به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ غلامرضا محمدی که امروز (25 آذر) میهمان برنامه دایره طلایی بود، درباره قبول مسئولیت دوباره‌اش در فدراسیون علیرضا دبیر اظهار داشت: من تا المپیک توکیو در خدمت تیم ملی بزرگسالان بودم، شاید بعد از آن دیگر با فدراسیون همکاری نکردم ولی همیشه کنار کشتی هستم و قلبم برای کشتی می‌تپد. در این مدتی که نبودم همیشه و هر روز دعا می‌کردم بچه‌ها در میادین مختلف موفق باشند و افتخارآفرینی کنند.
وی در مورد ارتباطش با علیرضا دبیر در مدتی که مسئولیتی در اختیار نداشت، ادامه داد: با هم در ارتباط بودیم، او به من لطف دارد. خیلی جاها در ارتباط با موضوع کشتی تبادل نظر می‌کردیم. من هیچ وقت نمی‌توانم جدای از کشتی باشم و این را در عمل ثابت کردم چون دلی و قلبی است. اگر قبلا هم حرفی زدم، دلی بوده و این باید همیشه در ذهن‌مان باشد که چون با افتخارات کشتی مردم خوشحال می‌شوند، باید هدف‌مان موفقیت کشتی باشد.
وی که به تازگی مسئولیت تیم ملی جوانان و مدیریت فنی تیم‌های پایه را برعهده گرفته، تصریح کرد: من قبلا در دو مقطع سرمربی تیم ملی نوجوانان بودم، قبلا هم گفته بودم که کار کردن با آینده‌سازان کشتی، جایگاه مقدسی است چون می‌تواند مسیر کشتی را تغییر دهد. اینجا می‌شود کار ماندگار و و اثربخش انجام داد. ما ملاقاتی با دبیر خارج از فدراسیون داشتیم، او به من گفت نیاز هست در این برهه بیایی و کمک کنی، مدیر تیم‌های پایه قطعا یک مسئولیت سنگین، مهم و حساس است و امیدوارم با حمایت فدراسیون و نگاه رئیس فدراسیون نسبت به رده پایه اتفاقات خوبی در آینده کشتی ما بیافتد. یک بار دیگر قرار است در خدمت کشتی باشم و امیدوارم که اثرگذار باشم. من قطره‌ای در اقیانوس کشتی هستم و قطعا همه باید کمک کنند که باز هم نسل نویی به کشتی معرفی شود. در جلسه‌ای که داشتیم، جمع‌بندی این بود که در کنار مدیریت تیم‌های پایه، من خدمت‌گذار رده سنی جوانان هم باشم. سعی می‌کنم در کنار حسن طهماسبی و بهنام احسان‌پور در دو رده سنی نونهالان و نوجوانان، با کمکِ فدراسیون مسیر کار کردن آنها را هموار کنیم.
وی که به عنوان عضو کمیته فنی در مورد مسابقات قهرمانی بزرگسالان کشور حضور داشت، درباره این مسابقات گفت: ابتدا این را بگویم که شأن کشتی مازندران حداقل سالن 10-15 هزار نفره هست که امیدوارم با حضور شایگان این اتفاق بیافتد. قطعا اگر مسابقات روی 3-4 تشک انجام می‌شد از نظر کیفی هم روی کشتی‌ها تاثیرگذار بود. یک مقدار به خاطر زمان طولانی مسابقات، خسته‌کننده شد اما باتوجه به وجود دو تشک، چاره‌ای نبود. در مورد جوانان هم این را بگویم که خود من نسبت به آینده کشتی امیدوار شدم و جا دارد از مربیان سازنده، زحمتکش و بی‌ادعای کشتی، خانواده کشتی‌گیران و کادرفنی سالهای قبل که در همه رده ها کار کردند تشکر کنم. این بچه‌ها همه رصد خواهند شد. مسابقات درمجموع خوب برگزار شد و رقابت‌ها خیلی نزدیک بود. طبیعت قهرمانی کشور همین است. اکثر بضاعت کشتی ما در ساری بودند، قبلا هم گفتم راه سختی تا المپیک داریم. کشتی نیاز به آرامش و همدلی دارد و باید دور از حاشیه باشد. چرخه انتخابی تیم ملی هم با مسابقات کشوری استارت زده شد، ما سه سهمیه المپیک را هنوز نگرفته‌ایم و این خیلی مهم است که با 6 سهمیه کامل در المپیک پاریس حاضر باشیم.
درحالیکه مسابقات قهرمان کشوری جوانان پیش از این بدون حضور محمدی برگزار شده، او دراین‌باره تصریح کرد: من در انزلی حضور نداشتم به همین دلیل خوب شد که در ساری از نزدیک کشتی‌ها را دیدم. قطعا کشتی‌گیران خوب به اردوها دعوت خواهند شد، طی چند روز آینده هم اعضای کادرفنی تیم ملی و هم زمان تشکیل اردو و نفرات دعوت شده به آن اعلام خواهد شد. ما پیش از انتخابی تیم ملی که احتمالا اواخر بهمن یا اوایل اسفند است، سه مرحله اردو خواهیم داشت و در یکی دو تورنمنت شرکت می‌کنیم. مسابقات قهرمانی آسیا تیر ماه در اردن است و رقابت‌های جهانی هم بعد از المپیک در اسپانیا برگزار می‌شود. این نکته خوبی است که مسابقات آسیایی هر چهار رده سنی نونهالان، نوجوانان، جوانان و امید قرار است در اردن برگزار شود و من می‌توانم کنار بچه‌ها باشم. هدف مهم ما این است که با کمک همه این عزیزان نسل نو و ماندگاری را به کشتی کشور معرفی کنیم.
محمدی از حضور کشتی‌گیرانی که شرایط سنی همراهی تیم ملی جوانان را دارند در چرخه انتخابی المپیک استقبال کرد و گفت: این خیلی خوب است، بچه‌های نوجوان باید از همان رده سنی به فکر ملی‌پوش شدن در رده بزرگسالان باشند. باید این باور ایجاد شود که یک نسلی این کار را کرده و قطعا نسل بعدی هم می‌تواند. برای آنکه پشتوانه خوبی برای کشتی کشور داشته باشیم راهی جز تعامل نداریم. این هماهنگی بین ما وجود دارد که اگر کشتی گیر جوانی بتواند به بزرگسالان کمک کند اولویت رده سنی بزرگسالان باشد.
سرمربی تیم ملی جوانان در خاتمه نیز تاکید کرد: یک توصیه برای مربیان جوان دارم که در کنار اکثرشان نیز به عنوان مربی حضور داشتم. کار مربیگری نه «منم» دارد و نه «انتها»؛ باید همیشه از خودمان بگذریم تا بزرگ شویم. تا شاگردی نکنیم بزرگ نخواهیم شد. اگر مربی جوان احساس کند همه چیز را در مربیگری می‌فهمد همان لحظه زمین خوردنش خواهد بود.
ارسال دیدگاه