار الجزیره، نه تنها خودش بلکه زن و فرزندانش نیز در این راه به شهادت رسیدند. پس ما با مجموعه ای به نام اصحاب رسانه مواجه ایم که بیشترین تاثیر و کارکرد را در جنگ و بحران ها دارد و ای کاش جایگاه اصحاب رسانه در نظر مسئولان ما بیشتر از اینها درک شود که اگر درک می شد، الان من به عنوان یک مستندساز بحران، نباید در دل تهران باشم و می بایستی در دل این جنگ حضور پیدا می کردم.
سهیل کریمی مستندساز در ادامه گفت: ما همیشه به عنوان نیروهای آتش به اختیار، فرش زیر پایمان را می فروشیم تا در دل بحران باشیم و کار تولید کنیم و بعد اگر از آنجا زنده و سالم برگشتیم، تازه باید به هر جا و هر کسی التماس کنیم تا آن اثر را از ما خریداری کنند تا دوباره بتوانیم همان فرش زیر پایمان را بخریم و ای کاش در حد همین هم برای ما ارزش قائل باشند. به عنوان مثال هزینه اعزام همین خبرنگاران به لبنان و مرز غزه که خروجی آن چنانی نداشته، می توانست هزینه تولید چند کار خوب مستند، نمایشگاه عکس و آثار تاثیرگذار باشد.
ارسال دیدگاه