به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ بعضی‌ها قبل از یک جلسه مهم، امتحان، مصاحبه شغلی یا یک قرار، مدام دستشویی می‌روند. گاهی هنوز از دستشویی بیرون نیامده‌اند که دوباره احساس می‌کنند مثانه‌شان پر شده است. حتی ممکن است در این فاصله چیزی هم نخورده یا ننوشیده باشند. اما چرا اضطراب می‌تواند ما را مدام راهی دستشویی کند؟ آیا ارتباطی بین استرس و کارکرد مثانه وجود دارد؟
وقتی اضطراب، مثانه را حساس می‌کند
متخصصان می‌گویند ماجرا فقط در مثانه اتفاق نمی‌افتد و مغز هم در این میان نقش دارد. وقتی فرد مضطرب می‌شود، بدن وارد حالت آماده‌باش می‌شود و سیستم عصبی فعال‌تر می‌شود. دستگاه ادراری هم از این وضعیت بی‌نصیب نمی‌ماند و در بعضی افراد، مثانه حساس‌تر می‌شود و پیام «نیاز فوری به تخلیه ادرار» را به مغز می‌فرستد.
ارتباطی بین استرس و کارکرد مثانه وجود دارد، این ارتباط مستقیم است. استرس و اضطراب از طریق سیستم عصبی می‌توانند حساسیت و فعالیت مثانه را افزایش دهند و در نتیجه فرد حتی وقتی مثانه کاملاً پر نیست، احساس فوریت و نیاز به تخلیه ادرار پیدا می‌کند. به همین دلیل تکرر ادرار در شرایط پراسترس شایع است.
اضطراب همچنین می‌تواند روی عادت‌های روزمره فرد اثر بگذارد. کسی که برای آرام شدن بیشتر آب، چای یا قهوه می‌نوشد، طبیعتاً دفعات بیشتری هم ادرار می‌کند. همچنین کافئین موجود در قهوه و چای می‌تواند علائم ادراری را در برخی افراد تشدید کند.
با این حال، هر تکرر ادراری را نباید به اضطراب نسبت داد. اگر فردی بدون قرار گرفتن در موقعیت‌های استرس‌زا هم مرتب ادرار می‌کند، شب‌ها چند بار برای ادرار از خواب بیدار می‌شود یا این وضعیت با سوزش، درد، تشنگی شدید، خون در ادرار یا بی‌اختیاری همراه است، بهتر است علت آن بررسی شود. عفونت ادراری، دیابت، مشکلات مثانه و بعضی داروها هم می‌توانند باعث افزایش دفعات ادرار شوند.
راه تشخیص تکرر ادرار ناشی از اضطراب
اما چطور می‌توان فهمید تکرر ادرار ناشی از اضطراب است، نه یک مشکل جسمی؟ زمان و شرایط بروز تکرر ادرار مهم است. اگر این حالت در موقعیت‌های اضطراب‌آوری مثل یک امتحان مهم، جلسه، سخنرانی، سفر، قرار مهم یا هر اتفاق پراسترس دیگری ایجاد شود و با برطرف شدن اضطراب فروکش کند، احتمال اینکه استرس در آن نقش دارد، بیشتر است. در این شرایط فرد ممکن است احساس نیاز به تخلیه ادرار داشته باشد. در حالی که حجم ادرار هر بار کم است. یعنی مشکل لزوما تولید حجم زیاد ادرار نیست، بلکه مثانه و سیستم عصبی نسبت به احساس پرشدن مثانه حساس‌تر شده‌اند. البته این الگو به تنهایی تشخیص قطعی نیست.
اگر تکرر ادرار خارج از موقعیت‌های اضطراب‌آور هم ادامه داشته باشد یا با علائمی مانند سوزش و درد هنگام ادرار، خون در ادرار، تب، درد پهلو، تشنگی و افزایش حجم واقعی ادرار و بیدار شدن‌های مکرر شبانه برای تخلیه ادرار همراه باشد، نباید آن را صرفا به اضطراب نسبت داد و لازم است علت آن بررسی شود.
ارسال دیدگاه