شیخ‌نشین‌های خلیج فارس در خط تقابل

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ چهل و ششمین نشست سالانه سران شورای همکاری خلیج فارس درحالی در بحرین آغاز شد که بیانیه پایانی نشست وزرای خارجه این شورا ساعتی بعد از نشست سران منتشر گردید.

تکرار ادعاهای نخ نمای امارات در قبال جزایر سه گانه در این بیانیه برای بسیاری در ایران فاقد ارزش خبری است اما در این دوره بیانیه شورای همکاری لحنی تند و بی سابقه به خود گرفته است.

این بیانیه نه تنها ادعاهای جعلی حاکمیت حاکم ابوظبی نسبت به سرزمین ایران را تکرار کرده بلکه در ادعایی وقیحانه رزمایش ها و سفر مقامات عالی رتبه نظامی و حتی اظهار نظر نمایندگان مجلس شورای اسلامی درباره این جزایر را نیز محکوم کرده است.

این بیانیه توهین آمیز حتی سفر مقامات کشورمان به جزایر سه گانه را به عنوان تجاوز نامیده و نکته جالب تر اینجاست که در بخشی از این بیانیه سفر سردار تنگسیری فرمانده نیروی دریایی به جزیره بوموسی و سیری را محکوم  شده است.  

وقاحت شیوخ خلیج فارس به اینجا منتهی نشده و در ادامه این بیانیه خصمانه ادعاهای کویت درباره میدان نفتی آرش هم تکرار و تعلق آن به کویت و سعودی تاکید شد. همچنین در ادامه این بیانیه کشورهای شورای همکاری بر خواسته شان برای مشارکت فعال در مذاکرات هسته ای و طرح موضوعاتی که این کشورها درباره آن نگرانی دارند، تاکید شده است. 

 شورای همکاری سازمانی است که از ابتدا برای مقابله با جمهوری اسلامی ایران و ایجاد اتحاد میان شیخ نشین های کرانه جنوبی خلیج فارس در دهه 80 میلادی تشکیل شد که مرجع سیاست های هماهنگ این کشورها در حمایت مالی و تسلیحاتی از رژیم صدام در جنگ با ایران بود. 

طی سال های بعدی نیز با وجود تلاش ایران برای تنش زدایی در روابط با همسایه‌های جنوبی و مرتفع کردن نگرانی ها ولکن این شورا همچنان بر سیاست‌های خصمانه و بیانیه‌های تند علیه حاکمیت ایران ادامه داده است. 

با این همه بیانیه شب گذشته هم در لحن و هم در محتوا بی سابقه بود و به شکل توهین آمیز نه تنها ادعاهای سرزمینی علیه کشورمان را تکرار کرده بلکه مواضع و اقدامات نیروهای مسلح و دولت جمهوری اسلامی را نیز در نشستی بین المللی محکوم کرده که امری بی‌سابقه است.  

سوال مهم اینجاست که چرا در این شرایط شورای همکاری چنین بیانیه خصمانه ای علیه جمهوری اسلامی ایران منتشر کرده و در ذهن مقامات کشورهای عرب خلیج فارس چه تحلیلی در ذهن آنها و مشاوران آمریکایی و انگلیسی‌شان وجود دارد.

آیا آنها این برداشت را دارند که در نتیجه جنگ دو ساله محور مقاومت با آمریکا و رژیم صهیونیستی، توزان قوا در منطقه به سود آنها شده که چنین اظهارات خصمانه ای را علیه ایران مطرح می کنند.

آیا این اظهارات خصمانه پاسخ سیاست مدارا محور جمهوری اسلامی ایران در قبال همسایگان است و این تلقی برآنها ایجاد شده که اکنون زمان تشدید فشار سیاسی بر تهران است.

روابط ایران با کشورهای خلیج فارس در سال های اخیر تحت تاثیر توافق پکن قرار داشته و ایران با ملاحظه ترمیم روابط آسیب دیده با عربستان در قبال ادعاها و موضع گیری های کشورهای شورای همکاری با خوشتن داری بیشتری عمل کرده است.

با این حال بنظر می رسد که کشورهای شورای همکاری این ملاحظات سیاسی در تهران را  طور دیگری تفسیر می کنند و به دنبال جنگ با ایران هستند. به نظر می رسد که وزارت خارجه این بار باید فراتر از بیانیه روتین سخنگویی عمل نماید و اقدامات عملی همچون لغو برخی نشست های مشورتی سیاسی با کشورهای شورای همکاری اعمال نماید. 

درحالی که آمریکا و رژیم صهیونیستی بعد از جنگ دوساله به دنبال بازسازی هستند قصد دارند تا رهبران ماجراجویی کشورهای شیخ نشین را علیه ایران تحریک نماید و به مرور آنها را به سوی تقابل با جمهوری اسلامی ایران سوق دهد.