به گزارش خبرنگار ورزشی شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ پروسه انتخاب سرمربی تیم ملی والیبال ایران به بخش نهایی خود رسیده و شنیده می‌شود که از بین روبرتو پیاتزا ایتالیایی یا خاویر وبر آرژانتینی یکی به عنوان سرمربی تیم ایران انتخاب خواهد شد.
مربی کنترل راه دور دوباره پیشنهاد شد!
البته ماجرای منتفی شدن حضور پیاتزا در ایران باورنکردنی‌تر از آن چیزی بوده که فکرش را بکنید. داستان از این قرار بوده که در ابتدا همه چیز به شکل عادی جلو رفته و دو طرف مذاکرات خوبی را با یکدیگر انجام دادند ولی وقتی صحبت از بستن قرارداد نهایی می‌شود، به یکباره پیاتزا بهانه عجیبی می آورد.
سرمربی ایتالیایی به مسئولان فدراسیون والیبال ایران اعلام می‌کند که به دلیل بندی در قراردادش نمی‌تواند در لیگ ملت‌های پیش رو روی نیمکت تیمی جز هلند بشیند. او به فدراسیون پیشنهاد می‌دهد که قراردادش را با هلند فسخ کند و هدایت ایران را بر عهده بگیرد، البته بدون اینکه در لیگ ملت‌ها روی نیمکت ایران بشیند. پیاتزا همچنین پیشنهاد داده که در لیگ ملت‌ها توماس توتولو روی نیمکت ایران بشیند و او از دور تیم را هدایت کند!
فدراسیون والیبال ایران حتی با این مسئله هم کنار می‌آید و به نوعی این درخواست پیاتزا را قبول می‌کند اما به یکباره سرمربی ایتالیایی درخواست جدیدی مطرح می‌کند. پیاتزا به فدراسیون والیبال ایران اعلام می‌کند که به خاطر بندی در قراردادش قادر به بستن قرارداد با ایران نیست. درخواست باورنکردنی او جایی بود که به فدراسیون والیبال ایران پیشنهاد می‌دهد که در لیگ ملت‌ها در کنار هلند حضور داشته باشد و از دور حواسش به تیم ملی ایران هم باشد و اگر ایران به المپیک رفت، رسما هدایت تیم ملی را بر عهده بگیرد. آن هم در حالی که ایران و هلند رقیب المپیکی هم هستند و خواسته پیاتزا خنده دار و عجیب بوده است.
در صورت حضور روبرتو پیاتزا در تیم ملی والیبال ایران، فدراسیون باید جریمه‌ای را به فدراسیون والیبال ایتالیا بپردازد، زیرا با توجه به قانون سوپر لیگای ایتالیا مربیان حاضر در این لیگ حق ندارند در تیم ملی حضور داشته باشند مگر آنکه جریمه آن را بپردازند.
فشار برای جذب مربی درجه 2 خارجی
به نظر می‌رسد فشار رسانه‌ها و فضای مجازی موجب شده تا مدیر جوان فدراسیون والیبال به سراغ گزینه خارجی برود و راه نجات والیبال ایران را حضور یک مربی خارجی بداند، اما در این بین شاید بد نباشد چشم‌مان را بیشتر باز کنیم و نیم نگاهی به مربیان داخلی داشته باشیم.
شاید یکی از جدی‌ترین گزینه‌های داخلی برای نشستن روی نیمکت تیم ملی والیبال ایران پیمان اکبری باشد؛ مربی که سال گذشته با تیم پیکانی که کمتر کسی فکر می‌کرد حتی به پلی آف لیگ برتر برسد به عنوان سومی دست پیدا کرد. اقدام فداکارانه، جسورانه و سخت اکبری جایی بود که پس از 7 شکست در مسابقات رسمی و 3 شکست در دیدارهای دوستانه درخواست میلاد تقوی را پذیرفت و هدایت تیم ملی ایران در هفته سوم لیگ ملت‌ها را برعهده گرفت.
پیمان اکبری که حالا کاملاً پخته و باتجربه است و پله‌های بازی و مربیگری را یکی یکی طی کرده در هفته سوم عملکرد خوبی هم داشت و توانست آمریکا و هلند را شکست دهد؛ آمریکایی که در المپیک مدال برنز را کسب کرد و هلندی که با شکست مقابل ایران شانس حضور در المپیک را به صورت کامل از دست داد.
پیمان اکبری با مدیریت و کوچینگ منطقی که حاصل شناخت وی از شرایط تیم ملی ایران و بازیکنان بود توانست جلوی یک فاجعه را بگیرد تا تیم ملی ایران در رنکینگ فدراسیون جهانی به رده بیستم نرسد. با تمام این تفاسیر به نظر می‌رسد پیمان اکبری اصلح‌ترین گزینه داخلی برای نشستن روی نیمکت تیم ملی والیبال ایران باشد.
اگر تقوی بخواهد از مربیان درجه 2 خارجی استفاده کند، بهتر است قدر داشته‌های خودمان را بداند و به توان مربیان ایرانی اعتماد کند و سکان هدایت تیم ملی را به دست وی بسپارد. با گزینه های درجه 2 خارجی هیچ اتفاقی در تیم ملی والیبال نخواهد افتاد.
خبرنگار: سعید آقایی
ارسال دیدگاه