انقلاب یک تحول است و اسلامی بودن آن را خدایی می‌کند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از طنین یاس به قلم زهرا کریمی: در مقاله گذشته آیه 103 سوره آل عمران را بررسی کردیم و به این نتیجه رسیدیم که اسلام آیینی است کاملا اجتماعی و بر این مهم با آیات الهی تاکید فراوان دارد، حال می خواهیم، بدانیم آیه شریفه «واعتصموا بحبل الله جمیعا و لا تفرقوا» چه رابطه ای با انقلاب کردن دارد؟

چطور می توان از آیه «واعتصموا بحبل الله جمیعا و لا تفرقوا» برداشت یک انقلاب را داشت؟

آنچه از ظاهر آیه بر می آید یک تغییر است که فرد را از پرتگاه آتش به پناهگاهی امن می رساند اما آیا این مفهوم می تواند معنای انقلاب باشد؟

هر تحولی یک مقلوب شدن است، دگرگونی همین است که از جایی به جای دیگر تغییر کنی حال اگر این تغییر مکان را در ذهنت پیاده کنی یک اتفاق درونی رخ خواهد داد که بسیار با ارزش است. بنابراین لزومی ندارد که خداوند مستقیما اشاره کند که انقلاب اسلامی را حمایت می کند بلکه با همین آیه نیز می توان پی برد که روی آوردن به اسلام یعنی فرار از تمام سختی ها و آن کسی که در این راه حمایت کننده است، مورد رحمت خدا قرار خواهد گرفت.

حال باید دید این انقلاب و تغییر بر عهده کیست؟

یک سری تغییرات درونی است، درون هر انسانی تغییر می کند این اتفاق میان او و خدایش است و این تحول دست کسی نیست. اما مشخصا ما در جهان هستی تنها زندگی نمی کنیم و سعادت ما در گرو سعادت جامعه ای است که در آن زندگی می کنیم.

انسان ها همه و همه در تعالی روح یک جامعه و بالندگی آن موظفند؛ آیه قرآن می فرماید:

»قُل إنَّما أَعِظُکُم بِواحِدَة أَن تَقُومُوا لِلّهِ مَثنی وَ فُردی…؛ [ای پیامبر!] بگو: شما را تنها به یک چیز اندرز می دهم و آن اینکه: دو نفر دو نفر و یا یک نفر یک نفر برای خدا قیام کنید…» (سوره سباء، آیه 46)

یعنی تحت هر شرایطی باید قیام کرد.

اندرز پیامبر که دستور خداوند است را نباید ساده گرفت، قیام در راه خدا یعنی همان تغییر و تغییر یعنی انقلاب.

باید گفت که اگر انقلاب اسلامی را امری ناپسند بشماریم در حقیقت تغییر به سمت اسلامی شدن را ناپسند شمرده ایم و این از خداوند دوری جستن است.

انقلاب در کنار اسلامی کردن یک نظام سلطه گر  ریشه های فساد و ظلم را نیز خاموش کرد و این همان خواسته ای است  که یک جامعه دارد.

مطمئنا هدف خداوند از آفرینش بشر، چیزی فراتر از انجام عبادت و بندگی است. هدف اصلی هر انسانی گام برداشتن در مسیری است که یک جامعه را یا اسلامی می کند و یا اسلامی نگه می دارد.

اما باید دانست و توجه کرد که انقلاب را نباید فرزند تلاش های خود بدانیم بلکه انقلاب شکوهمند اسلامی در هر جای جهان از بدو اسلام تا نهایت دنیا، موهبتی است الهی اما موهبت الهی نیز نصیب هر کسی نخواهد شد.

یک فرمول ساده وجود دارد برای اثبات اینکه انقلاب یک امر مثبت است و وابسته به خداوند است، انقلاب اسلامی یعنی تغییر در جهت اسلامی شدن و آیات خدا بر آن صحه می گذارد، اسلام یعنی مخالفت با تمام ظلم ها با تمام تعاریف های امروزی و دیروزی و فردایی و خداوند هرگز ظلم نخواهد کرد؛ پس انقلاب اسلامی لطف است و انجام لطف بر خدا واجب در نتیجه انقلاب اسلامی در هر جای جهان امری مثبت با تاییدی الهی است.

قطعا رسیدن به انقلاب اسلامی سخت است به هر حال درخت آن را باید با خون های بسیاری آبیاری نمود تا تنومند شده و در زمین های فراخ ریشه بدواند اما ادامه دادن یک تعییر کاری به مراتب دشوارتر است.

زمانی به یک تحول نیاز است که اعضای یک جامعه در روند حرکتی خود احساس کندی می کنند و این کندی در جهت رسیدن افکار به  مکانی درست است. یعنی دل و ذهن از خدا دور می شود در این صورت است که عده ای احساس تغییر می کنند این تغییر عمدتا درونی است و به مراتب عموم تر خواهد شد.

برای مشروعیت انقلاب اسلامی همین بس که ملتی آن را تایید کردند.

بحث مشروعیت و حتی محبوبیت را به راحتی می توان اثبات کرد هر امر خداپسندانه مشروع است حتی اگر مخالفان بسیاری را پیش روی خود داشته باشد.

تغییر سبک زندگی از نظامی بی دین و لا ابالی به نظامی اسلامی و هدفمند امری است که خداوند آن را دوست داشته و تاکید می کند پس مشروع است، آیات زیادی می توان در این باره نام برد باید مراجعه شود به تمام آیاتی که ظلم را نفی می کند و آیات متعدد دیگر که پادشاهان زور گو و مردمان بی دین را به عذابی دردناک دچار می کند. این آیات یعنی تاکید بر مشروعیت انقلاب اسلامی.

پس انقلاب اسلامی مشروع است و محبوب؛ اول محبوب است از منظر خداوند و مهم همین است و لاغیر؛ سپس محبوب است از منظر مردم زیرا که با یک رای گیری ساده همه چیز عیان گشت.

انقلاب تحول است و اسلامی بودنش آن را بیش از اندازه خدایی می کند.

انتهای پیام/ خ