درِ باغ شهادت هنوز هم باز است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل آسوبان، رشادت و پایمردی بسیجیان و دلاور مردان این سرزمین در سالهای دفاع مقدس در برابر تهاجم همه جانبه و مقاومت و ایثار بسیجیان و پاسداران در صحنه های پیکار با دشمنان، تجلی ایمان و اراده ملت استوار و سلحشور ایران اسلامی است که همیشه در تاریخ خواهد ماند و پرتو گوهر پر فروغ این مبارزه راهنما و هدایتگر نسل ها در طول اعصار و قرون خواهد بود.

نام : علی

نام خانوادگی: بیات

تاریخ تولد: 1343/02/05

تاریخ عضویت در سپاه: 1361

تاریخ ورود به عرصه ی جبهه های نبرد:  1361/5/0

درِ باغ شهادت هنوز هم باز است

در روز 5 مرداد سال 1343 هجری شمسی در خانواده‌ای مذهبی و دوستدار اهل بیت عصمت و طهارت (علیهم السلام ) در شهر کوهدشت دیده به جهان گشود.( البته مانند بسیاری از نوجوانان این شهر برای اینکه بتواند در جبهه حضور یابد و در این نبرد نابرابر علیه ملت عزیزمان نقش موثری داشته باشد و به فرمان حضرت امام (ره) لبیک بگوید؛ شناسنامه خود را چند سالی بزرگ کرد تا به وی اجازه حضور در جنگ را نیز بدهند.)

 والدینش به عشق و محبت امام اول شیعیان و از باب تیمن و تبرک، نام «علی» را بر او نهادند. پدرش که در تربیت وی، جدیت زیادی داشت از همان طفولیت او را با خود به مسجد و هیات و مراسم عزاداری سرور شهیدان می‌برد.

شهید پاسدار علی بیات در شهر کوهدشت رشد و نمو کرد و با شروع جنگ تحمیلی درس و مدرسه را رها کرد و در 15 سالگی به جبهه های نبرد حق علیه باطل شتافت. وی از سال 61 تا پایان جنگ در سپاه (با عضویت پاسدار) خدمت نمود؛ در سپاه کوهدشت با مسئولیت عقیدتی و طرح و برنامه و همچنین در تیپ 57 حضرت ابوالفضل(ع) خدمت کرد و مدتی هم در سپاه سوم قدس در کردستان بود و در جبهه چندین بار مجروح و همچنین شیمیایی شد که مجروح شدنش برای اولین بار در خرمشهر اتفاق افتاد.

او مدت 60 ماه در جبه های نبرد حق علیه باطل حضور موثر و فعالی داشت. بعد از جنگ در عرصه های مدیریتی کشور از جمله، شهرداری بهشهر مازندران، نطنز اصفهان، قم و . . . خدمت نمود، اما هیچگاه از بسیج و سپاه فاصله نگرفت.

شهید پاسدار علی بیات در هر شهری که بود معمولاً فرمانده گردان عاشورا بسیج ادارات آن شهر می شد؛ اما رفته رفته اثرات شمیایی در جسم او تاثیر بیشتری گذاشت و از سال 85 خیلی شدت یافت تا حدی که دیگر نمی توانست بدون افشانه و کسپول اکسیژن زندگی کند و تنفس بکشد و بارها در بیمارستان بستری شد؛ تا ایینکه در سحرگاه روز جمعه که متعلق به آقا امام زمان(عج) و مقارن با روز ولادت پیامبر اعظم(ص) و ولادت امام جعفر صادق(ع) بود در مورخ 93/10/19 بعداز نماز صبح که روی سجاده اش افتاده بود دیگر هیچ وقت نتوانست از کپسول اکسیژن اش استفاده کند و به دیار باقی پیوست،

وی بعد از 49 سال و 10 ماه و 14 روز عمر باعزت اش در گلزار شهدای شهر قم در جوار امامزاده علی بن جعفر(ع) به خاک سپرده شد.

روحش شاد و یادش گرامی باد

تعدای از لوح های سپاس  شهید

انتهای پیام/ر