به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا،معصومه چلیپا جانباز ۷۰% درصدی مبارزات انقلاب در گفتگو با خبرنگار صبریه اظهار داشت: اوائل سال۵۷ با شروع شدن تظاهرات مردم علیه رژیم شاهنشاهی در خیابانها من هم روزها در مسجد محل باعنوان جلسات احکام و اخلاق، به تهیه و انتشار اعلامیه و تظاهرات شرکت داشتم هرچند که درآن زمان تعداد قلیلی زن در تظاهرات رکت داشتند و همسرم اذعان داشت اگر امام خمینی(ره) حکم جهاد بدهد و تو درجهاد شرکت نکنی عقد تو برمن حرام و باطل است و این باعث شد دلیلی برای پا پس کشیدن نداشته باشم.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, صبریه ,وی افزود:در تمامی مراحل و جلسات متعدد شرکت داشتم و در مسجد آیت الله بروجردی نیز جهت پخش صدای سخنرانی امام(ره) و توزیع اعلامیه و نوارهای کاست همواره حاضر بودم،همسرم دوست آیت الله نجومی بود و بیشتر اوقات منزل ما محل نگهداری مجروحین و اعلامیه بود.
,چلیپا با بیان اینکه جانبازان انقلاب فقط برای مصاحبه خوب هستند و اینکه جانبازان خواهر فراموش شده اند ادامه داد:در ۲۹ آذر سال ۵۷ در زمان پخش اعلامیه دستگیر شدم و سرتیپ همدانیان در شهربانی قدیم مستقر بود با وضعیت خون آلود مرابه شهربانی برده و ۴۸ ساعت بعد با چشم های بسته مرا به مکان نامعلوم که بعدها فهمیدم مکان ساواک بوده بردند و ۶ روز بازداشت بودم.
,وی از آزار و اذیت های زندان ساواک چنین می گوید:مرا مورد شکنجه و آزار جسمی و روحی شدیدیقرار دادند وبا شعله شمع بدنم را سوزاندند و گاهی با چاقو زخم ایجاد می کردندو یک چشمم را از دست دادم اما با تمام این سختی ها یکبار از کارهایم برای برپایی انقلاب اسلامی در ایران منصرف نشدم و به راهی که انتخاب کرده بودم افتخار میکردم.
,چلیپا در پایان بیان کرد:با اینکه ازسال۵۷ تاکنون بیمار هستم اما با این بدن جانبازم در راه آرمان های انقلاب بازهم خود را فداخواهم کرد و در دیدار با امام خمینی(ره) در حضور مرحوم حاج احمد و حاج حسن که نوجوان بودند به من گفتند غصه من این است که تو یک زن جوان فرمانبر هستی ای کاش فرمان بده بودی.
,انتهای پیام/گ
]
ارسال دیدگاه