شهرهایی که خود را برای شهروندان نمی‌آرایند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از منار، در دنیای پرمشغله امروزی هر فرد با افکار روزانه خود به خواب می‌رود و صبح که چشمان خود را باز می‌کند باید به مسائلی متعدد بیاندیشد و برای رسیدگی به آنها زمانبندی کند.

هر فرد از طریق حس دیداری تاثیرات فراوانی را از محیط اطراف خود می‌گیرد.

آنچه که می‌بیند از احجام گرفته تا چینش و رنگ آنها همگی احساسات مختلفی را در او ایجاد می‌کند که خود می‌تواند منشاء یک احساس خوشایند یا ناخوشایند باشند.

آنچه که مسلم است؛ هر فرد در یک مسافرت شهری در طول یک روز از زمانی که از منزل بیرون می‌آید و تا زمانی‌که به منزل بر می‌گردد باید تاثیرات مثبتی را از لحاظ دیداری از محیط پیرامون خود که همان محیط شهری است دریافت کند. زیرا شهرها تنها محل عبور و مرور نیستند بلکه ارتباطی دوسویه مابین محیط شهری و شهروندان وجود دارد. یعنی زیبایی شهری به طریقی انجام گیرد که شهروندان ضمن گذراندن یک روز پرمشغله با نامنظمی و رنگ و شکل‌های نامتناسب روبه‌رو نشوند.

کیفیت محیط شهری دغدغه اصلی مدیران تمام کلان‌شهرها و هدف شهرداری‌هاست و برنامه فرهنگ‌سازی توسط شهر و بر روی شهروندان انجام می‌شود. در اروپا شهرها صدها سال است که فرهنگ‌سازند.[1]

شهرها در تمدن جدید محل تعامل شهر و شهروند هستند. مطالعه دقیق و برداشت مناسب در بحث کیفیت محیط شهری این اجازه را به ما می‌دهد تا دریابیم شهرها تنها محل عبور و مرور نیستند، بلکه محیط‌هایی هستند که باید با ساکنانش ارتباطی دوجانبه برقرار نمایند و در این تعامل دوسویه است که معنای شهروند تحقق می‌یابد. پروژه‌های زیباسازی می‌بایست در جهت گسترش این ارتباط حرکت کنند. این یک قانون جهانی است. اما امروزه رفتارهای فرهنگی هر منطقه در تعیین خط مشی این ارتقا تأثیرگذارند.[1]

زیباسازی، فرآیندی مستمر و پویا و در حال رشد است که با روان‌شناسی، فلسفه، هنر، فرهنگ، هویت، دانش، بینش، زمان و کارکردهای مختلف ارتباط داشته و ظهور پیدا می‌کند. و جنبش زیبایی‌شناسی شهری رویکرد پیشرفته‌ایست که نه تنها به خاطر زیبا نمودن، بلکه [حتی] ترجیحاً به معنای ابزار کنترل اجتماعی از طریق راضی نگهداشتن جمعیت شهری و پاسخ‌گویی به نیاز آنها مورد مطالعه قرار می‌گیرد.

آغاز فلسفه فکری زیبایی شهر از قرن نوزدهم میلادی بوده و امروزه به مفهوم زیباسازی و یادمان‌سازی (هویت‌سازی) در فضای شهر به کار می‌رود. (Wikipedia – Urban Beautification Movment)"

هدف زیباسازی فراهم آوردن محیطی است که همگی ما در آن احساس لذت کنیم. نگاه زیباسازی به شهر رسیدن به همان تعاریف ذکر شده و ارتقاء کیفیت محیط شهری است و برای رسیدن به این اهداف از 4 روش به‌صورت کلی استفاده می‌نماید.

1- رفع نازیبائی‌ها

2- وضع قوانین، ضوابط و مقررات شهری برای ایجاد و حفظ زیبائی‌ها

3- احداث و بهبود فضاهای شهری مناسب و متنوع

4- به‌کارگیری مبلمان شهری مناسب و استاندارد

زیباسازی شهری امری نیست که مسئولیت آن تنها به یک نهاد یا ارگان برگردد بلکه تمام افراد جامعه در آن نقش دارند. از اخلاق‌های فردی عابران گرفته تا رعایت اصول از سوی کاسبان و مغازه داران همگی باید دست به دست هم دهند تا این زنجیر حلقه مفقوده ای نداشته باشد.

شهرداری‌ها، بنا بر نص صریح قانون، موظف به رفع نازیبائی از چهره شهر هستند. رفع نازیبائی اولین و کم هزینه‌ترین اقدام در رسیدن به شاخصه‌های زیباسازی شهری‌ست.[1]

می‌توان گفت فرهنگ‌سازی عمومی و نیز رعایت مقررات اصولی جهت ایجاد و حفظ زیباسازی شهری از سوی تمامی نهادها و ارگان‌های دولتی به‌خصوص متولیان این امر دو رکن اساسی زیاباسازی شهری را تشکیل می‌دهند.

انتهای پیام/ش