به گزارش راه دانا، احمدرضا دانا متولد اول فروردین ۱۳۴۰ و یکی از بهترین مدافعان راست فوتبال تهران در دهه ۶۰ بوده است. احمدرضا دانا در عرصه باشگاهی پیراهن تیم‌های بوتان، هما و پاس را بر تن کرد. او در تیم‌های ملی امید و رقابت‌های قهرمانی ارتش‌های جهان نیز سابقه بازی داشت. احمدرضا دانا مدت‌ها با شاهین بیانی و محمدرضا شکورزاده برای تصاحب پیراهن تیم ملی در دفاع راست رقابتی فشرده داشت.
همچنین احمدرضا دانا با تیم منتخب ارتش ایران در سال ۱۹۸۶ و کشور الجزایر، قهرمان جهان شد. در ترکیب ثابت تیم منتخب ارتش ایران جلال بشرزاد، ناصر صادقی، احمدرضا دانا، سهراب کردبچه، فیروز کریمی، فرشا پیوس، بیژن طاهری، سیدمهدی ابطحی، مجید درزی، کوروش لرستانی و پرویز مظلومی بازی می‌کردند. در این تیم مهدی غفاری و امید هرندی نیز حضور داشتند که تیم ارتش ایران با مربی گری مهدی مناجاتی، مدیریت ناصر نوآموز و سرپرستی مصطفی شرکا به قهرمانی جهان رسید.
احمدرضا دانا تیم منتخب قرن خود را به شرح زیر انتخاب کرد.
دروازه بان:
ناصر حجازی از نظر قدمت و سابقه عالی بود. البته می‌توان منصور رشیدی، مودت و عابدزاده را نیز هم سطح ناصر حجازی دانست، اما به نظر من حجازی از همه بهتر بود.
مدافعان میانی:
نصرالله عبداللهی و حسین گازرانی را انتخاب می‌کنم. از نصرالله عبداللهی آنچه به خاطر دارم صلابت و بزرگی ایشان بود. در فوتبالش بسیار تاثیرگذار و شایسته بود. البته مجید تشرفی و مسیح مسیح نیا هم خیلی خوب بودند. حسین گازرانی هم با آن قد و قامت بسیار شایسته و عالی بود. زمانی که از هما به پاس رفتم با ایشان و مجید حلوایی در تمرینات حضور داشتم. مجید حلوایی هم می‌تواند در ترکیب قرن باشد.
مدافع راست:
ابراهیم آشتیانی دوست داشتنی، عزیز و بزرگوار؛ هم پست من بود و الگوی من شد تا در دفاع راست بازی کنم. اگر می‌توانستم دو رای بدهم، رای دوم را به حسن نظری می‌دادم.
مدافع چپ:
آندرانیک اسکندریان اولین ایرانی بود که در تیم منتخب جهان بازی کرد. واقعا کلاسیک بود. روبرتو کارلوس مرا یاد آندرانیک اسکندریان می‌انداخت. محرمی، حاجیلو و دینورزاده هم در این پست خوب بودند.
هافبک دفاعی:
شک نکنید پرویز قلیچ خانی. واقعا عالی و از همه بهتر بود. کریم باقری هم در این پست بازیکنی شایسته است، اما قلیچ خانی از همه بهتر بود. گل‌هایی که به استرالیا زد را فراموش نمی‌کنم. بزرگ‌ترین فوتبالیست تاریخ کشورمان است.
هافبک راست:
علی پروین در این پست بهترین بود. مهدی مهدوی کیا هم قابل احترام است، اما امکان ندارد در یک تیم منتخب علی پروین نفر برتر پست خود نباشد.
هافبک چپ:
حمید استیلی در نسل خود و بعد از خود بهترین بوده و هست. گل او مقابل آمریکا در سال ۱۳۷۷ را هیچوقت فراموش نمی‌کنم، گل حمید ماندگارترین لحظه تاریخ فوتبال ایران برای من است. خدا بیامرزد علیرضا عزیزی را، او هم واقعا در این پست عالی بود. باید از ابراهیم قاسمپور هم نام ببرم که ایشان هم لیاقت حضور در ترکیب تیم منتخب را دارد.
مهاجمان:
با احترام کامل نسبت به علی دایی و با توجه به اینکه می‌دانم ایشان بالاترین رای را در این پروژه دارد، می‌خواهم رای خود را به حسین کلانی و حسن روشن بدهم و تا از این بزرگان فوتبال ایران نیز تقدیر کرده باشم. حسین کلانی با لیاقت‌های فردی خود توانست به سطح بالا برسد. هم تحصیلاتش را ببینید و هم آقای گلی جام ملت ها. سخت بود رسیدن به این مدارج بالا، اما او چنان خوب بود که هم در تحصیلات و هم در فوتبال به بالاترین مرز توان رسید. حسن روشن نیز اعجوبه فوتبال ایران بود. در اواخر فوتبال علی پروین و حسن روشن افتخار این را داشتم که با تیم‌های بوتان، پاس و هما روبروی این بزرگان و عزیزان بازی کنم.
احمدرضا دانا رای خود در بخش سه بازیکن قرن را به پرویز قلیچ خانی، علی پروین و ناصر حجازی داد و همچنین پرویز دهداری و رایکوف را بهترین مربیان قرن دانست.
پیشکسوت فوتبال ایران در خصوص انتخاب داور قرن گفت: علیرضا فغانی داور بسیار خوبی است، اما انتخاب من جنتلمن تمام عیار داوری فوتبال ایران یعنی جناب محمد صالحی است.
تیم قرن:
هما در دهه ۶۰ یک تیم فوق العاده فنی، با شخصیت و با کلاس بود. پایه گذار دوستی‌ها در فوتبال تیم هما بوده است.
در بخش پایانی یعنی ورزشکاران قرن نیز، غلامرضا تختی، محمد نصیری و حسین کلانی انتخاب‌های احمدرضا دانا بودند.
ارسال دیدگاه