خاطرات ددمنشانه دانش آموزان رودباری ازدوران پهلوی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا،به نقل از“رودبارما“،برای اینکه قدر انقلاب رابیشتربدانیم وبدانیم که رزیم پهلوی چه ستم های رابه دانش آموزان آن زمان رواداشت به سراغ دانش آموزان قبل ازانقلاب شهرستان رودبار رفتیم تا خاطرات تحصیل آن دوران رابرایمان بازگو کنندکه خاطرات بسیارددمنشانه بود که درادامه می خوانیم…

آن روزهارودبار اینطورنبود نابسامان بود، مردم زندگی نداشتند، آب نداشتند، برق نداشتند، جاده نداشتند، از وسائل زندگی برخوردار نبودند. آنهائی که میدانستند، با حسرت نگاه میکردند؛ بسیاری هم اصلاً نمیدانستند چه خبر است؛ در نکبت زندگی میکردند.

اینقدری که امروز شما جوانهای دبیرستانی و نوجوانهای دوران تحصیل، از مسائل دنیا میفهمید، سرتان میشود، تحلیل میکنید، آن روزحتی ثلثی ازاین حرفهای شمارامانمی فهمیدیم هیچی برایمان قابل فهم نبود.

رودباری راکه امروز شما می‌بینید، رودباردوران قبل از انقلاب نیست.رودبار دوران قبل از انقلاب، یک روستای عقب‌مانده بود؛ یک روستای فراموش شده بود.تنهایک مدرسه راهنمایی درتاج آبادبود که همگی برای تحصیل به آنجا می آمدیم.

قبل از انقلاب در مدارس تنبیه دانش آموزان رایج بود و کمتر دانش آموزی بود که در آن زمان تنبیه نشده باشد.

در سال های قبل از پیروزی انقلاب فقط توانستم دوران دبستان را سپری کنم نظام آموزشی ما در آن زمان کاملا سنتی بود و از شیوه های تعلیم نامناسبی استفاده می شد و تنبیه در مدارس یک امر کاملا رایج و طبیعی بود.
به طوری که تصویر ذهنی مان از ناظم و معاون مدرسه افرادی بودند که شلاق یا چوب یا خط کش در دستشان گرفته بودند.

دانش آموزان می گویند در سن ۶سالگی به کلاس اول وارد شدیم و چهره ای که از معلم در ذهنمان ترسیم شد، یک فرد خشن بود که شلاق چرمی و لاستیکی به دست داشت.

در همان روزهای اول پس از درس املا معلم به ما دانش آموزان گفت: «فقط کسانی که نمره ۲۰ بگیرند شلاق نمی خورند و بقیه به تعداد نمره کمتر از ۲۰ شلاق می خورند!»
با این روش تربیتی در دوران ابتدایی، خشونت در ذهن دانش آموزان متبادر می شد و اغلب کودکان هم به درس و مدرسه چندان علاقه مند نبودند و اتمام دوران مدرسه، مثل آزادی از زندان کوچک لذت بخش بود.

به برکت انقلاب اسلامی میش پدام به رغم تمام ظلم های ستم شاهی از همه‌ی ابعاد پیشرفت کرد و آباد شدوبه شهرستان رودبارتغییر نام داد.

انتهای پیام/گ