بوچیا؛ ورزشی حیرت‌انگیز برای معلولان+ تصاویر

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از شاخه طوبی، در نگاه اول ناتوان به نظر می‌رسند اما وقتی نزدیک می‌شوی قهرمانانی هستند که با محدودیتی به نام معلولیت کنار آمده‌اند و در رشته‌ای نه چندان نام آشنا با جدیت تمرین می‌کنند. نه شهرت، نه پول، نه محبوبیت، هیچ کدام انگیزه آنها نیست، تنها «بوچیا» هدفی است تا به قدرت توانستن ایمان بیاورند.

این را هم بگویم که  «بوچیا» رشته ورزشی است که برای معلولان فلج مغزی و افرادی با ضایعات شدید گردنی که دست آن‌ها را هم گرفتار کرده طراحی شده و این نکته حیرت‌آور بودن این رشته ورزشی است. زمانی به متمایز بودن این رشته با سایر رشته‌های ورزشی معلولان پی می بریم که در یک بازی دونفره، بازیکنان 6 توپ آبی و 6 توپ قرمز را به همراه یک توپ سفید (توپ هدف یا جک) در زمینی با خط کشی‌های منظم پرتاب می‌کنند.

در این میان سهم بوچیا تنها به سالنی در میدان معلم سمنان بنام "سالن ویژه معلولین و جانبازان" ختم می‌شود؛ جایی که روزهای فرد از نوجوان 10 ساله گرفته تا یک جوان 30ساله با توپ‌های سفید، آبی و قرمز در زمینی که با خط‌های سفید در میان رشته‌های سرشناسی همچون فوتسال و والیبال خودی نشان می‌دهد، تمرین می‌کنند.

 وقتی وارد سالن شدم این جوانان و نوجوانان ویلچری ناخودآگاه من را به سمتشان ‌کشاند.

اولین فردی که با او روبرو شدو ندا غایبی که سخت مشغول تمرین بود و کمتر به حاشیه توجه داشت اما با این حال چندی طول نکشید که متوجه حضور من شد و لبخندی زد و به گرمی خوشامد گفت و زمانی که از او خواستم تمرینش را ادامه دهد باز هم با لبخندی همراهی‌ام کرد.

ندا  متولد 1371، از سن یک سالگی ناگهان به فلج مغزیcp دچار و از کمر به پایین فلج شد. چند‌باری زیر تیغ جراحان رفته و به تدریج وضعیت جسمی بهتری پیدا کرده بود. از آنجا که علاقه خاصی به فعالیت‌های کامپیوتری داشت، در دوره دبیرستان به کلاس‌های کامپیوتر و ICDL رفت و مدرک ICDLبین الملل گرفت و بسیاری از دانسته‌هایش را آنجا به دست آورد و در حال حاضر با مدرک لیسانس در یکی از مغازه های سمنان به عنوان حسابدار مشغول به کار است.

وی حدود 3 سال پیش با ویلچر ورزشی و رشته بوچیا آشنا و از آن زمان مصمم شد تا توانایی‌های خود را به همگان نشان دهد.

ندا در این رشته مقام سوم کشوری و مقام اول استانی را کسب کرده است و هم اکنون در انتظار تیم ملی است.

سالن آنقدرها هم خلوت نیست.پسری 16 ساله که از ناحیه پا دچار معلولیت است با اشتیاق مادر توپ قرمز بوچیا را بالای سر می‌برد و پرتاب می‌کرد.

این پسر جوان ابوالفضل شبستانی است که سال آخر دبیرستان می باشد و 2 سالی است که در رشته بوچیا فعالیت می کند.

ابوالفضل با مادر ش به این تمریات می آید و یک مشوق بسیار قوی دارد.

به ترتیب با افرادی که در سالن بودند آشنا شدم آنها با چهره ای شاد و بدون هیچ دغدغه ای مشغول تمرین بودند.

محمد حسن عالیشاه، 10 ساله یکی دیگر از معلولین جسمی حرکتی است.

وی که در حال حاضر کلاس پنجم دبستان است، حدود 6 ماه می شود که تمرینات خود را آغاز کرده است.

محمد حسن سعی می‌کرد جدی‌تر از قبل تمرین کند و توپ قرمزی را که مربی جوان برایش آماده می کرد به سختی بر می‌داشت و چند دقیقه طول می‌کشید تا دستش را بالا بیاورد و با مکث توپ را پرتاب می‌کرد.

محمدرضا گلی تبار 18 ساله سال آخر دبیرستان است و وی نیز 6 ماه است که در رشته بوچیا فعالیت می کند.

وی نیز با اشتیاق توپ قرمز بوچیا را بالای سر می‌برد و پرتاب می‌کرد.

یکی دیگر از معلولین جسمی حرکتی، محمدرضا دائیان 28 ساله است.

وی کارشناسی حسابداری دارد و یکی از کارمندان اداره دارایی استان سمنان است.

محمدرضا نیز 2 ماهی می شود که در این سالن به تمرینات بوچیا می پردازد.

علی اکبر دائیان برادر محمدرضا است که مهندس رباتیک است.

این معلول جسمی حرکتی 30 ساله دارد و حدود 1 ماه است که در این رشته فعالیت می کند.

علی آهن، 19 ساله یکی دیگر از معلولین جسمی حرکتی است و 3 سالی می شود که در رشته بوچیا تمرین می کند.

در نگاه اول ناتوان به نظر می‌رسیدند اما وقتی نزدیک تر می شدی، متوجه می شدی که قهرمانانی هستند که با محدودیتی به نام معلولیت کنار آمده‌اند و در رشته‌ای نه چندان نام آشنا با جدیت تمرین می‌کنند.

آنها نه شهرت، نه پول، نه محبوبیت، هیچ کدام انگیزه آنها نیست، تنها «بوچیا» هدفی است تا به قدرت توانستن ایمان بیاورند.

انتهای پیام/ش