به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛بیش از ده روز از آغاز حمله ترکیبی رژیم صهیونیستی و آمریکا می‌گذرد؛ جنگی که با فقدان جانکاه رهبر انقلاب، زخمی عمیق بر پیکره ملت ایران نهاد؛ اما در طول این مدت، در میان انبوه اندوه و خسارات، جلوه‌ای از مقاومت، ایستادگی و پیوند ناگسستنی ملت با آرمان‌های انقلاب، بیش از پیش نمایان شده است. این مقاومت، نه پدیده‌ای نوظهور، که گواه بر ریشه‌های عمیقِ پای‌کار بودنِ مردم ایران در بزنگاه‌های تاریخی است.
روزهای نخست پس از آغاز جنگ و شهادت رهبر معظم انقلاب، روزهای سختی بود. خبرِ شهادت ایشان، بهت و اندوهی سنگین بر دل‌ها نشاند؛ اما این بهت، دیری نپایید که جای خود را به عزمی راسخ داد. در طول همین مدت، شاهد بودیم که چگونه مردم، از پیر و جوان و کودک، در برابر تهدیداتِ دشمن صف‌آرایی کردند و با حضور در اجتماعاتِ خودجوش و اعلامِ آمادگی برای دفاع ، نشان دادند که حتی در فقدانِ رهبر خود نیز، انسجامِ اجتماعی‌شان خدشه‌ناپذیر است.
در حالی که دشمن با تمام توان، سعی در درهم شکستنِ روحیه ملت داشت، فرزندانِ این آب و خاک، چه در جبهه‌های نبرد و چه در سنگرهایِ پشتیبانی، با صلابتی مثال‌زدنی ایستادگی کردند. همین امر، در طول این مدت، مانع از پیشرویِ بیشترِ دشمن و تحققِ اهدافِ شومِ آنان شد.
حتی در مناطقی که تحتِ مستقیمِ حملاتِ دشمن قرار داشتند، شاهدِ تداومِ خدماتِ ضروری و تلاشِ بی‌وقفه نیروهای امدادی و مردمی بودیم. این پایداری در ارائه خدمات، خود نوعی مقاومتِ مدنی و روانی در برابرِ اراده‌ی دشمن به ایجادِ وحشت و فلج کردنِ جامعه بود.
اما آنچه این مقاومتِ را معنایی عمیق‌تر می‌بخشد، پیوستگیِ آن با تاریخِ پرفراز و نشیبِ انقلاب اسلامی است؛ مردم ایران، ملتی نیستند که تنها در شرایطِ عادی، در صحنه حاضر باشند. حافظه تاریخیِ این ملت، مملو از صحنه‌هایی است که در بزنگاه‌هایِ حساس، از دفاع مقدس تا فتنه‌هایِ گوناگون، همواره “پایِ کارِ انقلاب” بوده‌اند.
بسیاری از رزمندگان و نیروهایِ مدافعِ امروز، همان جوانانی هستند که با الگوگیری از حماسه‌ی دفاع مقدس، درسِ ایستادگی را آموخته‌اند. شهادتِ رهبر، اگرچه دردناک، اما نتوانست آن روحیه فداکاری و ایثار را که میراثِ دفاع مقدس است، از ملت بگیرد.
ملت ایران، در طولِ این جنگ، با هر قدمی که در جهتِ دفاع از کشور و حفظِ دستاوردها برداشتند، بار دیگر پیمانِ خود را با آرمان‌هایِ انقلاب، رهبری و نظام، تجدید کردند. این وفاداری، صرفاً یک شعار نیست، بلکه در عمل و در سخت‌ترین شرایط، خود را نشان داده است.
در حالی که دشمنانِ ملت، از این فقدانِ رهبری، سعی در ایجادِ شکاف و تفرقه داشتند، هوشمندی و بصیرتِ مردم، مانع از تحققِ این اهداف شد. پیوستنِ مردم به رهبریِ جدید، آیت‌الله مجتبی خامنه‌ای، خود گواهی بر این مدعاست که ملت، راهِ خود را شناخته و از مسیرِ اصلی منحرف نخواهد شد.
در این میان، رهبریی آیت‌الله مجتبی خامنه‌ای، نه تنها جریانی تازه، بلکه امیدی مضاعف را در دلِ ملتِ داغدار ایجاد کرده است؛ ایشان با درکِ عمیق از شرایط و با تکیه بر همان روحیه جهادی و مقاومت که در ملت ایران نهادینه شده است، سکانِ هدایت را به دست گرفته‌اند.
حال بیش از ده روز از آغازِ این فصلِ سختِ مقاومت می‌گذرد. ملتی که در سوگِ رهبرش عزادار است، اما از پای ننشسته است. این پایداریِ بی‌وقفه، که برگرفته از ایمانِ عمیق و تاریخیِ "پایِ کار بودن مردم ایران است، نویدبخشِ فصلی تازه در افقِ پیروزی است.
ارسال دیدگاه