به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانابه نقل از سایت زنان استان کهگیلوه و بویراحمد(ایل بانو) زنان و دختران جمهوری اسلامی ایران در عرصه های مختلف هنری،اقتصادی،سیاسی و اجتماعی به جهانیان ثابت کرده اند که الگوی تمام زنان در جهان اسلام هستند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, سایت زنان استان کهگیلوه و بویراحمد(ایل بانو),طاهره اسکندری متولد 1362،شهرستان گچساران،اما بزرگ شده ی شهرستان دورود استان لرستان است،تا سال 83 در دورود زندگی می کرد و نویسندگی را همان جا شروع کرد.رمانش به عنوان 15 رمان برتر کشور در هفت اقلیم به داوری بزرگانی چون ابوتراب خسروی برگزیده شده است.
گفت و گوی خبرنگار سایت زنان استان ایل بانو با این بانوی نویسنده در ادامه می آید:
وی اظهار داشت:سال 78 وقتی داشتم با حل مسئله های ریاضی کلنجار می رفتم به داستان نویسی روی آوردم.
این بانوی نویسنده افزود:داستان نویسی را با یک داستان بلند شروع کردم و وقتی با قالب داستان کوتاه آشنا شدم به نوشتن داستان کوتاه علاقه مند شدم و با جدیت به این کار ادامه دادم.
وی با بیان این که شنونده و مخاطب همه ی داستان هایم پدرم بود،ابراز داشت:پدرم در قید حیات اند و هنوز تصویر لحظه هایی که در تابستان خنک حیاط خانه امان می نشست و صدایم می کرد که برایش نوشته ی تازه ام را بخوانم و داستان هایی را که برایش خوانده ام،هنوز بعد از سال ها به خاطر می آورم،هر چند خود نوشته ها را ندارم.
اسکندری ادامه داد:در جشنواره های شهرستانی و استانی،منطقه ای و کشوری بسیاری شرکت کردم و در اکثرشان موفق به کسب مقام شدم.
وی جشنواره رفتن را تا یک سنی لذت بخش می داند و ادامه می دهد:حالا چندسالی است که هیچ کاری برای جشنواره ها نفرستاده ام،دلایلی بسیاری دارد، که نیازی به باز کردن آن ها نمی بینم.
این بانوی نویسنده تصریح کرد:داستان کوتاه هایم در مجلات متعددی چاپ و منتشر شدند،به طور مشترک با نویسنده های دیگری مجموعه داستان هایی هم به چاپ رسانده ام. اما تنها کار مستقلم رمانم است که در سال 90 با نشر روزگار کار کرده ام.
اولین رمان اسکندری با نام (هوای این تنورخانه را خریدارم)داستان این رمان داستان تنهایی انسان است،یک رمان در زمینه روانشناسی اجتماعی است.
وی در ادامه به شکل گیری رمانش اشاره کرد و گفت:فقط نوشتم،به آغاز و دلیلش واقف نیستم،فقط می دانم یک سال هر روز ساعت ها نشستم تایپ کردم،قصه ساختم،شخصیت آفریدم و ماجرا بافتم تا شد هوایی این تنورخانه را خریدارم.
اسکندری بیان کرد:آگاهی از پیش تعیین شده ای در کار نبود و اصلاً کار با آن طرح اولیه ای که در نظر داشتم پیش نرفت. میانه های راه طرح به کل تغییر کرد و داستان تغییر مسیر داد،دوستان نویسنده از این غافلگیری ها زیاد دارند.
بعد از رمانم قصد چاپ هیچ کدام از آثارم را ندارم
وی در پاسخ به سؤالی مبنی بر این که در استان تا چه اندزاه به نویسندگی اهمیت داده می شود بیان کرد:من فقط به دوستان هنرمندم می توانم بگویم نویسنده ام و آن ها گیج نگاهم نکنند و فکر نکنند خیالاتی شده ام،این جواب من به میزان اهمیت اطرافیانم به هنر نویسندگی است.
این بانوی نویسنده خاطر نشان کرد:در حال حاضر می نویسم و می خوانم،بعد از رمانم داستان های زیادی نوشته ام که تا به امروز قصد چاپشان را نداشتم و ندارم.
وی ترویج کتاب و کتاب خوانی را کار سخت و ممکنی دانست و افزود:هیچ توصیه و پیشنهاد عاقلانه و کاربردی نمی شود و نیست،مگر به کسانی که بر لذت مطالعه واقف هستند،لذت مطالعه با اولین آموزش های خواندن و نوشتن اتفاق می افتد.
اسکندری به جایگاه کتاب در زندگی اش اشاره کرد و یادآور شد: همیشه یک جلد کتاب در کیفم دارم،هر جا که بخواهم بروم،در واقع همیشه زمان مناسبی برای کتاب خواندن است،روز را با مطالعه شروع می کنم و با مطالعه به پایان می برم.
وی یکی از نشانه های اولویت داشتن کتاب در زندگی و دغدغه هایش را خرید کتاب در میان سوغاتی ها در سفر به شهرهای مختلف بیان کرد.
این بانوی نویسنده یکی از رویای خود را وجود یک جلد کتاب در سبد خرید زنان خانه دار بیان و تأکید کرد:راهکار کارساز و کاربردی می تواند در تبلیغات،تشویق،سخنرانی و یا هدیه دادن کتاب باشد.
وی تصریح کرد:راهکار دادن به زنان خانه دار سخت است،زیرا خانم های خانه دار زن های بالغی هستند که اداره یک خانه و خانواده بر عهده آن ها است و تربیت فرزند و یا فرزندانی را عهده دار هستند و نیاز به کتاب را باید خودشان احساس کنند.
اسکندری یادآور شد:نیاز به کتاب در صورتی احساس می شود که خانم های خانه دار ما ارتباطاتی در سطح خوبی با اجتماع و اطرافیانشان داشته باشند و تلاش کنند زندگی شان با علم روز نه مد روز پیش برود در این صورت است که نیاز پیدا می کنند که در مورد فلان موضوعی که در مهمانی حرفش را زدند مطالعه کنند، نه دنبال فلان مارک فلان کیف باشند.
حرف آخر طاهره اسکندری:
اگر گلایه ای از نسل های پیش رو و حاضر داریم و اگر دوست داریم تغییری رخ بدهد،باید مادرها تغییر کنند.در یک کلام تغییر در نسل با تغییر در نگرش و جهان بینی مادرهاست که اتفاق می افتد.
انتهای پیام/ش
طاهره اسکندری متولد 1362،شهرستان گچساران،اما بزرگ شده ی شهرستان دورود استان لرستان است،تا سال 83 در دورود زندگی می کرد و نویسندگی را همان جا شروع کرد.رمانش به عنوان 15 رمان برتر کشور در هفت اقلیم به داوری بزرگانی چون ابوتراب خسروی برگزیده شده است.
گفت و گوی خبرنگار سایت زنان استان ایل بانو با این بانوی نویسنده در ادامه می آید:
وی اظهار داشت:سال 78 وقتی داشتم با حل مسئله های ریاضی کلنجار می رفتم به داستان نویسی روی آوردم.
این بانوی نویسنده افزود:داستان نویسی را با یک داستان بلند شروع کردم و وقتی با قالب داستان کوتاه آشنا شدم به نوشتن داستان کوتاه علاقه مند شدم و با جدیت به این کار ادامه دادم.
وی با بیان این که شنونده و مخاطب همه ی داستان هایم پدرم بود،ابراز داشت:پدرم در قید حیات اند و هنوز تصویر لحظه هایی که در تابستان خنک حیاط خانه امان می نشست و صدایم می کرد که برایش نوشته ی تازه ام را بخوانم و داستان هایی را که برایش خوانده ام،هنوز بعد از سال ها به خاطر می آورم،هر چند خود نوشته ها را ندارم.
اسکندری ادامه داد:در جشنواره های شهرستانی و استانی،منطقه ای و کشوری بسیاری شرکت کردم و در اکثرشان موفق به کسب مقام شدم.
وی جشنواره رفتن را تا یک سنی لذت بخش می داند و ادامه می دهد:حالا چندسالی است که هیچ کاری برای جشنواره ها نفرستاده ام،دلایلی بسیاری دارد، که نیازی به باز کردن آن ها نمی بینم.
این بانوی نویسنده تصریح کرد:داستان کوتاه هایم در مجلات متعددی چاپ و منتشر شدند،به طور مشترک با نویسنده های دیگری مجموعه داستان هایی هم به چاپ رسانده ام. اما تنها کار مستقلم رمانم است که در سال 90 با نشر روزگار کار کرده ام.
اولین رمان اسکندری با نام (هوای این تنورخانه را خریدارم)داستان این رمان داستان تنهایی انسان است،یک رمان در زمینه روانشناسی اجتماعی است.
وی در ادامه به شکل گیری رمانش اشاره کرد و گفت:فقط نوشتم،به آغاز و دلیلش واقف نیستم،فقط می دانم یک سال هر روز ساعت ها نشستم تایپ کردم،قصه ساختم،شخصیت آفریدم و ماجرا بافتم تا شد هوایی این تنورخانه را خریدارم.
اسکندری بیان کرد:آگاهی از پیش تعیین شده ای در کار نبود و اصلاً کار با آن طرح اولیه ای که در نظر داشتم پیش نرفت. میانه های راه طرح به کل تغییر کرد و داستان تغییر مسیر داد،دوستان نویسنده از این غافلگیری ها زیاد دارند.
بعد از رمانم قصد چاپ هیچ کدام از آثارم را ندارم
وی در پاسخ به سؤالی مبنی بر این که در استان تا چه اندزاه به نویسندگی اهمیت داده می شود بیان کرد:من فقط به دوستان هنرمندم می توانم بگویم نویسنده ام و آن ها گیج نگاهم نکنند و فکر نکنند خیالاتی شده ام،این جواب من به میزان اهمیت اطرافیانم به هنر نویسندگی است.
این بانوی نویسنده خاطر نشان کرد:در حال حاضر می نویسم و می خوانم،بعد از رمانم داستان های زیادی نوشته ام که تا به امروز قصد چاپشان را نداشتم و ندارم.
وی ترویج کتاب و کتاب خوانی را کار سخت و ممکنی دانست و افزود:هیچ توصیه و پیشنهاد عاقلانه و کاربردی نمی شود و نیست،مگر به کسانی که بر لذت مطالعه واقف هستند،لذت مطالعه با اولین آموزش های خواندن و نوشتن اتفاق می افتد.
اسکندری به جایگاه کتاب در زندگی اش اشاره کرد و یادآور شد: همیشه یک جلد کتاب در کیفم دارم،هر جا که بخواهم بروم،در واقع همیشه زمان مناسبی برای کتاب خواندن است،روز را با مطالعه شروع می کنم و با مطالعه به پایان می برم.
وی یکی از نشانه های اولویت داشتن کتاب در زندگی و دغدغه هایش را خرید کتاب در میان سوغاتی ها در سفر به شهرهای مختلف بیان کرد.
این بانوی نویسنده یکی از رویای خود را وجود یک جلد کتاب در سبد خرید زنان خانه دار بیان و تأکید کرد:راهکار کارساز و کاربردی می تواند در تبلیغات،تشویق،سخنرانی و یا هدیه دادن کتاب باشد.
وی تصریح کرد:راهکار دادن به زنان خانه دار سخت است،زیرا خانم های خانه دار زن های بالغی هستند که اداره یک خانه و خانواده بر عهده آن ها است و تربیت فرزند و یا فرزندانی را عهده دار هستند و نیاز به کتاب را باید خودشان احساس کنند.
اسکندری یادآور شد:نیاز به کتاب در صورتی احساس می شود که خانم های خانه دار ما ارتباطاتی در سطح خوبی با اجتماع و اطرافیانشان داشته باشند و تلاش کنند زندگی شان با علم روز نه مد روز پیش برود در این صورت است که نیاز پیدا می کنند که در مورد فلان موضوعی که در مهمانی حرفش را زدند مطالعه کنند، نه دنبال فلان مارک فلان کیف باشند.
حرف آخر طاهره اسکندری:
اگر گلایه ای از نسل های پیش رو و حاضر داریم و اگر دوست داریم تغییری رخ بدهد،باید مادرها تغییر کنند.در یک کلام تغییر در نسل با تغییر در نگرش و جهان بینی مادرهاست که اتفاق می افتد.
انتهای پیام/ش
طاهره اسکندری متولد 1362،شهرستان گچساران،اما بزرگ شده ی شهرستان دورود استان لرستان است،تا سال 83 در دورود زندگی می کرد و نویسندگی را همان جا شروع کرد.رمانش به عنوان 15 رمان برتر کشور در هفت اقلیم به داوری بزرگانی چون ابوتراب خسروی برگزیده شده است.
گفت و گوی خبرنگار سایت زنان استان ایل بانو با این بانوی نویسنده در ادامه می آید:
وی اظهار داشت:سال 78 وقتی داشتم با حل مسئله های ریاضی کلنجار می رفتم به داستان نویسی روی آوردم.
این بانوی نویسنده افزود:داستان نویسی را با یک داستان بلند شروع کردم و وقتی با قالب داستان کوتاه آشنا شدم به نوشتن داستان کوتاه علاقه مند شدم و با جدیت به این کار ادامه دادم.
وی با بیان این که شنونده و مخاطب همه ی داستان هایم پدرم بود،ابراز داشت:پدرم در قید حیات اند و هنوز تصویر لحظه هایی که در تابستان خنک حیاط خانه امان می نشست و صدایم می کرد که برایش نوشته ی تازه ام را بخوانم و داستان هایی را که برایش خوانده ام،هنوز بعد از سال ها به خاطر می آورم،هر چند خود نوشته ها را ندارم.
اسکندری ادامه داد:در جشنواره های شهرستانی و استانی،منطقه ای و کشوری بسیاری شرکت کردم و در اکثرشان موفق به کسب مقام شدم.
وی جشنواره رفتن را تا یک سنی لذت بخش می داند و ادامه می دهد:حالا چندسالی است که هیچ کاری برای جشنواره ها نفرستاده ام،دلایلی بسیاری دارد، که نیازی به باز کردن آن ها نمی بینم.
این بانوی نویسنده تصریح کرد:داستان کوتاه هایم در مجلات متعددی چاپ و منتشر شدند،به طور مشترک با نویسنده های دیگری مجموعه داستان هایی هم به چاپ رسانده ام. اما تنها کار مستقلم رمانم است که در سال 90 با نشر روزگار کار کرده ام.
اولین رمان اسکندری با نام (هوای این تنورخانه را خریدارم)داستان این رمان داستان تنهایی انسان است،یک رمان در زمینه روانشناسی اجتماعی است.
وی در ادامه به شکل گیری رمانش اشاره کرد و گفت:فقط نوشتم،به آغاز و دلیلش واقف نیستم،فقط می دانم یک سال هر روز ساعت ها نشستم تایپ کردم،قصه ساختم،شخصیت آفریدم و ماجرا بافتم تا شد هوایی این تنورخانه را خریدارم.
اسکندری بیان کرد:آگاهی از پیش تعیین شده ای در کار نبود و اصلاً کار با آن طرح اولیه ای که در نظر داشتم پیش نرفت. میانه های راه طرح به کل تغییر کرد و داستان تغییر مسیر داد،دوستان نویسنده از این غافلگیری ها زیاد دارند.
بعد از رمانم قصد چاپ هیچ کدام از آثارم را ندارم
وی در پاسخ به سؤالی مبنی بر این که در استان تا چه اندزاه به نویسندگی اهمیت داده می شود بیان کرد:من فقط به دوستان هنرمندم می توانم بگویم نویسنده ام و آن ها گیج نگاهم نکنند و فکر نکنند خیالاتی شده ام،این جواب من به میزان اهمیت اطرافیانم به هنر نویسندگی است.
این بانوی نویسنده خاطر نشان کرد:در حال حاضر می نویسم و می خوانم،بعد از رمانم داستان های زیادی نوشته ام که تا به امروز قصد چاپشان را نداشتم و ندارم.
وی ترویج کتاب و کتاب خوانی را کار سخت و ممکنی دانست و افزود:هیچ توصیه و پیشنهاد عاقلانه و کاربردی نمی شود و نیست،مگر به کسانی که بر لذت مطالعه واقف هستند،لذت مطالعه با اولین آموزش های خواندن و نوشتن اتفاق می افتد.
اسکندری به جایگاه کتاب در زندگی اش اشاره کرد و یادآور شد: همیشه یک جلد کتاب در کیفم دارم،هر جا که بخواهم بروم،در واقع همیشه زمان مناسبی برای کتاب خواندن است،روز را با مطالعه شروع می کنم و با مطالعه به پایان می برم.
وی یکی از نشانه های اولویت داشتن کتاب در زندگی و دغدغه هایش را خرید کتاب در میان سوغاتی ها در سفر به شهرهای مختلف بیان کرد.
این بانوی نویسنده یکی از رویای خود را وجود یک جلد کتاب در سبد خرید زنان خانه دار بیان و تأکید کرد:راهکار کارساز و کاربردی می تواند در تبلیغات،تشویق،سخنرانی و یا هدیه دادن کتاب باشد.
وی تصریح کرد:راهکار دادن به زنان خانه دار سخت است،زیرا خانم های خانه دار زن های بالغی هستند که اداره یک خانه و خانواده بر عهده آن ها است و تربیت فرزند و یا فرزندانی را عهده دار هستند و نیاز به کتاب را باید خودشان احساس کنند.
اسکندری یادآور شد:نیاز به کتاب در صورتی احساس می شود که خانم های خانه دار ما ارتباطاتی در سطح خوبی با اجتماع و اطرافیانشان داشته باشند و تلاش کنند زندگی شان با علم روز نه مد روز پیش برود در این صورت است که نیاز پیدا می کنند که در مورد فلان موضوعی که در مهمانی حرفش را زدند مطالعه کنند، نه دنبال فلان مارک فلان کیف باشند.
حرف آخر طاهره اسکندری:
اگر گلایه ای از نسل های پیش رو و حاضر داریم و اگر دوست داریم تغییری رخ بدهد،باید مادرها تغییر کنند.در یک کلام تغییر در نسل با تغییر در نگرش و جهان بینی مادرهاست که اتفاق می افتد.
انتهای پیام/ش
طاهره اسکندری متولد 1362،شهرستان گچساران،اما بزرگ شده ی شهرستان دورود استان لرستان است،تا سال 83 در دورود زندگی می کرد و نویسندگی را همان جا شروع کرد.رمانش به عنوان 15 رمان برتر کشور در هفت اقلیم به داوری بزرگانی چون ابوتراب خسروی برگزیده شده است.
گفت و گوی خبرنگار سایت زنان استان ایل بانو با این بانوی نویسنده در ادامه می آید:
وی اظهار داشت:سال 78 وقتی داشتم با حل مسئله های ریاضی کلنجار می رفتم به داستان نویسی روی آوردم.
این بانوی نویسنده افزود:داستان نویسی را با یک داستان بلند شروع کردم و وقتی با قالب داستان کوتاه آشنا شدم به نوشتن داستان کوتاه علاقه مند شدم و با جدیت به این کار ادامه دادم.
وی با بیان این که شنونده و مخاطب همه ی داستان هایم پدرم بود،ابراز داشت:پدرم در قید حیات اند و هنوز تصویر لحظه هایی که در تابستان خنک حیاط خانه امان می نشست و صدایم می کرد که برایش نوشته ی تازه ام را بخوانم و داستان هایی را که برایش خوانده ام،هنوز بعد از سال ها به خاطر می آورم،هر چند خود نوشته ها را ندارم.
اسکندری ادامه داد:در جشنواره های شهرستانی و استانی،منطقه ای و کشوری بسیاری شرکت کردم و در اکثرشان موفق به کسب مقام شدم.
وی جشنواره رفتن را تا یک سنی لذت بخش می داند و ادامه می دهد:حالا چندسالی است که هیچ کاری برای جشنواره ها نفرستاده ام،دلایلی بسیاری دارد، که نیازی به باز کردن آن ها نمی بینم.
این بانوی نویسنده تصریح کرد:داستان کوتاه هایم در مجلات متعددی چاپ و منتشر شدند،به طور مشترک با نویسنده های دیگری مجموعه داستان هایی هم به چاپ رسانده ام. اما تنها کار مستقلم رمانم است که در سال 90 با نشر روزگار کار کرده ام.
اولین رمان اسکندری با نام (هوای این تنورخانه را خریدارم)داستان این رمان داستان تنهایی انسان است،یک رمان در زمینه روانشناسی اجتماعی است.
وی در ادامه به شکل گیری رمانش اشاره کرد و گفت:فقط نوشتم،به آغاز و دلیلش واقف نیستم،فقط می دانم یک سال هر روز ساعت ها نشستم تایپ کردم،قصه ساختم،شخصیت آفریدم و ماجرا بافتم تا شد هوایی این تنورخانه را خریدارم.
اسکندری بیان کرد:آگاهی از پیش تعیین شده ای در کار نبود و اصلاً کار با آن طرح اولیه ای که در نظر داشتم پیش نرفت. میانه های راه طرح به کل تغییر کرد و داستان تغییر مسیر داد،دوستان نویسنده از این غافلگیری ها زیاد دارند.
بعد از رمانم قصد چاپ هیچ کدام از آثارم را ندارم
وی در پاسخ به سؤالی مبنی بر این که در استان تا چه اندزاه به نویسندگی اهمیت داده می شود بیان کرد:من فقط به دوستان هنرمندم می توانم بگویم نویسنده ام و آن ها گیج نگاهم نکنند و فکر نکنند خیالاتی شده ام،این جواب من به میزان اهمیت اطرافیانم به هنر نویسندگی است.
این بانوی نویسنده خاطر نشان کرد:در حال حاضر می نویسم و می خوانم،بعد از رمانم داستان های زیادی نوشته ام که تا به امروز قصد چاپشان را نداشتم و ندارم.
وی ترویج کتاب و کتاب خوانی را کار سخت و ممکنی دانست و افزود:هیچ توصیه و پیشنهاد عاقلانه و کاربردی نمی شود و نیست،مگر به کسانی که بر لذت مطالعه واقف هستند،لذت مطالعه با اولین آموزش های خواندن و نوشتن اتفاق می افتد.
اسکندری به جایگاه کتاب در زندگی اش اشاره کرد و یادآور شد: همیشه یک جلد کتاب در کیفم دارم،هر جا که بخواهم بروم،در واقع همیشه زمان مناسبی برای کتاب خواندن است،روز را با مطالعه شروع می کنم و با مطالعه به پایان می برم.
وی یکی از نشانه های اولویت داشتن کتاب در زندگی و دغدغه هایش را خرید کتاب در میان سوغاتی ها در سفر به شهرهای مختلف بیان کرد.
این بانوی نویسنده یکی از رویای خود را وجود یک جلد کتاب در سبد خرید زنان خانه دار بیان و تأکید کرد:راهکار کارساز و کاربردی می تواند در تبلیغات،تشویق،سخنرانی و یا هدیه دادن کتاب باشد.
وی تصریح کرد:راهکار دادن به زنان خانه دار سخت است،زیرا خانم های خانه دار زن های بالغی هستند که اداره یک خانه و خانواده بر عهده آن ها است و تربیت فرزند و یا فرزندانی را عهده دار هستند و نیاز به کتاب را باید خودشان احساس کنند.
اسکندری یادآور شد:نیاز به کتاب در صورتی احساس می شود که خانم های خانه دار ما ارتباطاتی در سطح خوبی با اجتماع و اطرافیانشان داشته باشند و تلاش کنند زندگی شان با علم روز نه مد روز پیش برود در این صورت است که نیاز پیدا می کنند که در مورد فلان موضوعی که در مهمانی حرفش را زدند مطالعه کنند، نه دنبال فلان مارک فلان کیف باشند.
حرف آخر طاهره اسکندری:
اگر گلایه ای از نسل های پیش رو و حاضر داریم و اگر دوست داریم تغییری رخ بدهد،باید مادرها تغییر کنند.در یک کلام تغییر در نسل با تغییر در نگرش و جهان بینی مادرهاست که اتفاق می افتد.
انتهای پیام/ش
طاهره اسکندری متولد 1362،شهرستان گچساران،اما بزرگ شده ی شهرستان دورود استان لرستان است،تا سال 83 در دورود زندگی می کرد و نویسندگی را همان جا شروع کرد.رمانش به عنوان 15 رمان برتر کشور در هفت اقلیم به داوری بزرگانی چون ابوتراب خسروی برگزیده شده است.
گفت و گوی خبرنگار سایت زنان استان ایل بانو با این بانوی نویسنده در ادامه می آید:
وی اظهار داشت:سال 78 وقتی داشتم با حل مسئله های ریاضی کلنجار می رفتم به داستان نویسی روی آوردم.
این بانوی نویسنده افزود:داستان نویسی را با یک داستان بلند شروع کردم و وقتی با قالب داستان کوتاه آشنا شدم به نوشتن داستان کوتاه علاقه مند شدم و با جدیت به این کار ادامه دادم.
وی با بیان این که شنونده و مخاطب همه ی داستان هایم پدرم بود،ابراز داشت:پدرم در قید حیات اند و هنوز تصویر لحظه هایی که در تابستان خنک حیاط خانه امان می نشست و صدایم می کرد که برایش نوشته ی تازه ام را بخوانم و داستان هایی را که برایش خوانده ام،هنوز بعد از سال ها به خاطر می آورم،هر چند خود نوشته ها را ندارم.
اسکندری ادامه داد:در جشنواره های شهرستانی و استانی،منطقه ای و کشوری بسیاری شرکت کردم و در اکثرشان موفق به کسب مقام شدم.
وی جشنواره رفتن را تا یک سنی لذت بخش می داند و ادامه می دهد:حالا چندسالی است که هیچ کاری برای جشنواره ها نفرستاده ام،دلایلی بسیاری دارد، که نیازی به باز کردن آن ها نمی بینم.
این بانوی نویسنده تصریح کرد:داستان کوتاه هایم در مجلات متعددی چاپ و منتشر شدند،به طور مشترک با نویسنده های دیگری مجموعه داستان هایی هم به چاپ رسانده ام. اما تنها کار مستقلم رمانم است که در سال 90 با نشر روزگار کار کرده ام.
اولین رمان اسکندری با نام (هوای این تنورخانه را خریدارم)داستان این رمان داستان تنهایی انسان است،یک رمان در زمینه روانشناسی اجتماعی است.
وی در ادامه به شکل گیری رمانش اشاره کرد و گفت:فقط نوشتم،به آغاز و دلیلش واقف نیستم،فقط می دانم یک سال هر روز ساعت ها نشستم تایپ کردم،قصه ساختم،شخصیت آفریدم و ماجرا بافتم تا شد هوایی این تنورخانه را خریدارم.
اسکندری بیان کرد:آگاهی از پیش تعیین شده ای در کار نبود و اصلاً کار با آن طرح اولیه ای که در نظر داشتم پیش نرفت. میانه های راه طرح به کل تغییر کرد و داستان تغییر مسیر داد،دوستان نویسنده از این غافلگیری ها زیاد دارند.
بعد از رمانم قصد چاپ هیچ کدام از آثارم را ندارم
وی در پاسخ به سؤالی مبنی بر این که در استان تا چه اندزاه به نویسندگی اهمیت داده می شود بیان کرد:من فقط به دوستان هنرمندم می توانم بگویم نویسنده ام و آن ها گیج نگاهم نکنند و فکر نکنند خیالاتی شده ام،این جواب من به میزان اهمیت اطرافیانم به هنر نویسندگی است.
این بانوی نویسنده خاطر نشان کرد:در حال حاضر می نویسم و می خوانم،بعد از رمانم داستان های زیادی نوشته ام که تا به امروز قصد چاپشان را نداشتم و ندارم.
وی ترویج کتاب و کتاب خوانی را کار سخت و ممکنی دانست و افزود:هیچ توصیه و پیشنهاد عاقلانه و کاربردی نمی شود و نیست،مگر به کسانی که بر لذت مطالعه واقف هستند،لذت مطالعه با اولین آموزش های خواندن و نوشتن اتفاق می افتد.
اسکندری به جایگاه کتاب در زندگی اش اشاره کرد و یادآور شد: همیشه یک جلد کتاب در کیفم دارم،هر جا که بخواهم بروم،در واقع همیشه زمان مناسبی برای کتاب خواندن است،روز را با مطالعه شروع می کنم و با مطالعه به پایان می برم.
وی یکی از نشانه های اولویت داشتن کتاب در زندگی و دغدغه هایش را خرید کتاب در میان سوغاتی ها در سفر به شهرهای مختلف بیان کرد.
این بانوی نویسنده یکی از رویای خود را وجود یک جلد کتاب در سبد خرید زنان خانه دار بیان و تأکید کرد:راهکار کارساز و کاربردی می تواند در تبلیغات،تشویق،سخنرانی و یا هدیه دادن کتاب باشد.
وی تصریح کرد:راهکار دادن به زنان خانه دار سخت است،زیرا خانم های خانه دار زن های بالغی هستند که اداره یک خانه و خانواده بر عهده آن ها است و تربیت فرزند و یا فرزندانی را عهده دار هستند و نیاز به کتاب را باید خودشان احساس کنند.
اسکندری یادآور شد:نیاز به کتاب در صورتی احساس می شود که خانم های خانه دار ما ارتباطاتی در سطح خوبی با اجتماع و اطرافیانشان داشته باشند و تلاش کنند زندگی شان با علم روز نه مد روز پیش برود در این صورت است که نیاز پیدا می کنند که در مورد فلان موضوعی که در مهمانی حرفش را زدند مطالعه کنند، نه دنبال فلان مارک فلان کیف باشند.
حرف آخر طاهره اسکندری:
اگر گلایه ای از نسل های پیش رو و حاضر داریم و اگر دوست داریم تغییری رخ بدهد،باید مادرها تغییر کنند.در یک کلام تغییر در نسل با تغییر در نگرش و جهان بینی مادرهاست که اتفاق می افتد.
انتهای پیام/ش
طاهره اسکندری متولد 1362،شهرستان گچساران،اما بزرگ شده ی شهرستان دورود استان لرستان است،تا سال 83 در دورود زندگی می کرد و نویسندگی را همان جا شروع کرد.رمانش به عنوان 15 رمان برتر کشور در هفت اقلیم به داوری بزرگانی چون ابوتراب خسروی برگزیده شده است.
گفت و گوی خبرنگار سایت زنان استان ایل بانو با این بانوی نویسنده در ادامه می آید:
وی اظهار داشت:سال 78 وقتی داشتم با حل مسئله های ریاضی کلنجار می رفتم به داستان نویسی روی آوردم.
این بانوی نویسنده افزود:داستان نویسی را با یک داستان بلند شروع کردم و وقتی با قالب داستان کوتاه آشنا شدم به نوشتن داستان کوتاه علاقه مند شدم و با جدیت به این کار ادامه دادم.
وی با بیان این که شنونده و مخاطب همه ی داستان هایم پدرم بود،ابراز داشت:پدرم در قید حیات اند و هنوز تصویر لحظه هایی که در تابستان خنک حیاط خانه امان می نشست و صدایم می کرد که برایش نوشته ی تازه ام را بخوانم و داستان هایی را که برایش خوانده ام،هنوز بعد از سال ها به خاطر می آورم،هر چند خود نوشته ها را ندارم.
اسکندری ادامه داد:در جشنواره های شهرستانی و استانی،منطقه ای و کشوری بسیاری شرکت کردم و در اکثرشان موفق به کسب مقام شدم.
وی جشنواره رفتن را تا یک سنی لذت بخش می داند و ادامه می دهد:حالا چندسالی است که هیچ کاری برای جشنواره ها نفرستاده ام،دلایلی بسیاری دارد، که نیازی به باز کردن آن ها نمی بینم.
این بانوی نویسنده تصریح کرد:داستان کوتاه هایم در مجلات متعددی چاپ و منتشر شدند،به طور مشترک با نویسنده های دیگری مجموعه داستان هایی هم به چاپ رسانده ام. اما تنها کار مستقلم رمانم است که در سال 90 با نشر روزگار کار کرده ام.
اولین رمان اسکندری با نام (هوای این تنورخانه را خریدارم)داستان این رمان داستان تنهایی انسان است،یک رمان در زمینه روانشناسی اجتماعی است.
وی در ادامه به شکل گیری رمانش اشاره کرد و گفت:فقط نوشتم،به آغاز و دلیلش واقف نیستم،فقط می دانم یک سال هر روز ساعت ها نشستم تایپ کردم،قصه ساختم،شخصیت آفریدم و ماجرا بافتم تا شد هوایی این تنورخانه را خریدارم.
اسکندری بیان کرد:آگاهی از پیش تعیین شده ای در کار نبود و اصلاً کار با آن طرح اولیه ای که در نظر داشتم پیش نرفت. میانه های راه طرح به کل تغییر کرد و داستان تغییر مسیر داد،دوستان نویسنده از این غافلگیری ها زیاد دارند.
بعد از رمانم قصد چاپ هیچ کدام از آثارم را ندارم
وی در پاسخ به سؤالی مبنی بر این که در استان تا چه اندزاه به نویسندگی اهمیت داده می شود بیان کرد:من فقط به دوستان هنرمندم می توانم بگویم نویسنده ام و آن ها گیج نگاهم نکنند و فکر نکنند خیالاتی شده ام،این جواب من به میزان اهمیت اطرافیانم به هنر نویسندگی است.
این بانوی نویسنده خاطر نشان کرد:در حال حاضر می نویسم و می خوانم،بعد از رمانم داستان های زیادی نوشته ام که تا به امروز قصد چاپشان را نداشتم و ندارم.
وی ترویج کتاب و کتاب خوانی را کار سخت و ممکنی دانست و افزود:هیچ توصیه و پیشنهاد عاقلانه و کاربردی نمی شود و نیست،مگر به کسانی که بر لذت مطالعه واقف هستند،لذت مطالعه با اولین آموزش های خواندن و نوشتن اتفاق می افتد.
اسکندری به جایگاه کتاب در زندگی اش اشاره کرد و یادآور شد: همیشه یک جلد کتاب در کیفم دارم،هر جا که بخواهم بروم،در واقع همیشه زمان مناسبی برای کتاب خواندن است،روز را با مطالعه شروع می کنم و با مطالعه به پایان می برم.
وی یکی از نشانه های اولویت داشتن کتاب در زندگی و دغدغه هایش را خرید کتاب در میان سوغاتی ها در سفر به شهرهای مختلف بیان کرد.
این بانوی نویسنده یکی از رویای خود را وجود یک جلد کتاب در سبد خرید زنان خانه دار بیان و تأکید کرد:راهکار کارساز و کاربردی می تواند در تبلیغات،تشویق،سخنرانی و یا هدیه دادن کتاب باشد.
وی تصریح کرد:راهکار دادن به زنان خانه دار سخت است،زیرا خانم های خانه دار زن های بالغی هستند که اداره یک خانه و خانواده بر عهده آن ها است و تربیت فرزند و یا فرزندانی را عهده دار هستند و نیاز به کتاب را باید خودشان احساس کنند.
اسکندری یادآور شد:نیاز به کتاب در صورتی احساس می شود که خانم های خانه دار ما ارتباطاتی در سطح خوبی با اجتماع و اطرافیانشان داشته باشند و تلاش کنند زندگی شان با علم روز نه مد روز پیش برود در این صورت است که نیاز پیدا می کنند که در مورد فلان موضوعی که در مهمانی حرفش را زدند مطالعه کنند، نه دنبال فلان مارک فلان کیف باشند.
حرف آخر طاهره اسکندری:
اگر گلایه ای از نسل های پیش رو و حاضر داریم و اگر دوست داریم تغییری رخ بدهد،باید مادرها تغییر کنند.در یک کلام تغییر در نسل با تغییر در نگرش و جهان بینی مادرهاست که اتفاق می افتد.
انتهای پیام/ش
طاهره اسکندری متولد 1362،شهرستان گچساران،اما بزرگ شده ی شهرستان دورود استان لرستان است،تا سال 83 در دورود زندگی می کرد و نویسندگی را همان جا شروع کرد.رمانش به عنوان 15 رمان برتر کشور در هفت اقلیم به داوری بزرگانی چون ابوتراب خسروی برگزیده شده است.
, .,گفت و گوی خبرنگار سایت زنان استان ایل بانو با این بانوی نویسنده در ادامه می آید:
,وی اظهار داشت:سال 78 وقتی داشتم با حل مسئله های ریاضی کلنجار می رفتم به داستان نویسی روی آوردم.
,این بانوی نویسنده افزود:داستان نویسی را با یک داستان بلند شروع کردم و وقتی با قالب داستان کوتاه آشنا شدم به نوشتن داستان کوتاه علاقه مند شدم و با جدیت به این کار ادامه دادم.
,وی با بیان این که شنونده و مخاطب همه ی داستان هایم پدرم بود،ابراز داشت:پدرم در قید حیات اند و هنوز تصویر لحظه هایی که در تابستان خنک حیاط خانه امان می نشست و صدایم می کرد که برایش نوشته ی تازه ام را بخوانم و داستان هایی را که برایش خوانده ام،هنوز بعد از سال ها به خاطر می آورم،هر چند خود نوشته ها را ندارم.
,اسکندری ادامه داد:در جشنواره های شهرستانی و استانی،منطقه ای و کشوری بسیاری شرکت کردم و در اکثرشان موفق به کسب مقام شدم.
, .,وی جشنواره رفتن را تا یک سنی لذت بخش می داند و ادامه می دهد:حالا چندسالی است که هیچ کاری برای جشنواره ها نفرستاده ام،دلایلی بسیاری دارد، که نیازی به باز کردن آن ها نمی بینم.
,این بانوی نویسنده تصریح کرد:داستان کوتاه هایم در مجلات متعددی چاپ و منتشر شدند،به طور مشترک با نویسنده های دیگری مجموعه داستان هایی هم به چاپ رسانده ام. اما تنها کار مستقلم رمانم است که در سال 90 با نشر روزگار کار کرده ام.
, .,اولین رمان اسکندری با نام (هوای این تنورخانه را خریدارم)داستان این رمان داستان تنهایی انسان است،یک رمان در زمینه روانشناسی اجتماعی است.
,وی در ادامه به شکل گیری رمانش اشاره کرد و گفت:فقط نوشتم،به آغاز و دلیلش واقف نیستم،فقط می دانم یک سال هر روز ساعت ها نشستم تایپ کردم،قصه ساختم،شخصیت آفریدم و ماجرا بافتم تا شد هوایی این تنورخانه را خریدارم.
,اسکندری بیان کرد:آگاهی از پیش تعیین شده ای در کار نبود و اصلاً کار با آن طرح اولیه ای که در نظر داشتم پیش نرفت. میانه های راه طرح به کل تغییر کرد و داستان تغییر مسیر داد،دوستان نویسنده از این غافلگیری ها زیاد دارند.
, .,,
بعد از رمانم قصد چاپ هیچ کدام از آثارم را ندارم
,وی در پاسخ به سؤالی مبنی بر این که در استان تا چه اندزاه به نویسندگی اهمیت داده می شود بیان کرد:من فقط به دوستان هنرمندم می توانم بگویم نویسنده ام و آن ها گیج نگاهم نکنند و فکر نکنند خیالاتی شده ام،این جواب من به میزان اهمیت اطرافیانم به هنر نویسندگی است.
,,
این بانوی نویسنده خاطر نشان کرد:در حال حاضر می نویسم و می خوانم،بعد از رمانم داستان های زیادی نوشته ام که تا به امروز قصد چاپشان را نداشتم و ندارم.
,,
وی ترویج کتاب و کتاب خوانی را کار سخت و ممکنی دانست و افزود:هیچ توصیه و پیشنهاد عاقلانه و کاربردی نمی شود و نیست،مگر به کسانی که بر لذت مطالعه واقف هستند،لذت مطالعه با اولین آموزش های خواندن و نوشتن اتفاق می افتد.
, .,اسکندری به جایگاه کتاب در زندگی اش اشاره کرد و یادآور شد: همیشه یک جلد کتاب در کیفم دارم،هر جا که بخواهم بروم،در واقع همیشه زمان مناسبی برای کتاب خواندن است،روز را با مطالعه شروع می کنم و با مطالعه به پایان می برم.
,وی یکی از نشانه های اولویت داشتن کتاب در زندگی و دغدغه هایش را خرید کتاب در میان سوغاتی ها در سفر به شهرهای مختلف بیان کرد.
, .,این بانوی نویسنده یکی از رویای خود را وجود یک جلد کتاب در سبد خرید زنان خانه دار بیان و تأکید کرد:راهکار کارساز و کاربردی می تواند در تبلیغات،تشویق،سخنرانی و یا هدیه دادن کتاب باشد.
,وی تصریح کرد:راهکار دادن به زنان خانه دار سخت است،زیرا خانم های خانه دار زن های بالغی هستند که اداره یک خانه و خانواده بر عهده آن ها است و تربیت فرزند و یا فرزندانی را عهده دار هستند و نیاز به کتاب را باید خودشان احساس کنند.
,اسکندری یادآور شد:نیاز به کتاب در صورتی احساس می شود که خانم های خانه دار ما ارتباطاتی در سطح خوبی با اجتماع و اطرافیانشان داشته باشند و تلاش کنند زندگی شان با علم روز نه مد روز پیش برود در این صورت است که نیاز پیدا می کنند که در مورد فلان موضوعی که در مهمانی حرفش را زدند مطالعه کنند، نه دنبال فلان مارک فلان کیف باشند.
,حرف آخر طاهره اسکندری:
,اگر گلایه ای از نسل های پیش رو و حاضر داریم و اگر دوست داریم تغییری رخ بدهد،باید مادرها تغییر کنند.در یک کلام تغییر در نسل با تغییر در نگرش و جهان بینی مادرهاست که اتفاق می افتد.
, .,انتهای پیام/ش
,
,
ارسال دیدگاه