خطرناک ترین مزدور شاه که اهل شهرری بود / بخش کوچکی از جنایت این نا مرد در ابوغریب تکرار شد +تصاویر (+۱۸)

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از "ره به ری" : اخیرا خبر سال ۸۶ روزنامه کیهان در خصوص قاسم ژیان پناه به صورت کاملا گسترده در  فضای مجازی منتشر شده است.

سروان قاسم ژیان پناه فرزند حمزه علی متولد ۱۳۲۳ در شهرری که در ۲۰ اسفند ۵۷ در دادگاه مفسد فی الارض شناخته شد از محدود، مزدوران رژیم پهلوی است که تجاوز به زندانیان را دستور کار قرار داد.

آنگونه که در خاطرات جواد منصوری در خصوص وی امده است : او معروف به قاسم سیاه و فرزند علی حمزه (باج گیر)  است به دانشگاه افسری رفته در انجا مشغول شد.

وی با هدف نشان دادن وفادارای و خوش خدمتی زندانیان را تا سر حد مرگ شکنجه کرده است.

حجت الاسلام غفاری از جمله کسانی است که زیر شکنجه وی به شهادت رسید.

ژیان پناه با این فکر که شهید غفاری مانند جوانان تاب و توان شکنجه را دارد ، او را تا سر حد مرگ شکنجه کرد و به شهادت رساند.

دادگاه ژیان پناه را می توان یکی از احساسی ترین دادگاه های تاریخ دانست.

وی که هنگام بازداشت انتظار داشت به فجیع ترین شکل با وی برخورد شده و مردم جواب تجاوزات و شکنجه هایش را بدهند ، به ناگاه متوجه برخورد همراه با رافت انقلابیون که تا لحظه تحویل وی به دادگاه و حتی تا لحظه مرگ با عطوفت با وی برخورد کردند اینجا بود که  از جنایات خویش به شدت شرم سار شد.

ژیان پناه در دادگاه خطاب به قاضی گفته بود : از انجا که در راهپیمایی ها و حرکات انقلابی مردم حضور نداشتم ، اجازه دهیم همین جا بگویم : الله اکبر خمینی هبر و ..

به ناگاه همه در کمال ناباوری دیدند که ژیان پناه در حالی که به شدت گریه می کرد و به خود می لرزید در اتاق دادگاه چند دور زده و سر دادن شعار الله اکبر خمینی رهبر پرداخت.

نمی توان دقیق نظر داد ، دوستان وی و سلطنت طلب ها که برایشان سخت است به پشیمانی ژیان پناه اقرار کنند می گویند : ژیان پناه به شدت در آن دادگاه زندانیان و شاکیان و قاضی را احساساتی و قطعا هدف وی این بوده که با سو استفاده از این فضا رضایت همگان را جلب کند … (الله اعلم)

محاکمه ژیان پناه

از جمله جنایات کثیف ژیان پناه ، کاری بود که در چند سال پیش در ابوغریب اتفاق افتاد و خشم تمام مردم دنیا را به همراه داشت.

ژیان پناه زندانیان را در حضور یکدیگر لخت کرده وادار می کرد به یکدیگر تجاوز کنند و  هتک حرمت و تجاوز به عنف، به وسیله باتوم به فرزندان خلق مسلمان و مبارزین راه آزادی و خونریزی جوانان در اثر این کار ننگین و شرم‌آور ، وادار کردن زندانیان به خوردن ادرار، و در نهایت انتقال زندانیان به دیوانه خانه و وادار کردن دیوانه ها به تجاوز به آنان و...

این موضوعیست که هم خود ژیان پناه پس از بازداشت به دست انقلابیون به آن اعتراف کرد، هم در شکایت کتبی دو تن  زندانیان آمده و شهادت شهود، رویایی تعدادی از زندانیان مورد تجاوز گرفته با وی و …

اعتراف شاهدین بر اساس مطلب منتشر شده در یکی از جراید در سال ۸۶:

شاهد اول

متهم دستور داد شش بار پاسبانان مرا لخت کنند و به ما تجاوز کنند اما پاسبانان این کار را نکردند. و آقای ژیان‌پناه دستور داد یک پاسبان مجرد بیاورند، یک نفر به نام پاسبان نظری که یک پاسبان پر رو و وقیح است آمد. در این هنگام، شاهد با ناراحتی و شرمساری گفت که دیگر نمی‌توانم چیزی بیان کنم اما وی به مورد دیگری اشاره کرد و گفت: یکی از زندانیان سیاسی را که به وی سلام نکرده بود به شدت به زمین کوبید و با انگشت به وی تجاوز کرد. ما از این عمل کثیف وی شکایت کردیم ولی نتیجه‌ای نگرفتیم و در بند سکوت {اعتصاب} کردیم. به دنبال این ماجرا گاردی‌ها به داخل زندان ریختند و در حضور رؤسای زندان و رئیس کل زندان سرتیپ محرری، به کتک زدن و شکنجه دادن ما پرداختند. بعد از کتک زدن دسته جمعی زندانیان حدود بیست نفر ما را در سلول‌های انفرادی برای مدت سی و شش ساعت ایستاده نگه داشتند. بعد از این ماجرا یک روز دیگر با نماز خواندن ما مخالفت کردند ولی چون سماجت نمودیم، سرگرد یحیایی و ژیان پناه هر دو با شلاق به جان ما افتادند. ما باز هم اعتراض کردیم و ما را از آن پس به سلول انفرادی منتقل کردند و هر روز به کف پاهای ما که از ضربه‌های شلاق آماس کرده بود شلاق می‌زدند.

شاهد دوم

من در زندان شکنجه‌های زیادی دیده‌ام ولی در مورد کارهای زشتی که ژیان‌پناه و استوار دیگری به نام عباسی در مورد من اعمال کرده‌اند سخن می‌گویم.

ژیان‌پناه و عباسی و گروهی دیگر از همکاران وی به نام‌های یحیایی، صارمی و زمانی، برای مانع شدن از نماز خواندند ما دستور دادند ما را به سلول‌های انفرادی بردند. در آنجا به بهانه بازجویی و بازرسی بدنی ما را لخت کردند و می‌خواستند به ما تجاوز کنند. ما برای جلوگیری با آنها دعوا کردیم اما انها ما را زدند و ما را در سلول‌های انفرادی آویزان کردند. بعد از مدتی ما را به دیوانه‌خانه فرستادند و به دیوانه‌ها دستور دادند که ما را اذیت کنند.

از دیگر کارهای زشت ژیان‌پناه این بود که زندانیان مبارز و مسلمان را مجبور می‌کرد تا ادرار خود را بخورند.

اظهارات ژیان پناه در این خصوص به شرح زیر است:

…. همانطور که در پرونده صریحاً به گناهان خود اعتراف کرده‌ام، در اینجا هم اعتراف می‌کنم…

…در اینجا من که تقاضای انتقال داده بودم از زندان عادی به زندان سیاسی منتقل شدم. چهار سال خدمت من در زندان عادی باعث شده بود که روحیه من به کلی عوض شود و به یک آدم وحشی مبدل گردم. حتی یک روز در خانه، فرزند دو ماهه‌ام را که در بغل داشتم و گریه می‌کرد خواستم با ناراحتی او را محکم به زمین بکوبم ولی ناگهان به خودم آمدم و بالش را به زمین کوبیدم. من حالت جنون داشتم. رفتارم در خارج از زندان نیز خشونت آمیز بود. در زندان قصر از طرف شاه ملعون بخشنامه‌ای شد که کوچکترین شورش زندانیان باید سرکوب شود.

دروغ ژیان پناه در اعترافات، بر اثر مستی زمان تجاوز

ژیان‌پناه گفت آنچه را که ما در زندان انجام می‌دادیم بر اساس مقرراتی بود که سرهنگ زمانی وضع کرده بود….ما مجبور بودیم این دستورات را اجرا کنیم و اگر خلاف می‌کردیم مورد مؤاخذه قرار می‌گرفتیم.

می‌توانم قسم بخورم که به هیچ یک از زندانیان تجاوز نشده و با باتوم عمل زشتی صورت نگرفته است. در مورد شهودی نیز که مطالبی گفته‌اند درست یادم نیست که آنها برای چه خواسته بودم. چون دو سال از آن گذشته است. با سرهنگ زمانی تماس گرفتم او گفت آنها را بخواه و لختشان بکن و پس از تنبیه به سلول انفرادی بفرست….

از آنجاکه اکثر شکنجه گران ساواک اعتراف داشته اند که در اکثر مواقع هنگام شکنجه مست بوده اند و بر اساس اظهارات شکنجه شدگان که اعتراف کرده اندهنگام شکنجه شدن افرادی که آنها را شکنجه کرده اند در حال مستی بوده اند.

می توان نتیچه گرفت، در صورتی که ژیان پناه را به دروغ گویی متهم نکنیم ، پرت و پلاگویی وی در تکذیب تجاوز به زندانی ها ناشی از مستی وی هنگام شکنجه بوده است…

حکم دادگاه

در پایان توضیحات متهمان که تا ساعت ۵ صبح به طول انجامید، دادگاه وارد شور شد و دو ساعت بعد، حکم دادگاه صادر گردید. براساس این حکم سپهبد صدری، سرگرد ناصر قوامی و سروان ژیان‌پناه از سوی دادگاه انقلاب اسلامی ایران به اعدام محکوم شدند.

انتهای پیام/ش