روح سبز حیات 15 اسفند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانابه نقل از " صبح رابر"در روز15 اسفند ، دست‌های ما، ریشه نهال کوچکی را در قلب مهربان زمین مهمان می‌کند تا آفتاب، برگ‌هایش را بنوازد و آب، پاکی و طراوت را بدرقه شکفتنش کند، درختان و پوشش گیاهی سطح زمین، دما و آب و هوای جهان را متعادل، و اکسیژن مورد نیاز را تولید می‌کنند ؛خداوند، این موجود سبز و بابرکت درخت را مایه عبرت و آیه حکمت و قدرت خویش قرار داده است این قامت بلند و باشکوه درخت طلای سبزی است که زیستن، شکوفایی، حرکت و پویایی را به ما نوید می‌دهد.
دین مقدس اسلام، درختکاری را تشویق و ترغیب کرده است و بعضی از بزرگان دین به این کار اشتغال داشته‌اند، حضرت علی علیه السلام در مدینه نخلستان‌های فراوانی به وجود آورد و بیشتر آنها را در راه خدا وقف کرد.
احیای زمین و کاشت درختان، همواره در فرهنگ اسلامی جایگاه ویژه‌ای داشته و مورد توجه بوده است. پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله در این باره می‌فرماید: «هر کس درختی بکارد و از آن مراقبت کند تا بزرگ شود و ثمر دهد، در جهان آخرت پاداش خواهد گرفت.
در اسلام برای محافظت از درختان و گیاهان، قوانینی وضع شده که نه فقط جنگل‌ها، بلکه حیات وحش را نیز دربرمی‌گیرد. بر اساس این قوانین، مناطق معینی که به آنها حریم می‌گویند، از دیگر مناطق جدا شده، توسعه و کشاورزی در آن ممنوع است.
امیر مؤمنان، علی علیه السلام ، در توصیفی بسیار زیبا و دل‌انگیز از باغ و درختان فرموده است: «پس زمین به وسیله باغ‌های زیبا، همگان را به سُرور و شادی دعوت کرد و با لباس نازک گلبرگ‌ها که بر خود پوشید، هر بیننده‌ای را به شگفتی وا داشت و با زینت و زیوری که از گلوبند گل‌های گوناگون، فخرکنان خود را آراست، هر بیننده‌ای را به وجد آورد.¹

درختان سبزترین نعمت الهی‌اند، در حفظ آنها کوشا باشیم ؛جنگل‌ها، در بهداشت و بهسازی و سلامت انسان نقش مهمی دارند. یک هکتار جنگل کاج می‌تواند 36 تن گرد و غبار را در یک سال پاکیزه کند. گرد و غبار را در خود رسوب می‌دهد و بر این اساس، آن را ریه سبز شهرها گفته‌اند. آب را تصیفه و در خود ذخیره می‌کند. از برخی درختان اسانس‌هایی پخش می‌شود که باعث از بین رفتن بسیاری از میکروب‌ها و جانوران ریز می‌شود؛ مانند درخت کاج که میکروب سل را از بین می‌برد
ایجاد کمربند سبز و جنگل‌های مصنوعی در نواحی صنعتی و حوالی شهرها، محیط زیست برای پرندگان، گیاهان و جانوران به وجود می‌آورد.
پاکیزگی هوا، زیبایی محیط زندگی، حفظ و تولید خاک و چوب، جلوگیری از بلاهای طبیعی، کنترل آب‌های زیرزمینی و...، همه به وجود درخت و جنگل بستگی دارد، به همان میزان که از طبیعت، جنگل و درختان بهره می‌گیریم، باید در حفظ، کاشت و داشت آنها هم کوشا باشیم.

بسیاری از شیوه‌های بهره‌وری انسان از درخت، به قدمت خود انسان است،نمی‌توان حتی تصور کرد که بدون درخت، چگونه تمدن می‌توانست پیشرفت کند و به مرز کنونی برسد.
جنگل، سرمایه ملی کشور است و حتی می‌توان ادعا کرد که سرمایه جهانی است و همه موظف به حفظ و نگه‌داری آن هستند، جنگل‌ها و مراتع، پشتوانه‌ای مطمئن برای توسعه اقتصادی و اجتماعی، بستری برای رونق کشاورزی، عرصه‌ای برای تولید چوب، زیستگاهی برای گونه‌های گیاهی و جانوری، منبعی برای تولید اکسیژن و گردشگاهی مناسب برای گذراندن اوقات فراغت هستند.
 

اینکه می‌گویند با یک گل بهار نمی‌شود، درباره درختان صادق نیست. وجود هر درخت، سبب پاکی هوا، زیبایی محیط و آرامش خاطر انسان می‌شود،درختان را باید روح سبز حیات نامید. آنها افزون بر پاکی هوا، در پایداری و تقویت خاک و نیز حفظ آن در برابر عوارض مانند سیل و نیز تأمین نیازهای غذایی موجودات، نقش بسیار مهمی دارند.

درخت موهبتی است که نشاط و شادی به زندگی انسان‌ها می‌بخشد فضای سبز، عاملی برای کاهش تنش‌های روانی است و تأثیر بسیاری در کاهش اثر آلاینده‌های محیطی دارد.منابع طبیعی هر جامعه، ثروت خدادادی آن جامعه است که فقط به نسل حاضر تعلق ندارد، بلکه میراثی است که باید برای آیندگان باقی بماند.

اگر بخواهیم آینده بهتری داشته باشیم، باید در راه حفظ، احیا و توسعه جنگل‌ها بیش از پیش بکوشیم. در غیر این صورت، جهان آینده، جهانی همراه با فقر، گرسنگی و محیط زیستی آلوده و غیرقابل زندگی خواهد بود.
روز درختکاری، روز پاس‌داشت از تلاش حافظان درخت و جنگل و طبیعت است.زمین سرسبز، دوست داشتنی و رؤیایی است، چشم را می‌نوازد و زبان را به تسبیح وامی‌دارد، درختان، هدیه‌های سبز خداوند و مایه عبرت بندگان او هستند.
دیدن بیابان مرده‌ای که خداوند مهربان بر آن لباس سبز می‌پوشاند و نشو و نمو و حیات درختان، مایه عبرت صاحبان اندیشه است
بیایید با خودمان و کودکانمان مهربان‌تر باشیم و برای شادی روح و طراوت زندگی‌مان، درختی در دل تنهای خاک بنشانیم با کاشتن یک نهال، آرامش طبیعتی پاک را به فرزندانمان هدیه دهیم، با زمین آشتی می‌کنیم و هر یک، درختی را به نشانه مهر و دوستی در سینه‌‌اش می‌نشانیم.
امروز، زمین شاد است و آسمان می‌تواند نفسی تازه کند. پرنده‌ها سرود آمدن بهار را سر داده‌اند و اهالی زمین، با خانه سبز خود مهربان شده‌اند. امروز جشن پیوند با طبیعت، روز درختکاری است،کاشتن یک نهال، اهدای هوایی سرشار از پاکی به کسانی است که دوستشان داریم. روز درختکاری گرامی باد.
 

1. نهج‌البلاغه،‌ ترجمه: محمد دشتی، نشر الهادی، 1382، زیبایی‌های زمین.

 انتهای پیام /ص