نقش خانواده ها درپیشگیری ازاعتیاد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، به نقل از پایگاه خبری تحلیلی بازی دراز 1404/برای بررسی و تحلیل هر پدیده‎ای در جامعه می ‎توان به سه سطح تحلیلی اشاره کرد: سطح خرد، میانه و کلان.

سطح خرد که همان بررسی پدیده بصورت فردی است، سطح میانه ، سطح ارتباطات و سطح کلان بررسی پدیده در کل جامعه می‎باشد. زمانیکه صحبت از خانواده به میان می آید بعبارتی تأکید بر سطح میانه یعنی ارتباطات و روابط اجتماعی داریم. این مهم به این معنا نیست که دوسطح دیگر نقش و اهمیت چندانی ندارند بلکه همواره برای رسیدن به پاسخ یک مسأله راه‎حل‎های متفاوتی وجود دارد.

لذا یکی دیگرازراهکارهای پیشگیری از اعتیاد توجه به ارتباطات در روابط اجتماعی خصوصاً روابط درون خانواده است چرا که خانواده بعنوان اولین و مهمترین منبع روابط اجتماعی برای جوامع انسانی بوده و دراهمیت و نقش آن بر انسان نمی‎توان شک نمود.

درهرخانواده شرایط و ویژگی‌هایی وجود دارد که می‌تواند کودکان و نوجوانان را به مصرف مواد مخدر تشویق کند یا آنها را از خطر سوء مصرف مواد دور نماید.
عوامل خانوادگی که ممکن است باعث افزایش خطر مصرف مواد درکودکان و نوجوانان شود، دامنه‌ی گسترده‌ای مانند عوامل ژنتیک، مصرف مواد در والدین، مصرف مواد در خواهران و برادران، مدیریت نادرست خانواده، کمبود نظارت بر اعضای خانواده، بی‌توجهی والدین به مشکلات فرزندان، تعارضات خانوادگی به ویژه طلاق و جدایی والدین، سوءرفتار جنسی یا بدنی، مشکلات اقتصادی و بی‌میلی فرزندان به والدین را شامل می‌شود. این ویژگی‌ها عوامل خطری هستند که در بسیاری خانواده‌ها وجود دارند و می‌توانند اثر بسیار مخربی بر فرزندان بر جای گذارند.

با نگاهی تخصصی به کارکردهای خانواده درجوامع فعلی، به نظر می‎آید که بسیاری از این کارکردها دستخوش تغییرات و تحولات زیادی شده اند اما برخی از این موارد هنوز هم نقش بارزی در خانواده‎ها و جوامع ایفا می‎نمایند.

یکی از کارکردهای مهم خانواده عطوفت، محبت و روابط اجتماعی درون خانواده است. با توجه به کاسته شدن از وظایف خانواده در کارکردهای دیگری نظیر: کارکرد اقتصادی، آموزشی و … همچنان کارکرد فوق نقش بارزی در درون خانواده ایفا می کند.

رفتاروعملکرد هر انسانی نشأت گرفته از ساخت شخصیتی فرد است. بنابراین، محرومیت افراد از ارضای نیازهای سه‎ گانه امنیت، نیاز روحی-عاطفی و نیاز احترام و ارزش ، ساختار شخصیتی ناقص و یا نادرستی را در افراد ایجاد می کند که این ساختار شخصیتی، الگوهای رفتاری نامناسب و نامتعادلی را برای فرد شکل می‎دهد.

با توجه به اینکه ساخت شخصیتی افراد در دوران کودکی از اهمیت فراوانی برخورداراست لذا تجارب نخستین ایام کودکی نقش مهمی درشکل‎گیری شخصیت انسانها ایفا می‎کند بنابراین توجه و پرداختن به این مهم جهت داشتن انسانهایی متعادل و سالم در جامعه از اهمیت بالایی برخوردار خواهد بود.

انتهای پیام/گ