به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛حمید قنبری با اشاره به محاصره دریایی و فشارهای اقتصادی، گفت: کشور در میانه یک جنگ اقتصادی قرار دارد و هرچند سناریوهای مختلفی برای مدیریت شرایط وجود دارد، جزئیات آنها قابل انتشار نیست.
وی افزود: وابستگی بالای تجارت ایران به خلیج فارس چالش‌زا بوده، اما سیاست‌هایی که طی سال‌های گذشته دنبال شد از جمله تلاش برای عضویت در اتحادیه اقتصادی اوراسیا، توسعه مسیرهای تجاری شمالی، گسترش گذرگاه‌های مرزی و تقویت تجارت ریلی با هدف کاهش آسیب‌پذیری در چنین شرایطی بوده است.
معاون دیپلماسی اقتصادی وزارت امور خارجه گفت: همچنین ایجاد ذخایر راهبردی و برنامه‌های خودکفایی در کالاهای اساسی برای افزایش تاب‌آوری اقتصادی طراحی شده‌اند.
وی با اشاره به جنگ روانی دشمن گفت: بخشی از نگرانی‌های داخلی درباره کمبود کالا ناشی از عملیات روانی است و ابزارهای فشار آمریکا تقریباً به سقف خود رسیده و بیشتر بر استفاده حداکثری از ابزارهای موجود متمرکز شده است.
قنبری افزود: تجربه سال‌های تحریم باعث شده ایران مسیرهای تأمین کالا و تجارت خود را متنوع‌تر کند و وابستگی‌ها کاهش یابد.
وی در حوزه تجارت خارجی تأکید کرد: اتکای زیاد به دبی در گذشته آسیب‌پذیری ایجاد کرده بود، اما در سال‌های اخیر تلاش‌هایی برای پراکندگی مسیرهای تجاری و مالی انجام شده و از دست رفتن دبی شوک جبران‌ناپذیری برای اقتصاد نخواهد بود.
قنبری درباره تنگه هرمز گفت: ایران آن را مسدود نکرده، اما در شرایط جدید مدیریت می‌کند و اصل دریافت هزینه خدمات دریایی مطابق قواعد بین‌المللی قابل توجیه است.
قنبری گفت: رفع تحریم‌ها و آزادسازی دارایی‌های بلوکه‌شده به هم مرتبط هستند و تحقق آنها نیازمند چارچوب حقوقی پیچیده است. او تأکید کرد حتی در صورت توافق، بازگشت کامل روابط اقتصادی و اعتماد بانک‌ها زمان‌بر خواهد بود. همچنین همکاری اقتصادی با شرکت‌های خارجی در صورت رفع تحریم‌ها—می‌تواند در قالب سرمایه‌گذاری، انتقال فناوری یا پیمانکاری تعریف شود.
وی تصریح کرد: در دوران جنگ دیپلماسی اقتصادی ایران بسیار فعال بوده و تعاملات اقتصادی با کشورهای مختلف افزایش یافته است، هرچند جزئیات آن قابل بیان نیست. در مقابل، عملکرد اروپا در حفظ روابط اقتصادی با ایران ناامیدکننده بود و نقش آن در مقایسه با کشورهایی مانند چین محدودتر.
قنبری در پایان تأکید کرد: هدف اصلی یافتن «نقطه بهینه» برای پایان جنگ است؛ نقطه‌ای که امکان دستیابی به بیشترین امتیاز و حرکت به سمت صلح پایدار و جبران عقب‌ماندگی‌های اقتصادی را فراهم کند.
ارسال دیدگاه