ما که شیطان را باور کردیم!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا  سایت حرف تو به نقل از وبلاگ مبارز نوشت:

خیلی نمی خواهم ذهنتان را درگیر کنم اما مجبورم کمی به تاریخ بپردازم. مثلا وقتی یکی مثل یزید می آید و علیه حجت خدا حرفهای چرند و پرندی می گوید تو نباید تعجب کنی! اگر تعجب کنی یعنی دشمن را نشناخته ای! خب کار دشمن دشمنیست و می خواهد به هر شکل ممکن به تو آسیب بزند. ویا مثلا تعجب نباید کرد که یکی مثل شمر بیاید و به حسین(ع) فحش بدهد.

تا اینجا تعجبی ندارد اما وقتی میشنوی که سلیمان صرد خزایی پس از دعوت از امام حسین به فرستاده او توجهی نمی کند باید تعحب کرد!! باید اعتراف کرد که ما هنوز شیطان را خوب نشناخته ایم! اینکه قسم می خورد که به عزت خدا من انسان را فریب می دهم معنایش همین است. یکهو می بینی سلیمان آن عالم بزرگ کوفه که از پیروان امام هست دچار لغزش می شود. البته بعدها توبه می کند ولی چه سود . سر حسین (ع) به خاطر غفلت امثال او بریده شد. اینجاست که باید تعجب کرد!

یادمان نرود اول حرف چه گفتیم. عرض کردیم که از گستاخی دشمنان اسلام تعجب نمی کنیم ولی از دوستان چرا! حال روز این روزهای ما هم کمتر از آن روزها نیست! البته حال و روز برخی از خواص هم کم از آن خواص ندارد؛ فقط باید خوب و با دقت تاریخ را بخوانیم! آنقدر خوب و با دقت که اگر کسی غلطی کرد تاریخ را به یاد او بیاوریم! یادآور شویم که اگر غفلت کنی می تواند منجربه تنهایی حجت خدا شود و بعد اگر توبه هم کنی دیگر اثر چندانی نداشته باشد.

نمی دانم من که اینگونه هستم! وقتی تاریخ را می خوانم نام افراد زیادی از خواص را می بینم که به موقع و درست عمل نکردند و بعد پیشمان شده اند؛ ولی آن آقای سلیمان بدجوری دلم را به درد می آورد.

بگذریم... حرف از سخنان این روزهای بعضی هاست که چشمان ما را از حدقه در می آورد! از تعجب خشکمان می زند و چند لحظه مجبورمان می کند به سکوت!

شما می شنوید که فلان فرد ملی مذهبی ضد انقلاب می گوید امام خمینی قبل از انقلاب قصد تشکیل حکومت اسلامی را نداشت! به خود میگویی او حق دارد . آنقدر سوخته که نمی داند چه می گوید. او حتی وقت نکرده سخنان سال 42 امام را یکبار بخواند خب از او و سخنانش نباید تعجب کرد. یاد لطیفه ای آدم را می اندازد که جایش نیست تعریفش کنم!

قصه تعجب ما مربوط می شود به حرفهای دوستانی که معلوم نیست چه شده است آنها را! شاید ما نمی شناختیمشان! ولی به هر شکل تعجب می کنیم. وقتی می شنویم که یک آقایی خاطره ای نقل می کند از امام و ادعایی می کند بس عجیب!

طرف می گوید امام راضی بوده به حذف شعار مرگ بر آمریکا! عجب حرفی می زند این آقا! احتمال فراموش کارشدنش ضعیف است به نظرم! چون خودش می گوید من سال 66 پیشنهاد رابطه داده ام! این یعنی طرف از همان روزها مشکل داشته و ما نمی دانستیم! اینکه مشکل داشته و دارد به درک به خودش و جناب شیطان مربوط است ولی اینکه حرفی می زند عجیب و غریب ما را متعجب می کند! آخر مرد حسابی تو نه مردم را شناخته ای و نه امام این مردم را! بخدا نشناخته ای! والا اینگونه اظهارات سخیف و خاطرات خیالیت را بر زبان جاری نمی کردی!

اصلا معلوم نیست بعضی ها را جه شده؟! چه مرگشان زده! آن یکی، خانم فیسبوکی؛ آن جوک مضحک و توهین آمیز را منتشر می کند و وقتی با واکنش خانواده شهدا مواجه می شود به غلط کردن می افتد! تو خانواده امامی که باش! مگر خانواده امام بودن سند سعادتمندی تو که نمی شود مادر من!

خوب که تاریخ را نگاه می کنی می بینی که گاهی اگر  همسر حجت خدا هم باشی می توانی در پازل جناب شیطان بازی کنی! و امام خود را به شهادت برسانی! حالا یک عده ای هی خود را به امام عزیز این ملت وصل می کنند و سعی می کنند اینگونه هر چه نفسشان می پسندد بیان کنند! شرم هم نمی کنند! بخدا شیطان را باید باور کرد! بیکار نیست لامذهب ! دست از سر این انسان بر نمیدارد ! می بینید رفقا؛ تاریخ پر است از نشانه های بردگی انسانها برای آقای شیطان! عوام و خواص هم ندارد! می خواهد خولی هوس باز باشد و یا آن سرباز جنگ صفین! فرق نمی کند! شیطان را باید شناخت ...

خلاصه برادر من اوضاع خراب است و باید پناه برد به خدا، از شر این شیطان قسم خورده!