به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از روابط عمومی فدراسیون وزنه برداری، الهام حسینی سرمربی تیم ملی وزنه برداری زنان درباره آخرین شرایط تیم ملی صحبت کرد.
او درخصوص برنامه های فعلی زنان وزنه بردار ایران و اردوی آماده سازی تیم گفت: اردوی تیم ملی از هفته دوم فروردین تا امروز در اردبیل با تعدادی از ورزشکاران در حال برگزاری می باشد، تیم ملی در حال حاضر در مسیر بازسازی و تثبیت قرار دارد. ما علاوه بر حفظ قهرمانان باتجربه، روی شناسایی و پرورش نسل جدید هم تمرکز ویژه‌ای داشتیم. خوشبختانه ورزشکاران با انگیزه و نظم خوبی تمرین می‌کنند و تلاش ما این است که تیم را هم از نظر فنی و هم از نظر ذهنی برای رقابت‌های آسیایی جوانان و نوجوانان و بازی های آسیایی ناگویا و جهانی چین آماده نگه داریم.
سرمربی تیم ملی وزنه برداری زنان درباره تاثیر جنگ بر روند آماده سازی تیم گفت: طبیعتاً اتفاقاتی مثل جنگ و شرایط بحرانی، فقط روی زندگی مردم اثر نمی‌گذارد؛ روی روحیه ورزشکاران، برنامه اردوها، مسابقات و حتی تمرکز ذهنی تیم‌ها هم تأثیر مستقیم دارد. مهم‌ترین کاری که ما انجام دادیم این بود که اجازه ندهیم فضای ناامن ذهنی وارد تمرینات شود. سعی کردیم برنامه‌ها را با انعطاف مدیریت کنیم، ارتباط روانی و انگیزشی با ورزشکاران را حفظ کنیم و به آن‌ها این اطمینان را بدهیم که حتی در شرایط سخت هم مسیر قهرمانی متوقف نمی‌شود. در چنین شرایطی نقش مربی فقط فنی نیست؛ باید بتواند آرامش تیم را هم حفظ کند.
حسینی درباره حضورش در میان نامزدهای برترین مربی سال جشنواره قهرمان ایران گفت: اینکه به عنوان یکی از کاندیداهای مربی برتر سال معرفی شدم، برای من افتخار بزرگی است؛ اما بیشتر از هر چیزی آن را نتیجه زحمات ورزشکارانم می‌دانم. موفقیت یک مربی بدون اعتماد و تلاش ورزشکارانش معنایی ندارد. من سال‌ها هم به عنوان ورزشکار و هم مربی برای این مسیر سختی کشیده‌ام و خوشحالم که این تلاش‌ها دیده شده است.
او در پاسخ به این سوال که اگر قرار باشد به شخصی جز خودش در بخش مربی برتر رای دهد، چه کسی خواهد بود گفت: اگر قرار باشد به یکی از کاندیداهای دیگر رأی بدهم، قطعاً انتخابم مربی‌ای خواهد بود که علاوه بر نتیجه، در ساختن آینده ورزش هم نقش داشته باشد؛ کسی که بتواند نسل جدید را رشد بدهد، نه فقط مدال جمع کند. چون به نظرم ماندگارترین موفقیت در ورزش، ساختن انسان و قهرمان برای آینده است.
حسینی درباره دستاوردهایش در سال 1404 گفت: سال ۱۴۰۴ برای من سالی پر از تجربه‌های سنگین و متفاوت بود؛ هم فشارهای زیادی داشت، هم اتفاقات ارزشمند. حضور در رقابت‌های مهم، مدیریت شرایط سخت تیم، دعوت استعدادهای جدید به تیم ملی و همچنین دیده شدن در سطح مربیان برتر سال، از اتفاقات مهم این سال بود. اما در کنار همه این‌ها، مهم‌ترین بخش برای من این بود که یاد گرفتم در شرایط دشوار هم می‌شود تیم را حفظ کرد و جلو رفت.
او در ادامه افزود: اگر بخواهم فقط یک اتفاق را انتخاب کنم، مهم‌ترین موضوع برای من این بود که توانستیم در سخت‌ترین شرایط، روحیه تیم را نگه داریم. مدال ارزشمند است، اما حفظ امید، انگیزه و اتحاد تیم در بحران، برای من معنای عمیق‌تری دارد.
حسینی درباره برنامه هایش در عرصه مربیگری گفت: برای ادامه مسیر مربیگری، برنامه شخصی من این است که همیشه در حال یادگیری بمانم. ورزش حرفه‌ای هر روز در حال تغییر است و مربی اگر دانشش را به‌روز نکند، خیلی زود عقب می‌ماند. من علاقه زیادی به مطالعه علم تمرین، ریکاوری، روانشناسی ورزش، آنالیز عملکرد و همچنین متدهای جدید وزنه‌برداری دنیا دارم و تلاش می‌کنم تجربه عملی را با دانش علمی ترکیب کنم. هدفم این است که فقط مربیِ امروز نباشم؛ مربی‌ای باشم که بتواند برای آینده ورزش زنان هم اثرگذار بماند.
ارسال دیدگاه