به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ خفاش‌های میوهخوار از بزرگ‌ترین خفاش‌های جهان به‌شمار می‌روند. این موجودات غول‌پیکر با بدنی به اندازه گربه و بال‌هایی که حتی عقاب‌ها نیز به آن حسادت می‌کنند، نمونه‌ای خارق‌العاده از مهارت پستانداران در پرواز هستند.
خفاش‌های میوهخوار که با نام علمی روباه پرنده (Pteropus) شناخته می‌شوند، خانواده‌ای از خفاش‌های بزرگ هستند که ده‌ها گونه مختلف را شامل می‌شود. زیستگاه آنها بخش وسیعی از زمین را دربر می‌گیرد، از شرق آفریقا و اقیانوس هند گرفته، تا جنوب و جنوب‌شرقی آسیا، استرالیا و برخی جزایر اقیانوس آرام.
اکثر خفاش‌های میوهخوار ویژگی‌های مشترکی دارند. آنها نه‌تنها بدن بزرگی دارند، بلکه از چهره‌ای شبیه سگ و چشمانی براق برخوردار هستند. برخلاف بسیاری از خفاش‌های کوچک‌تر که از پژواک‌یابی (جهت‌یابی با صدا) استفاده می‌کنند، خفاش‌های میوهخوار با بینایی و حس بویایی بسیار قوی خود مسیرشان را در گرگ‌ومیش پیدا می‌کنند.
روباه‌های پرنده بیشتر گیاه‌خوار هستند و از شهد گل‌ها، شکوفه‌ها و میوه‌های رسیده تغذیه می‌کنند. آنها با پرواز بین گیاهان و درختان، نقش مهمی در اکوسیستم‌های خود دارند و به گرده‌افشانی و پراکندن بذر بسیاری از گیاهان کمک می‌کنند. حتی میوه‌ی بدبو و مشهور خارگیل برای تولید مثل خود به این خفاش‌ها وابسته است.
به همین دلیل، نام رایج آنها خفاش‌های میوهخوار است. رژیم غذایی پر از قند برای بسیاری از حیوانات خطرناک است، اما خفاش‌های میوهخوار دارای متابولیسم بسیار فعالی هستند که می‌تواند سطح قند خونشان را سریع پایین بیاورد و از ابتلای آنها به دیابت و بیماری‌های متابولیک جلوگیری کند.
حدود ۶۵ گونه خفاش میوهخوار وجود دارد که تقریباً نیمی از آنها با مشکلات حفاظتی مواجه هستند.
خفاش‌های میوهخوار معمولاً از تماس با انسان‌ها اجتناب می‌کنند و بیشتر فرار را بر مقابله ترجیح می‌دهند. با‌این‌حال، آنها می‌توانند ویروس‌هایی را حمل کنند که برای انسان خطرناک‌اند. برای مثال، ویروس هندرا (Henipavirus hendraense) گاهی از خفاش‌ها به اسب‌ها و در موارد نادر به انسان‌ها منتقل می‌شود.
روباه‌پرنده غول‌پیکر پس‌گردن طلایی (Acerodon jubatus) به‌عنوان بزرگ‌ترین خفاش زمین شناخته می‌شود. طول بال این گونه بیش از ۱٫۵ متر و وزن آن حدود ۱٫۳ کیلوگرم است. این گونه در گذشته جزو سرده روباه‌های پرنده طبقه‌بندی می‌شد، اما اکنون در سرده دیگری به نام Acerodon قرار دارد و بسیاری از ویژگی‌های ظاهری آن با خفاش‌های گروه روباه پرنده مشابه است.
خفاش‌های نام‌برده بومی جنگل‌های کم‌ارتفاع فیلیپین هستند و از فعالیت انسانی دوری می‌کنند. آنها در این مناطق، دسته‌های بزرگی در درختان تشکیل می‌دهند و گاهی در کنار سایر گونه‌ها مانند خفاش میوهخوار بزرگ (Pteropus vampyrus) زندگی می‌کنند.
از کوچک‌ترین خفاش جهان یعنی خفاش زنبوری که می‌تواند روی نوک انگشت قرار گیرد، تا بزرگ‌ترین آنها یعنی خفاش غول‌پیکر پس‌گردن طلایی با بال‌هایی به‌اندازه‌ای بزرگ که می‌تواند جلوی نور خورشید را بگیرد، بسیاری از این گونه‌ها در معرض خطر انقراض قرار دارند. مطالعه‌ای در سال ۲۰۱۷ نشان داد که تقریباً نیمی از گونه‌های خفاش میوهخوار (۳۱ گونه)، به‌ویژه گونه‌های بومی جزایر که زیستگاهشان توسط انسان‌ها تحت فشار قرار گرفته است، در معرض خطر نابودی قرار دارند.
ارسال دیدگاه