به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ حجت الاسلام و المسلمین آقای تقی‌زاد از فضلای حوزه خاطره‌ای از علامه برای مرحوم انصاریان خوانساری خاطره‌ای را از مرحوم علامه طباطبائی نقل کرده‌اند که تقدیم شما فرهیختگان می شود.
روزی جهت امر خاصی به محضرشان مشرف شدم آن مهم به لطف و مرحمت ایشان به خوبی انجام شد.
موقع خداحافظی کنار درب منزل در حالی که با آن مقام و جایگاه متواضعانه مرا بدرقه می‌کردند خدمتشان عرض کردم: «آقا دعا کنید امام حسین ما را از خودش جدا نکند».
ایشان با همان لهجه شیرین آذری که داشت و با لرزشی که این اواخر در صدای ایشان بود فرمودند: «نَمی‌کند» (فتحه نون و غلظت کاف)
سپس در حالتی که اشک در چشمان ملکوتیشان حلقه زده بود فرمودند:
«ما عبد گریز پاییم آنها کسی را از خود جدا نمی کنند بلکه برای هدایت به دنبال ما هم می آید».
مرحوم علامه طباطبائی می فرمودند که اکثر افرادی که موفّق به نفی خواطر شده و توانسته‌اند ذهن خود را پاک و صاف نموده و از خواطر مصفّا کنند، و بالاخره سلطان معرفت برای آنان طلوع نموده در یکی از این دو حال بوده است:
۱. در حین تلاوت قرآن مجید و التفات به خواننده آن، که چه کسی در حقیقت قاری قرآن است و در آن وقت بر آنان منکشف می‌شده است که قاری قرآن خداست جلّ جلاله.
۲. از راه توسّل به حضرت اباعبدالله الحسین (ع)، زیرا آن‌حضرت را برای رفع حجاب و موانع طریق نسبت به سالکین راه خدا عنایتی عظیم است.
کتاب آشنای آسمان/ صفحه ۱۵۹؛ رساله لُبّ اللّباب در سیر و سلوک أولی الألباب، صفحه 150
ارسال دیدگاه