صرف انتقاد راهگشا نیست، جوانان چشم انتظار راهکارند!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از پایگاه خبری تحلیلی قم فردا، 26رصد، تازه ترین نرخ بیکاری جوانان که افراد 15 تا 24ساله را شامل می شود
آماری که به تعبیر رییس مرکز آمار کشور ، بحران زاست و باید فکری عاجل برای مهار روند صعودی اش و در ادامه کاهش آن اندیشید و در عمل بکار بست.جالب و تاسف بار اینجاست که نرخ بیکاری 26 درصدی نسل جوان ، دو برابر نرخ کل بیکاری می باشد و تازه این در حالی است که نرخ بیکاری فارغ التحصیلان دانشگاهی بر اساس اعلام نظر وزیر کار چیزی در حدود 40 درصد است.
رقم نگران کننده اعلام شده در حالی است که اساساً میزان اشتغال باید در قشر سنی جوان به علت پویایی ،توان و قدرت خلاقیت بالای آن، بیش از سایر اقشار باشد نه این که در تاسف بارترین شرایط قرار داشته باشد.
بی شک رکود تورمی در عرصه اقتصاد کشور در ایجاد وضعیت بحرانی بازار کار تاثیر بسزایی داشته است و با این حال، جوانان جویای کار در انتظار تحقق وعده های دولت تدبیر و امید به منظور کاهش نرخ بیکاری و ایجاد اشتغال پایدار می باشند.
در اینکه در شرایط کنونی، بیکاری به خصوص در میان جوانان و تحصیل کردگان دانشگاه ها و مراکز آموزش عالی یکی از دو یا سه مشکل اصلی کشور به شمار می رود ، تردیدی وجود ندارد با این همه آنچه بایسته به نظر می رسد و اتفاقاً غرض نگارنده از مشق این سطور بوده ، این است که 
بسیاری از کارشناسان و صاحب نظران و نیز مسئولان دولتی که به تازگی سکان دار امور اجرایی شده اند، بیش از آن که در پی ارایه راهکارهای عملیاتی برای مهار بحران بیکاری باشند، با نگاهی اندوه بار به گذشته و به ویژه عملکرد دولت نهم و دهم ، فریاد وااسفا و واحسرتا سرمی دهند!
درست است که درصد قابل توجهی از مشکل موجود به گردن مسئولان قبلی است اما آن چه در شرایط کنونی منطقی و مورد انتظار است این که برای کنترل موج بیکاری فعلی چه باید کرد و اساساً راهکارها برای کاهش تدریجی نرخ بیکاری تا رسیدن به یک نقطه معقول چیست؟
راقم این سطور معتقد است در برهه کنونی، به جای یأس پراکنی صرف و سیاه نمایی گذشته بسیار خوب و بجاست که مسئولان فعلی با همدلی و احساس تکلیف ملی از تجریبات و توان مسئولان و دولتمردان قبلی نیز استفاده کرده و به ویژه از قدرت مشاوره ای کارشناسان دلسوز و آگاه، نهایت بهره برداری را برای رصد چرایی بحران و نیز یافتن راهکارها ببرند.
در این بین، تشکیل اتاق فکرِ غیرشعاری و غیر کلیشه ای به منظور ارایه برنامه های راهبردی در بازه های زمانی کوتاه مدت، میان مدت و بلند مدت از جمله ضروریاتی است که ضمن عنایت به اصل واقع گرایی در ایجاد فضای امید و نشاط خصوصاً در میان نسل جوان تحصیل کرده بسیار مؤثر و کلیدی است.
از سویی دیگر ضرورت برنامه ریزی برای ارتقای سطح آموزش های کاربردی و مهارت آموزی جوانان به منظور دست یابی به شغل مورد نظر خود، از دیگر نکاتی است که حتماً می بایست در دستور  کار متولیان امر به ویژه دانشگاه ها، مراکز آموزشی، فنی و حرفه ای، هنرستان ها و دیگر مراکز مشابه قرار گیرد.
نکته حایز اهمیت دیگر این که اگر قبول داریم که تلاش برای اشتغال‌زایی جوانان بهترین راهکار ایستادگی در برابر تهدیدات اقتصادی دشمنان است و همچنین قائل به این هستیم که به هر حال نمی توان همه جوانان را متصدی شغل و پست دولتی و حاکمیتی نمود، لذا علاوه بر آن که باید بسترها و زیرساخت های اشتغالزایی در بخش خصوصی و تعاونی را تحکیم و توسعه بخشید ، می بایست فرهنگ و انگیزه لازم برای فعالیت در دو بخش یادشده را نیز نهادینه کرد تا این گونه تلقی نشود که فعالیت در بخش دولتی و کارمندی و پشت میزنشینی آن هم در پست ها و جایگاه های عالی و با حقوق بالا، آمال و آرزوی جوانان می باشد و بس!
مخلص کلام هم آن که باید واقعیت ها را برای جوانان ترسیم کرد و از دیگر سو مانع از رشد غیرمنطقی توقعات و انتظاران آن ها خاصه در بحران های اقتصادی امروز کشور شد. صدالبته با وجود همه مشکلات نباید از اصل امیدآفرینی نسل جوان که به راستی  موتور محرکه اصلی کشور به شمار می روند، غافل شد.

انتهای پیام/