رفراندوم، کلیدی جدید در دستان دولت

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از صبح قزوین، رئیس جمهور، روز یکشنبه در کنفرانس اقتصاد ایران در تهران، خواستار برگزاری همه پرسی درباره برخی مسائل مهم اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی کشور شد.

وی در این نشست با اشاره به مفادی از قانون اساسی در خصوص حق برگزاری رفراندوم گفت: در طول ۳۶ سال گذشتته استفاده از آراء عمومی مردم در مسائل مختلف کمک بزرگی به نظام کرده است.
در این موضوع چند مورد حائز اهمیت است؛ اول اینکه قوه مقننه با تصویب دوسوم نمایندگان مجلس می تواند در برخی مسائل مهم همه پرسی برگزار کند. همچنین برگزاری آن بر عهده شورای نگهبان است و دستور آن مستقیما توسط مقام معظم رهبری صادر می شود. بنابراین پر واضح است که رئیس جمهور در این زمینه اختیار چندانی ندارد.
لازم به ذکر است همانطوری که رئیس جمهور را مردم انتخاب می کنند، نمایندگان مجلس نیز توسط رای مستقیم همین مردم به خانه ملت راه می یابند بنابراین مردم عملکردی از دولت را خواهند پذیرفت که مورد تایید نمایندگان آنها هم باشد.
برگزاری رفراندوم در ایران با مشکلات متعددی روبروست و به نظر می رسد رئیس جمهور با علم به این موضوع اهداف خاصی را دنبال می کند. وی با تجربه ای که از ایام انتخابات دارد می داند که می تواند با مطرح کردن برخی مسائل در برهه ای خاص از زمان آرا و اذهان عمومی را با خواست خود همسو کند.
روحانی با استفاده از عباراتی همچون "همه چیز را به مردم خواهم گفت" سعی در القای این تفکر به عموم جامعه دارد که روسای جمهور پیشین، بسیاری از امور را از مردم پنهان می کردند و مردم تا پیش از این دولت به عنوان طرف مشورت، از سوی دولت خود مورد اعتماد نبوده اند.
هر چند که رئیس جمهور در سخنان خود به موضوع مد نظر برای برگزاری همه‎پرسی اشاره‎ای نکرده است اما آنچنان که از پیوست رسانه‎ای – تبلیغاتی این سخنان در رسانه‎های داخلی و خارجی حامی دولت بر می‎آید، مراد رئیس جمهور برگزاری همه‎پرسی در موضوع پرونده هسته‎ای کشور است.
حال باید دید قرار است چه تصمیمی توسط دولت گرفته شود که در پی آن احتمال مخالفت مجلس رفته و نیاز به کمک و استمداد نیروهای مردمی احساس می شود؟
تا به امروز قانون کشورمان حکم می کرده که هرگونه توافق خارجی توسط دولت باید به امضای مجلس برسد اما توافق ژنو با یدک کشیدن عنوان " برنامه اقدام عمل مشترک " از قرار گرفتن زیر ذره بین مجلس دورمانده است.
رفراندوم در این موضوع خاص، به معنای باز گذاشتن دست دولت در انجام توافق با گروه ۱+۵ است که در صورت برگزاری آن، اگر مردم دانسته یا ندانسته در این همه پرسی به انجام توافق رای مثبت دهند، به دولت مجوز داده اند به پشتوانه رای مردم تا هر مرحله ای که میخواهد پیش رود و از این باب در هر مرحله از عمل خود پاسخی قاطع و مداوم به مخالفان و منتقدانش داشته باشد. این در حالی است که نه مردم و نه حتی بسیاری از موافقین و منتقدین از مفاد این توافقنامه اطلاع چندانی ندارند.
گویا رئیس جمهور از نظرات احتمالی مردم که از نتیجه رفراندوم حاصل می شود باخبر بوده و از همسو بودن آن با نظر دولت مطمئن است. از این رو پیشنهاد پیاپی دولت در مجامع عمومی جهت استفاده از نظر مردم و حکم قرار دادن آنها در تقابل میان دولت و منتقدین منطقی و مفید فایده به نظر می رسد.
گفتنی است، در ۳۶ سال گذشته حداقل ۳۲ انتخابات برگزار شده که در تمامی آنها مردم با حضور بیش از ۵۰ درصدی خود، هر ساله نمونه عملی یک همه پرسی را به نمایش گذاشته و از این رو به تمامی ادعاها درخصوص زاویه گرفتن مردم با اصول نظام پاسخ قاطع داده اند. بنابراین نیازی نیست هر از چندگاهی و به طور موضوعی و جزئی نظرسنجی عمومی انجام شود که خود مستلزم صرف هزینه و زمان بسیاری است.
اکثر موافقان و مخالفان دولت در مورد غیر ضروری بودن برگزاری رفراندوم اتفاق نظر دارند مثلا صفار هرندی، وزیر فرهنگ دولت نهم معتقد است که نظر سنجی را برخی افراد در کار روحانی قرار داده اند و علی مطهری، نماینده حامی دولت نیز در گفت و گو با خبر آنلاین بیان کرد: " موافق نظر خواهی در مسائل کلان و ملی نیستم چرا که ممکن است به مسائل دیگر نیز سرایت پیدا کرده و ایجاد تنش کند" .
به نظر می رسد علی رغم تلاش دولت و تیم هسته ای برای پیش بردن مذاکرات و امتیاگرفتن از گروه ۱+۵ به ویژه آمریکا، این تیم در مذاکرات به پیشرفت خاصی دست نیافته و از این رو جهت پاک کردن صورت مساله، به طرح همه پرسی دست زده است.
این بدان معناست که آنچه تیم تبلیغاتی دولت در مدت دو سال گذشته تبلیغ کرده اند، یعنی توانایی رفع تحریم ها در ازای مذاکره و اعتمادسازی، جواب نداده است و حالا تنها راه چاره باز کردن پای مردم به این غائله می باشد. مردمی که تا امروز در هیچ یک از نشست ها محرم نبوده و حتی از کوچکترین موارد توافق نامه اطلاعی ندارند.
تاسف واقعی در این است که دولت نه در حد نظر بلکه در عمل هم دچار شکست شده اما همچنان بر ادامه این شکست اصرار دارد و گویا روحانی تبحر خاصی در زمینه ایده پردازی داشته و در خلق تعاریف و مطالبات محیر العقول ید طولایی دارد.

نویسنده: سعیده خدادادبیگی

انتهای پیام/ص