چرا «محمود احمدی نژاد» در وقت اضافه رأی داد؟

به گزارش خبرنگار سیاسی شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ در حالی انتخابات 11 اسفند بازتاب های گسترده رسانه ای داشت که بسیاری در داخل و خارج از کشور تلاش کردند تا ضمن تاکید بر عدم مشارکت مردم در این حماسه، کمپین های تحریم انتخاباتی به راه بیندازند.

اپوزیسیون خارج نشین که از ماه ها قبل سناریوی مایوس کردن مردم از حضور در انتخابات را کلید زد و با بمباران رسانه ای تلاش کرد ضمن بی اثر خواندن حضور مردم، بر ایجاد دو قطبی در کشور و اختلاف افکنی بین سلایق مختلف اقدام کند.

در داخل نیز برخی جریانات سیاسی، شکست خورده از پروژه اغتشاشاتی که به بهانه شعار زن، زندگی، آزادی نصیبشان شده بود، بنای قهر انتخاباتی را گذاشتند.

انزوای سیاسی اصلاح طلبان میانه رو در برابر قداره کشی تندروها

در اردوگاه اصلاحات طیف تندرو به بهانه اشکال تراشی برای عملکرد شورای نگهبان، نداشتن کاندیدا را بهانه کرده و تحریم انتخابات را کلید زدند.

حزب اراده ملت با دبیرکلی آذر منصوری که ریاست جبهه اصلاحات ایران را نیز بر عهده داشت در این سناریو پیشتازی کرد.

برخی اصلاح طلبان میانه رو و مشارکت جو نیز قربانی این تندروی شدند.

طیف کارگزاران سازندگی و اعتدال و توسعه که از ابتدا بر مشارکت پای صندوق رای تاکید داشتند، اما با قهر سیاسی از طرف هم حزبی های خود مجبور به سکوت شده وانزوای سیاسی را در پیش گرفتند.

حسین مرعشی دبیر کل حزب کارگزاران پیش از انتخابات در یک اظهارنظر انتخاباتی گفته بود که اگر بنای ائتلاف داشته باشیم حتما با اصلاح طلبان این کار را خواهیم کرد این اظهارات او اما با واکنش تند آذر منصوری همراه شد.

منصوری در سخنانی گفت مواضع اصلاح طلبان را فقط سخنگوی این جبهه اعلام می کند و قرار نیست دیگران درباره تصمیم اصلاح طلبان صحبت کنند. همین واکنش دیالوگ تند و تیز بین دو طیف اصلاحات اختلافات کهنه از زمان حیات هاشمی رفسنجانی تا به امروز را دوباره احیا کرد تا کارگزاران تکلیف خود را دانسته و دست و پای خودشان را در برابر اصلاح طلبان رادیکال جمع و جور کنند.

در سوی دیگر ماجرا، محمدباقر نوبخت دبیر کل حزب اعتدال و توسعه هم که بنای راه یابی به مجلس دوازدهم را داشت با امید به پشتیبانی از دوستان هم حزبی خود در انتخابات کاندید شد، اما بی مهری اصلاح طلبان نسبت به او باعث شد که به ناگاه خبر نامه نوبخت به فرمانداری تهران برای انتقال حوزه انتخابیه از تهران به رشت در رسانه ها خبر ساز شود.

نوبخت که 8 سال مسئولیت اجرایی در دولت قبل داشت و از چهره های نزدیک به جریان اصلاحات بود نتوانست محبت هم حزبی های خودش را جلب کرده و ناچار فرار را بر قرار ترجیح داد.

حضور دیرهنگام احمدی نژاد پای صندوق رای تلاشی برای کاهش مشارکت

تلاش برای کارشکنی در انتخابات و حضور مردم از سوی جریانات معلوم الحال، اما تنها یک روی سکه انتخابات اسفند ماه بود.

محمود احمدی نژاد از چهره های فعال سیاسی، در حالی در انتخابات شرکت کرد که 4 ساعت از زمان قانونی برگزاری انتخابت گذشته بود.

حضور دیرهنگام او در پای صندوق رای به نظر می رسد بیش از هر چیز با این هدف صورت گرفت که فرصت لیدری هیچ جریان سیاسی را برای دعوت به مشارکت در انتخابات نداشته باشد. حضور دیرهنگام احمدی نژاد پای صندوق رای امکان انعکاس خبری گسترده از این مشارکت را با درصدی پایین همراه کرد تا او به عنوان یک چهره سیاسی در قبال منتقدانش این استدلال را داشته باشد که به هر حال در انتخابات مشارکت کرده و در عین حال فرصتی برای دعوت از مردم برای مشارکت در انتخابات برایش باقی نماند.

در حالی که چهره های مختلف سیاسی، فرهنگی، ورزشی و هنری بیش از هر کس با دعوت از مردم برای مشارکت زمینه ساز مشارکت حداکثری در انتخابات هستند.

شاید بتوان پذیرفت که احمدی نژاد در انتخابات 11 اسفند با چراغ خاموش برای کاهش مشارکت تلاش کرد و با حضور دیرهنگام پای صندوق رای این پیام خاص را برای مردم مخابره کرد.