به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از روابط عمومی خانه موسیقی ایران، نشست ماهانه خانه موسیقی ایران عصر روز یکشنبه ۳۰ شهریور با حضور تعدادی از هنرمندان و علاقه‌مندان موسیقی با رونمایی از آلبوم «پرده فاخته» در سالن اجتماعات خانه موسیقی ایران برگزار شد.
حمیدرضا نوربخش مدیرعامل خانه موسیقی در ابتدای این برنامه یاد و خاطره احمد پژمان، بهمن رجبی، رحیم عزت‌بقایی، جمشید عزیزخانی، امید جهان و علاءالدین یاسینی از هنرمندان فقید موسیقی را گرامی داشت.
در ادامه، قطعه «والس شماره ۲ اثر شوستاکوویچ» با پیانوی معین داورپناه از شاگردان کلارا بوکوچاوا اجرا و پس از آن نیز علیرضا دلاورخان با همراهی آرینا تیموری از شاگردان نسرین ناصحی قطعات «سیلوامیکه اثر آنتونیو کالدارا»، «اشتنشن اثر شوبرت» و «هابانرا از اپرای کارمن» و کلارا بوکوچاوا و رعنا حیدریان قطعاتی را اجرا کردند. این در حالی است که در بخش بعدی نیز محمد ذوالنوری با اجرای بداهه‌نوازی در مقام‌های تنبور، آثاری را در حوزه موسیقی کلاسیک ایرانی اجرا کرد.
داود گنجه‌ای رئیس شورای عالی خانه موسیقی ایران هم در بخش دیگری از این برنامه با بیان نکاتی درباره جایگاه عشق و مهرورزی در موسیقی ایران، یاد و خاطره استادان و بزرگان این عرصه را گرامی داشت و در بخش دیگری از سخنان خود از مدیریت فرهنگی و هنری محمدحسین اسماعیلی در دفتر برنامه ریزی و آموزش‌های هنری معاونت امورهنری وزارت ارشاد قدردانی کرد.
وی با اشاره به تأسیس خانه موسیقی افزود: من همیشه گفته‌ام که نام این خانه، خانه عشق است. هرکس که قدم به این مکان می‌گذارد، وارد وادی عشق و مهرورزی می‌شود. اینجا جایی است که همدلی و همزبانی میان هنرمندان معنا پیدا می‌کند.
رئیس شورای عالی خانه موسیقی در ادامه یاد استادان و هنرمندانی را که «عارف واقعی» بودند گرامی داشت و اظهار کرد: هنرمندان حتی در زندگی شخصی و خانوادگی نیز این منش را رعایت می‌کردند. من اعتقاد دارم کسی که دلش زنده شد به عشق هرگز نمیرد. من اکنون در شورای عالی موسیقی به نمایندگی از استادانی چون تجویدی، خرم، ظریف، شجریان سخن می‌گویم که یادشان زنده و جاودانه است.
وی در بخش دیگری از سخنان خود که با رونمایی از آلبوم «پرده فاخته» با هنرمندی محمدحسین اسماعیلی و سعید اسماعیلی همراه بود از فعالیت‌های اسماعیلی در عرصه مدیرین نیز قدردانی کرد و گفت: محمد حسین اسماعیلی مدیری است که بر اهمیت آموزش، چه در موسیقی و چه در زندگی، تأکید دارد. وی در جزییات هم با آرامش و دقت رفتار می‌کند و نگاه انسانی، مهربانانه و پدرانه است باعث شده نمونه‌ای ممتاز در مدیریت فرهنگی کشور باشند.
گنجه‌ای با یادآوری نقش زنده‌یاد محمدرضا شجریان در شورای عالی خانه موسیقی و خلق آثار ماندگار گفت: هنر، تاج سر آفرینش است و هر هنرمند خالقی است که سرچشمه مهر و معرفت را به جامعه می‌بخشد. «بوی گل» اثر استاد شجریان چنان ما را سرمست کرد که دامن از کف بردیم. امروز نیز باید بدانیم که هنر و هنرمند منبع عشق و آگاهی‌اند.
حمیدرضا نوربخش، مدیرعامل خانه موسیقی ایران هم درباره آلبوم «پرده فاخته» توضیح داد: آقای اسماعیلی سال‌ها عضو خانواده موسیقی بوده و چه در زمان مسئولیت در استان تهران و چه در سایر مسئولیت‌ها، همواره دستگیر، راهگشا و کمک‌کننده هنرمندان بوده‌اند. هرچند مسئولیت‌های ایشان فراتر از موسیقی است، اما همواره نگاه ویژه‌ای به جامعه موسیقی و هنرمندان داشته‌اند. وی سال‌ها در عرصه آواز فعالیت کرده و تجربه و ممارست فراوان داشته است.
مدیرعامل خانه موسیقی با اشاره به فضای رسانه‌ای و مجازی و فاصله جامعه از موسیقی اصیل، اظهار کرد: امروزه موسیقی‌هایی در دسترس هستند که نه از قواعد و قوانین موسیقی برخوردارند و نه ریشه‌ای اصیل دارند. بنابراین پرداختن به موسیقی جدی و اصیل، کاری عاشقانه و دلسوزانه و نه صرفاً برای درآمد یا شهرت است.
وی در پایان سخنان خود به اثر اخیر اسماعیلی و همکارانش اشاره کرد و گفت: این اثر نمادی از عشق به موسیقی اصیل است و خلق آن باید به جامعه موسیقی تبریک گفته شود. امیدوارم این اثر مقدمه‌ای برای تولید آثار ارزشمند بعدی باشد.
محمدحسین اسماعیلی هم در این مراسم رونمایی گفت: این جلسات می‌توانند فرصتی برای تنفس در هوای موسیقی اصیل ایرانی فراهم کنند؛ البته در این آشفته‌بازار موسیقی که امروز شاهد آن هستیم، پرداختن به موسیقی اصیل ایرانی برای من اهمیت ویژه‌ای دارد. موسیقی ایرانی بخشی از هویت فرهنگی ماست و اگر هنرمندان، آهنگسازان و متولیان فرهنگی و هنری به دلیل تغییر سلایق مردم این بخش را رها کنند، مطمئناً آسیب‌های جدی فرهنگی و هویتی در آینده خواهیم داشت. پس لازم است ذائقه جوانان را نیز در نظر بگیریم و من در این مسیر، هر آنچه در توانم باشد، در خدمت اهالی موسیقی و هنر قرار دهم.
وی در ادامه با اشاره به تجربه شخصی خود در جشنواره موسیقی جوان گفت: یادم است سال ۷۹ در جشنواره شرکت کردم و تنها بودم، اما تشویق بزرگان و حمایت دوستان باعث شد تجربه ارزشمندی کسب کنم.
در پایان محمدحسین اسماعیلی با تارنوازی علی‌اصغر عربشاهی چند بیتی در آواز ابو عطا را برای حضار خواند.
ارسال دیدگاه