فرار شاه از ایران، نقطه عطف تاریخ انقلاب اسلامی ایران

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا “جاء الحق و زهق الباطل ان الباطل کان ذهوقا ” ناب نیوز، به راستی چرا رفتن شاه که خود را محبوب مردم می دانست موجب شادی و شعف همان ملت می شود؟ برای پاسخ بایستی نگاهی اجمالی به تاریخ کرد. ایران بیش از صدها سال گرفتار شاهان نا لایق و بی عرضه بود وخیانت هایی که از سوی این شاهان به ایران صورت گرفت اشک هر پژوهشگر و تاریخ نگاری را در می آورد.
شاهان که هیچ اختیاری از خود نداشتند و تحت سلطه مستکبران و ترسو بودند و بی لیاقتی آنها ،باعث شد سرزمین بزرگ و پهناور ایران کوچک شود و به هر بهانه ای قطعه ای را از دست دادند ، تا اینکه انگلیسی ها به دنبال مهره هایی بودند تا در ایران جایگزین شاه معرفی کنند و تسلط بر ایران داشته باشند.پس از بررسی ها و جاسوسی یکی از افراد که می توانست خواسته های آنها را برآورده کند رضاخان میر پنج از ارتشیان قلدر بود که کم کم با حمایت عوامل انگلیس خبیث خود را شاه معرفی و مخالفان خود را به شدت سرکوب کرد و از سویی انگلیس هم با قرار دادهای نفتی و اقتصادی بسیار پر سود به اهداف خود رسید.
عیاشی ها، قلدریها ، بی منطقی ها و کارهای نابخردانه رضا قلدر از او شاهی بسیار ستمگر ساخته بود که سر جنگ با خدا هم داشت، حجاب را از زنان محجبه و با عفت ایرانی گرفت و کشف حجاب کرد.از این رو تاریخ دوران رضا خان را سیاه معرفی می کند که در آن مردم سخت ترین دوران را تجربه کردند تا اینکه از نظر استکبار رضا خان تاریخ مصرفش گذشت و با اعتراضات و مخالفت های بعضی خواص شاید برای جلوگیری از یک انقلاب رضا خان را تبعید کردند و پسرش محمد رضا را به جای او گذاشتند. چه تحقیر آمیز است برای یک ملت که شخص اول مملکتش را دیگران یا همان استکبار بیاورد و ببرد و کس دیگر باز معرفی نماید . شاهی که دست نشانده بود از همان روزهای اول خود را متعهد می دید که قبل از منافع ملی ، دستورات اربابان آمریکایی را انجام دهد. آمریکائیها به دلیل موقیعت مناسب جغرافیایی ایران و هماهنگی با شوروی سابق و منابع نفتی، ایران را کاملا مستعمره خود کرده بودند و ارتش ایران را مجهز به پیشرفته ترین تجهیزات می کردند که در اصل سدی در مقابل شوروی ایجاد کرده بودند .
مستشاران آمریکایی در ایران ضمن تحقیر مردم ، پول های هنگفتی را از بیت المال می گرفتند و شاه و خاندانش به عیاشی و خوشگذرانی می پرداختند و علی رغم نصحیت های پدرانه مجتهدین و مذهبیون از جمله امام خمینی (ره) ، شاه مخالفان خود را به شدت توسط ساواک سرکوب می کرد.
درنهایت مردم غیور ایران به رهبری امام مبارزات خود را شروع کردند و پس از چندین سال مبارزه و تقدیم شهدای زیاد، سرانجام در ۲۶ دیماه سال ۵۷ شاه به بهانه مداوا و ظاهرا به توصیه اربابان و به جهت خاموش کردن مبارزات مردم از ایران بیرون رفت و مهره هایی از جمله بختیار را به عنوان نخست وزیر معرفی کرد که او نیز در مبارزات شکست خورد .
مردم که از شر دیکتاتوری شاه خلاص شده بودند و به جشن و شادی پرداختند و سرانجام با وزود بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران حضرت امام خمینی (ره) انقلاب در ۲۲ بهمن پیروز شد.
محمود زارعی

انتهای پیام/ص