شهروند باشیم نه شهرنشین

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، به نقل از کانی پرس، سال های مدیدی است که مردم مشکلات شهری را به کم کاری مدیران نسبت می دهند و آنها را از عامل به وجود آمدن کم و کاستی ها در محیط شهری می دانند، هر چند در بسیاری از این ناهنجاری ها مدیران دخیل هستند اما به واقعیت باید بپذیریم که مردم نیز نقش مهمی در ایجاد مشکلات شهری دارند.

بر کسی پوشیده نیست که مشکلاتی همانند زیر ساخت های شهری و رفع بی کاری و غیره... را تنها مدیران و مسئولان می توانند بر طرف کنند ولی مشکلاتی همانند نبود مبلمان شهری را مردم خود می توانند به روش های گوناگونی کاهش دهند و در رفع زشتی های شهر بسیار تاثیر گذار باشند.

هر روزه در بسیاری از کوچه پس کوچه های شهر بوکان شاهد کارهایی از سوی برخی شهروندان هستیم که می تواند باعث بر هم زدن زیبایی کوچه، منطقه و حتی شهر شود.

برای بسیاری از مردم این سوال پیش می آید که مسببان این ناهنجاری های محیطی را می توان شهروند نامید؟

به باور برخی از کارشناسان، به فردی می تواند شهروند گفت که به حقوق دیگران احترام گذارد و به مسئولیت‌های خویش در قبال شهر و اجتماع عمل نماید.

شهروند به عنوان عضوی از جامعه، نقش تعین کننده ای در تدوین خصوصیات ظاهری یک شهر دارد و با اعمال خود موجب بهبود شرایط آن و یا خدشه دار شدن چهره عمومی شهر می گردد.

در واقع حقوق شهروندی آمیخته‌ای است از وظایف و مسئولیت‌های شهروندان در قبال یکدیگر که متاسفانه در بعضی مواقع این احساس مسئولیت ها در میان طیفی از مردم رنگ می بازد و باعث به وجود آمدن ناهنجاری های در سطح شهر می شوند.

کسانی که در مقابل شکسته شدن حریم سایر شهروندان، خود را مسئول نمی دانند و در استفاده از امکانات عمومی شهر استانداردهای رفتاری شناخته شده را رعایت نمی کنند را تنها می توان شهر نشین نامید نه شهروند.

 بی گمان حضور گسترده شهروندان در فعالیت های شهری از قبیل ( اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و فرهنگی) می تواند نقش ویژه ای در ایجاد امنیت، آرامش و پایداری مناطق مختلف شهرستان داشته باشد.

 امروزه با نگاهی ساده به سطح شهر بوکان در میابیم که بسیاری از شهروندان در این شهر 177 هزار نفری تنها شهرنشین هستند و خود را همانند مسافری می دانند که چند روزی در این شهر مهمان است، در واقع مردم با واژه شهروند بیگانه شدند و محله‌ها هویت خاص خودشان را از دست دادند.

در وضعیتی که شهروندان از مسئولیت های ویژه شهرنشینی خود شانه خالی می کنند، ادارات و ارگان های شهری که نیاز به همکاری و مشارکت مردم در پیش برد اهداف خود دارند با مشکلات عدیده ای رو به رو می شوند و نمی توانند آنچنان که باید و شاید به انجام امورات شهری بپردازند.

ولی آنچه که مهم است مردم و ارگان های دولتی دو بازوی محرک جامعه هستند و یکی بی دیگری کامل نیست.

همچنان که مردم در قبال شهر به عنوان یک شهروند مسئولیت دارند، ارگانهای دولتی نیز بایستی زمینه را برای حضور مؤثر و مشارکت فعال همه افراد جامعه در عرصه های مختلف شهری آماده‌تر کنند، تا مردم نیز متقابلاً احساس تعلق بیشتری به شهرشان نشان دهند و با مشارکت در مسائل مختلف باعث پایداری و پیشرفت شهر در همینه زمینه ها شوند.

انتهای پیام/گ