به گزارش خبرنگار اقتصادی شبکه اطلاع‌رسانی راه دانا از صندوق بازنشستگی کشوری، طی هفته های گذشته خبر انتصاب بهمن برزگر به عنوان مدیرعامل شرکت سرمایه‌گذاری آتیه صبا، یکی از غول‌های اقتصادی وابسته به این صندوق، مثل بمب صدا کرد. بازنشستگانی که برای پیگیری حقوقشان آمده بودند، با تعجب می‌پرسیدند: «چطور کسی که در جنبش‌های اجتماعی سال گذشته با پست‌های تند و هشتگ‌هایی مثل 'بی‌عرضگی نهادینه‌شده' و 'زن‌ستیزی نهادینه‌شده' خوراک رسانه‌های مخالف را می‌داد، حالا بر صندلی مدیریت یکی از مهم‌ترین شرکت‌های ما نشسته؟»
علی خضریان، نماینده تهران در مجلس و عضو کمیسیون اصل ۹۰، که از اولین منتقدان بود، در گفت‌وگوهای متعدد این انتصاب را «تشکیل گعده حمایت از ضدانقلاب» در وزارت کار و رفاه اجتماعی توصیف کرد. او می‌گوید برزگر در جریان اغتشاشات ۱۴۰۱، انگار توهم سقوط نظام را داشت و با مواضع جنجالی‌اش، عملاً به مخالفان کمک می‌رساند. خضریان تأکید دارد که چنین انتخابی نه تنها اعتبار دولت را زیر سؤال می‌برد، بلکه مستقیماً به اعتماد بازنشستگان آسیب می‌زند که حقوقشان از همین شرکت‌ها تأمین می‌شود.
در پیگیری‌های راه دانا، مشخص شد که حکم انتصاب برزگر حدود ده روز پیش با موافقت وزیر رفاه صادر شده بود، اما بدون هیچ اعلام رسمی در حال اجرا بود. این پنهان‌کاری، موج تازه‌ای از انتقادها را به راه انداخت، به ویژه وقتی که مراسم تکریم برزگر در بیمه دی – وابسته به بنیاد شهید – علنی شد. هادی عبدالهی، مدیرعامل بیمه دی، در همایش مدیران این شرکت، از برزگر به عنوان معاون توسعه بازار تقدیر ویژه کرد؛ اقدامی که حالا زیر ذره‌بین رفته و سؤال می‌کند آیا سعید اوحدی، رئیس بنیاد شهید، در برابر این تقدیر از فردی با سوابق بحث‌برانگیز، واکنشی نشان خواهد داد؟
خضریان در ادامه افشاگری‌هایش، به فرآیند استعلام اشاره کرد که مثل یک جوک تلخ است: سرپرست صندوق بازنشستگی، علاءالدین ازوجی، فقط با یک تماس تلفنی ساده با مدیر حراست صندوق – فردی به نام صابری – وضعیت برزگر را چک کرده و صابری هم تلفنی گفته «مشکلی ندارد». خضریان این روش را «خطای فاحش» می‌داند و می‌پرسد: «مگر استعلام رسمی از وزارتخانه و نهادهای امنیتی، کار چند دقیقه‌ای و تلفنی است؟ این شتاب‌زدگی، هزینه سنگینی بر شانه صندوق و دولت گذاشته و نشان می‌دهد وزارت تعاون، کار و رفته اجتماعی در انتصابات کلیدی، بیشتر به روابط شخصی تکیه دارد تا فرآیندهای قانونی.»
با اوج گرفتن فشارهای رسانه‌ای و سیاسی، برزگر سرانجام روز شنبه استعفا داد. خضریان خبر داد که این استعفا نتیجه مستقیم انتقادات و سوابق او بوده است. حالا اما بازنشستگان در کوچه و خیابان می‌گویند: «اگر سوابق کسی بررسی نشود، حقوق ما هم در خطر است.»
این ماجرا، زنگ خطری برای کل مجموعه وزارت تعاون است؛ جایی که میلیون‌ها نفر به آن وابسته‌اند. این انتصابات پرحاشیه، ریشه در نبود نظارت دقیق دارد و تا وقتی فرآیندها شفاف نشود، چنین فاجعه‌هایی تکرار خواهد شد. میدری باید پاسخ دهد: چرا در زیرمجموعه های وزارت متبوعش سوابق جنجالی نادیده گرفته می‌شود و استعلام تلفنی جای بررسی رسمی را می‌گیرد؟ این ابهامات، نه تنها اعتبار دولت را خدشه‌دار کرده، بلکه زندگی بازنشستگان را هم تحت تأثیر قرار می‌دهد.
ارسال دیدگاه