عاشورا با نثار خون‌های پاک و بی قراری‌های کودکان جاودانه شد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از سایت صبح توس، امام حسین(ع) و یارانش، مردان پیروزِ کربلا بودند وگرچه آنان در کربلا جان باختند اما اسلام را حیاتی دوباره بخشیده و رسم ستم ستیزی را به جهانیان آموختند و خود نیز به فیض بزرگ شهادت دست یافتند.

سید الشهدا و شهدای کربلا برای همیشه تاریخ در نگاه دین مداران و عدالت خواهان جایگاهی شکوهمند یافته و محبوب دل‌های مؤمنان شدند.
 

قیام پیروزمندانه امام حسین(ع)در عاشورای سال 61 هجری و با نثار خون‌های پاک عزیزان، بی قراری‌های کودکان، بی پناهی‌های بانوان، و یا صحنه هایی آکنده از مصیبت و مظلومیت رقم خورده و جاودانه شد و یادآوری اخبار آن قیام خونین، همواره عواطف انسان‌ها ی مسلمان و نامسلمان را به تأثر واداشته است.
 

این مصیبت بزرگ در طول تاریخ به برپایی عزاداری به شکل‌های گوناگون انجامیده است و پس از گذشت چهارده قرن و اندی، همچنان درس هاو پیام‌های آن قیام تازه و زنده مانده است.
 

گریه بر مصیبت امام حسین(ع) پس از قرن ها
 

برخی می گویند چرا باید برای حادثه ای که قرن‌ها از وقوع آن گذشته، عزاداری و گریه کنیم؟
 

یک کارشناس دینی می گوید: عزا در لغت، به معنای صبر و شکیبایی کردن بر هر چیزی که انسان از دست می دهد و نیز صبر کردن در مصیبت است و عزاداری مراسمی است که برای آرامش بخشیدن به فرد یا افراد داغ دیده برگزار می شود.

خدیجه نظری می افزاید: شخصیت امام حسین(ع)چنان عظیم، و حوادث قیام ایشان چنان مصیبت بار است که عزاداری شان به هیچ وجه با مراسم معمول در یاد بود و بزرگداشت افراد که غالباً خشک و بی هیجان است، همانندی ندارد.
 

وی ابراز می کند: پس از گذشت چهارده قرن و اندی از حادثه عاشورا، شرکت کنندگان در عزاداری امام حسین(ع)در واقع، خویشتن را مصیبت زده و داغداِ آن حادثه بزرگ می یابند و با شرکت در این مراسم عملا به یکدیگر، و نیز به صاحبان اصلی مصیبت یعنی اهل بیت(ع) تسلی می دهند.
 

زنده نگه داشتن حماسه عظیم عاشورا با عزاداری
 

نظری عنوان می کند: برپایی عزاداری امام حسین(ع) افزون بر تسلی بخشیدن به شرکت کنندگان در آن مراسم، به طور کاملا طبیعی، سبب می شود تا نام و یاد امام حسین(ع) و حماسه عظیم او همواره زنده و تازه نگاه داشته شود.
 

وی ابراز می کند: عزاداری بر امام حسین(ع)در قالب یکی از مردمی ترین رسم‌های اجتماعی میان مسلمانان انجام می شود و همگان در هر سن و از هر صنف ـ زن و مرد، پیر و جوان و خردسال با حضور در آن، پیام‌ها و درس‌های حماسه حسینی را با عمق جان دریافت می کنند.
 

نظری می گوید: عزاداری امام حسین(ع) گرچه به گونه ای است که شرکت کنندگان در آن، ناراحت و گریان می شوند، اما با وجود این تأثیرات روانی بسیار مطلوبی بر رویشان دارد.
 

نظری با اشاره به احساس آرامشی ویژه و لذتی خاص در شرکت کنندگان در عزاداری امام حسین(ع) می افزاید: غمی بر چهره آنها می نشیند غمی متفاوت با غم و غصه‌های زندگی روزمره است غم معنویت، غم آخرت و غم مظلومیت است..
 

وی در ادامه می گوید: این غمی است که منشأ حرکت دارد و عامل نابهنجار در زندگی افراد نمی شود، بلکه در مواردی نقش درمانی ایفا می کند، و به زندگی نشاط می بخشد.

نشاط معنوی در پس عزاداری سیدالشهدا(ع)
 

نظری اظهار می کند:به خاطر همین نشاط معنوی است که کسانی که حضور در مجالس عزاداری امام حسین(ع) را تجربه کرده اند، هرگز از تکرار و استمرار آن دلزده نمی شوند در حالی که بی گمان، در هیچ مجلس یاد بود و بزرگداشت دیگری، وضع بدین گونه نیست.

وی تصریح می کند: عزاداران امام حسین(علیه السلام) بر اساس پیوند عمیق عاطفی هر ساله مراسم عزای حسینی را با شکوه تر از قبل برگزار می کنند، و این همه، تجلی این فرموده رسول خدا(ص)است " برای شهادت امام حسین(ع)در دل‌های مؤمنان حرارتی است که هرگز سرد و خاموش نمی شود".

این کارشناس دینی می گوید: مهر، عشق و عاطفه، مهم ترین پشتوانه برای برپایی مراسم عزاداری امام حسین(ع) بوده است. با وجود این، کارکرد آن مراسم، هرگز به جنبه عاطفی محدود نبوده و در طول تاریخ، برگزاری عزاداری برای امام حسین(ع) فرصتی مناسب برای آشنایی با شخصیت و نهضت حسینی نیز معارف اسلامی است.

ابعاد فرهنگی در عزاداری امام حسین(ع)

وی می افزاید: عزاداری امام حسین(ع)آثار، فواید و کارکردهای بسیار مهمی در ابعاد فرهنگی، اجتماعی و سیاسی داشته و شناخت این کارکردها و آثار سبب می شود تا ما نسبت به چرایی عزاداری برای امام حسین(ع) آگاهی بیشتری پیدا کنیم.

نظری مهمترین آثار و فواید عزاداری در محرم و برای امام حسین(ع) را این گونه بیان می کند: زنده نگاه داشتن نهضت عاشورا معرفی الگوهای راستین و ایجاد پیوند عمیق عاطفی با آنان تعلیم معارف دینی و ایجاد معنویت در جامعه.

جواد تقوی که به قول خودش از بچگی به همراه پدرش در مراسم عزاداری امام حسین شرکت داشته، می گوید: در عزاداری های محرم فواید زیادی وجود دارد و یکی از مهمترین آنها آشنایی جوانان با شخصیت و علت نهضت و قیام امام حسین(ع) است.

تقوی ابراز می کند: من در همین مراسم های عزاداری با امام حسین(ع) آشنا شده ام.

گریه اهل بیت بر مصیبت های امام حسین(ع)

وی می افزاید: معصومان(ع) خود به یاد مصیبت ها و مظلومیت امام حسین(ع) گریه می کردند و از اصحابشان هم می خواستند که این گونه رفتار کنند و به منظور تشویق آنها پاداش عظیمِ گریه بر حسین(ع) را بیان می کردند.

تقوی می گوید: همین رهنمودهای معصومان(ع)، منشأ اصلی برای برپایی عزاداری امام حسین(ع) بوده و نیز در تداوم و بقای آن، و تبدیل شدنِ آن به شکل یک رسم و سنت نقش داشته است.

حاج آقا عبدالله مرادی که هر ساله در مراسم عزاداری امام حسین شرکت دارد می گوید: عزاداری امام حسین (ع) وقتی با شناخت همراه شود انسان ها و به ویژه جوانان را بیشتر جذب می کند.

وی ابراز می کند: در مراسم عزاداری علاوه بر بیان مصیبت های وارد شده به اهل بیت امام حسین(ع) معارف و حقایق دینی را هم بیان می کنند و همین امر سبب بیداری و آشنایی بیشتر جوانان با نهضت عاشورا می شود.

حاج آفا مرادی در بیان علت عزاداری و گریه بر مصیبت امام حسین(ع) آن هم بعد از چندین قرن می گوید: گریه و عزاداری عاشقان نوعی ابراز محبت به پیامبر و خاندان پاک ایشان است.

عزاداری ها ی محرم نشانه ای از ادامه راه نهضت امام حسین(ع) و بیزاری مسلمانان از ظالمان و زور گویان است که البته در همه زمان ها وجود دارند پس نیاز است که عزاداری محرم به عنوان یک نماد از این بیزاری همواره ادامه یابد.

پیروان حسینی به واسطه عزاداری حسینی می دانند که پستی و زیر دستی و استعمار و استثمار را نباید قبول کرد چراکه شعار آقایمان امام حسین(ع) ندادنِ تن به زیر بار ظلم و ستم بود.
 

انتهای پیام/