به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ تاریخ بارها نشان داده است منطق قدرت‌های مادی با سنت‌های الهی تفاوتی بنیادین دارد؛ آنگونه که نگاه‌های مادی همواره تصور کرده‌اند با حذف فیزیکی رهبران حق، می‌توانند یک جریان فکری را برای همیشه به پایان برسانند، اما تجربه تاریخ اسلام خلاف این تصور را ثابت کرده است.
به‌واقع شهادت، آغاز حیات تازه یک اندیشه است؛ نقطه‌ای که حقیقت با قدرتی بیشتر در دلها نفوذ می‌کند و پیام شهید، رساتر از همیشه به گوش همگان می‌رسد.
آیت‌الله سیدعلی خامنه‌ای، رهبر شهید انقلاب نیز با تبیین این حقیقت، در سخنانی درباره سیره امام سجاد (ع) به یکی از مهم‌ترین سنت‌های تاریخی اشاره می‌کند و با مرور سرنوشت امام حسین (ع)، حضرت ابوالفضل (ع) و امام سجاد (ع) می‌فرمایند: 《قاعدتاً نکته‌ای توجّه را جلب می‌کند و آن این است که این شخصیت‌های عظیمی که هر کدام به نحوی امروز سرتاسر تاریخ بشر را روشن کرده‌اند، کسانی هستند که در دوران خودشان، به گمان باطل مادّی، به‌کلّی نابود و هضم شدند.
حسین‌بن‌علی (ع) با تمام جوانان و شخصیت‌های برجسته خانواده‌اش -برادران، فرزندان، نزدیکان، جوانان و اصحاب غیور- در غربت کامل به شهادت رسیدند، در غربت کامل هم دفن شدند؛ نه کسی آنها را تشییع کرد و نه کسی برای آنها اقامه عزا نمود.
امروز صدها میلیون مسلمان -اعم از شیعه و غیرشیعه- به نام شهدا تبرّک می‌جویند
کسانی به گمان باطل، فکر می‌کردند اگر اینها بمانند، ممکن است بساطِ انتقام‌گیری راه بیندازند؛ خیال می‌کردند که با شهادت حسین‌بن‌علی(ع) و همراهانش، کار تمام شد.
امام سجّاد (ع) سی و چهار سال بعد از آن‌روز، در مدینه ظاهراً در حال انزوا زندگی کرد؛ نه لشکری، نه مجموعه‌ای و نه هیاهویی به‌ظاهر وجود نداشت. ابوالفضل العبّاس (ع) هم یکی از شهدای روز عاشوراست. تصوّر باطل قدرت‌های مادّی -که با منطق مادّی حکومت میکنند- به طور معمول این است که اینها تمام شدند و از بین رفتند؛ ولی می‌بینید که واقعیتِ قضیه این‌طور نیست. اینها تمام نشدند؛ اینها ماندند و روزبه‌روز بر عظمت و جلالت و جذّابیت و تأثیرگذاریشان افزوده شد؛ دلها را قبضه و تصرّف کردند و دایره وجود خودشان را گسترش دادند.
امروز صدها میلیون مسلمان - اعم از شیعه و غیر شیعه - به نام اینها تبرّک می‌جویند؛ از سخن اینها استفاده میکنند؛ یاد آنها را گرامی می‌دارند. اینها پیروزی در تاریخ است؛ پیروزی حقیقی و ماندگار.》
این سخن رهبر شهید، تحلیلی از یک سنت همیشگی تاریخ است؛ سنتی که بار دیگر در روزگار معاصر نیز خود را آشکار کرد؛ آنگونه که دشمنان گمان می‌کردند با به شهادت رساندن رهبر شهید، می‌توانند مسیر مقاومت، تبیین و بیداری را متوقف کنند، همان محاسبه‌ای که قرن‌ها پیش درباره اهل‌بیت (ع) نیز انجام داده بودند، اما آنچه در روزهای پس از شهادت رخ داد، نتیجه‌ای معکوس داشت.
حضور گسترده مردم در تشییع رهبر شهید؛ جلوه‌ای از پیوند عمیق ملت‌ها
حضور کم‌نظیر و میلیونی مردم در آیین‌های تشییع پیکر رهبر شهید در تهران، قم و مشهد و همچنین حضور چندین میلیونی مردم عراق در مراسم وداع با ایشان، جلوه‌ای از پیوند عمیق ملت‌ها با اندیشه‌ای بود که با شهادت، نه‌تنها خاموش نشد، بلکه دامنه نفوذ آن گسترده‌تر شد و این حضور گسترده نشان داد که گاه خون شهید، بیش از سال‌ها تلاش و سخنرانی، پیام او را به جامعه منتقل می‌کند.
رهبر شهید تأکید کرده بود که «نطق شهید پس از شهادتش باز می‌شود»؛ عبارتی که پس از شهادت خود او نیز معنایی عینی پیدا کرد و درواقع پیام شهید، هنگامی که با خون نوشته می‌شود، از مرزهای زمان و جغرافیا عبور می‌کند، از همین رو، شهادت را باید آغاز مرحله‌ای تازه از اثرگذاری دانست.
از صدر اسلام تا امروز، این حقیقت بارها تکرار شده است؛ دشمنان، پیروزی را در حذف جسم می‌بینند، اما سنت الهی، ماندگاری اندیشه را رقم می‌زند. همان‌گونه که نام و راه امام حسین (ع)، حضرت ابوالفضل (ع) و امام سجاد (ع) قرن‌ها پس از شهادتشان الهام‌بخش میلیون‌ها انسان است، خون شهیدان اخیر نیز می‌تواند به سرمایه‌ای برای افزایش بصیرت، تقویت جبهه حق و استمرار مسیر تبیین تبدیل شود.
ارسال دیدگاه