به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، این بچه‌های مدرسه روزی به قله افتخارات می‌رسند و شاید روزی بهترین جراحان و مهندسین کشور شوند.چون لفظ سختی را به خوبی لمس کرده‌اند و می‌دانند آب بابا، نان داد، کار آسانی نیست.
,
لقمه نانی در کیفشان دارند. البته اگر کیفی باشد و مشقشان را در کنار گردسوز می نویسند. ذوق و شوق عجیبی دارند برای آمدن به کلاسی که سقف ندارد.چتری همراهشان نیست که دفترچه هایشان خیس نشود.انتظاراتشان از خانم معلم این است که با آنها مهربان باشند وانتظار سرویس دربستی مدرسه و آذوقه ومیان وعده آنچنانی ندارند. آمدند تا الفبای زندگی بیاموزند و روزی برای خودشان آقا یا خانم دکتری بشوند.
,
به مادرشان قول داده‌اند تا زمانی که مدادشان نوک دارد بنویسند. قدر پول بابا را به خوبی می دانند، با هاها کردن خودکار در سرما هر طور شده می‌خواهند جوهر خودکارشان تمام نشود. آفرین به این بچه‌های سخت کوش که پایان مشقشان صدآفرین معلم خورده است و خستگی زحمات پدر را اینگونه جبران می‌کنند.
,
,
, , ,
, , ,
انتهای پیام/خ
]
ارسال دیدگاه