به گزارش خبرنگار اجتماعی شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ کارگران از ارزشمندترین و سودمندترین اقشار جامعه هستند و می توان رمز پیشرفت و توسعه پایدار و حیات یک ملت را در تجلی استعدادها و سرمایه‌های انسانی کارآمد، پرتلاش، باشور و نشاط و خلاق آن جامعه دانست و به نوعی نیروی انسانی هر جامعه‌ای مهمترین سرمایه آن کشور محسوب می‌شود. به مناسبت 12 اردیبهشت، همزمان با اول ماه مه میلادی که مصادف است با روز جهانی کارگر، قصد داریم وضعیت معیشتی این قشر بزرگ کشورمان را مورد بررسی قرار دهیم.
در فرهنگ ما، جامعه کارگران از شریف‌ترین انسانهای جامعه محسوب می‌شوند به طوری که بزرگان دینی ما از کار کردن به عنوان عملی که اجر و ثواب دنیوی و اخروی دارد یاد کرده‌اند. اما این طبقه از جامعه که در واقع نقش مهمی در توسعه کشور دارد از لحاظ واقعیت عملی چه جایگاهی در کشور ما دارند؟ آیا قوانین حقوقی ما در این زمینه توانسته است نیازهای این بخش از جامعه را به خوبی منعکس کند؟ دولت و مجلس چه نقشی در بهبود زندگی این عزیزان زحمتکش جامعه دارند؟
در حال حاضر بیش از ۱۵ میلیون کارگر در کشور وجود دارند که در بخش‌های مختلف خدماتی و تولیدی و … مشغول فعالیت هستند. کارگران همانند دیگر قشرهای جامعه از همان ابتدای انقلاب پای کار کشور بوده و در تمام سختی‌ها و شیرینی‌ها، پستی‌ها و بلندی‌ها در کنار مردم گام برداشته‌اند.
کارگران در زمره اقشاری هستند که در تلاطم‌های اقتصادی، گرانی و رکود تورمی به خصوص در سال‌های اخیر بسیار متضرر شدند. قشری که آن را اساس تحولات اقتصادی و چرخیدن چرخ‌های اقتصاد کشور می‌دانند اما در زمان تصمیم‌گیری‌ها، همواره آخرین توجهات به آنان معطوف شده است.
برخی اعتقاد دارند که کارگران هم نتوانسته‌اند به درستی مطالبات خود را داشته باشند در نتیجه مجموعه‌ای از نجابت بیش از اندازه کارگران و همچنین تلاطم‌های اقتصادی و سیاست‌های ناکارآمد اقتصادی کار را به جایی رسانده که عمده کارگران ما با مشکلات شدید معیشتی روبرو هستند.
این قشر همواره با مشکلاتی از قبیل نبود امنیت شغلی، گرانی مسکن، تورم و کاهش قدرت خرید و افزایش قیمت کالا‌های مصرفی اساسی، فقدان بیمه و عدم ثبت سابقه کار و در سال‌های اخیر به جهت شیوع کرونا و کاهش فرصت‌های شغلی رو‌به‌رو بوده‌اند.
کارگران همانند سایر قشرهای جامعه در کنار هزینه‌های اصلی زندگی نیازمند تامین هزینه‌هایی مانند آموزش، بهداشت، درمان و سایر هزینه‌های جاری نیز هستند.
امنیت شغلی مهمترین دغدغه کارگران
بر اساس نرخ حقوق و دستمزد سال 1403، یک کارگر دارای یک فرزند، حدود 10.5 میلیون تومان حقوق دریافت می‌کند، در حالی که بر اساس نظر کارگران سبد معیشت آن‌ها حدود 20 میلیون تومان است و با وجود تورم حدود 38 درصدی به سختی قادر به تامین هزینه‌های زندگی خود هستند.
در کنار مسائل اقتصادی، اجرای قرارداد موقت یکی دیگر از مشکلات کارگران است. کارشناسان می‌گویند در اجرای قرارداد موقت (فصلی یا ۶ ماهه) از کارگران سوء استفاده های مختلفی صورت می‌گیرد و کارگر به دلیل نداشتن سند و مدرک قادر به پیگیری آن نیست.
کارشناسان می‌گویند در صورتی که خیال کارگر از آینده شغلی خود راحت باشد، بازدهی بیشتر و راندمان کاری بالاتری خواهد داشت و این افزایش بازدهی در نهایت به نفع اقتصاد کشور خواهد بود.
همچنین بحث بیمه کارگران به عنوان یکی از پرچالش ترین مسائل جامعه کارگری مطرح است، امروز کارگران به ویژه کارگرانی که با عدم امنیت شغلی مواجه هستند، به دلیل محروم بودن از بیمه بیکاری و احتمال منفک شدن از کار به شدت در مضیقه‌اند و از این نظر اجحاف بیشتری در حق کارگران قراردادی و پیمانی صورت می گیرد در حالی که کارفرمایان باید تا زمانی که کارگر بازدهی دارد با او همکاری می کنند و از کارگر در زمان‌های مختلف حمایت کنند.
ارسال دیدگاه