هفتصدمین سین سفره ما هم کشف شد!!!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از  "دانشجونیوز" ، روزهای پایانی سال 93 و هجوم گسترده مردم را در خیابان ها، بازارهای فصلی، هجوم خودروهای شخصی در ترافیک ها و شلوغی ها، دردسرهای خرد و کلان، قیمت های بالا و البته صدای شکستن لحظه به لحظه قیمت های بازار و مسابقه خرید مردم نسبت به یکدیگر را قطعا همه دیده اید و بی شک آن را لمس کرده اید، و این است ماجرای هر ساله ما ایرانی ها که نقطه پایانی ندارد.

بعید است کسانی که عید نوروز و شروع سال را اول بهار پایه گذاری کردند، دوام و بقای آن را به هر چیزی جز ارزش های اصیل ایرانی بنا نهاده باشند و بسیاری از این رسوم نانوشته را حتی به خیال خود هم راه نمی دادند.

هر ساله رسوم جدیدی را به رسوم این فصل از سال اضافه می کنیم و اینقدر به بذر تجملات و ولخرجی ها به بهانه فصل نو سال آب داده ایم که امروز به درختی تنومند با شاخ و برگ های فراوانی تبدیل شده است که حذف ساقه ها و ریشه های آن اگر چه ناممکن نیست ولی تغییرشان به مثابه نبرد با هفت خان رستم است، خیلی چیزها جایشان خالی است و یا شاید جای خودشان نیست.

به اندازه ای اسیر در غل و زنجیر ساختن ظاهری آراسته برای خود و محیط زندگیمان شده ایم که کم کم دارد قرار فراموشمان می شود، دارد فراموشمان می شود که شکوه و عظمت درونمان و بزرگی طبعمان را در دید و بازدید ها به نمایش بگداریم نه نوع لباس و مبلمان و لوستر و فرش و خودرو های آن چنانی...، وسایلی که مصداق ضرب المثل« نو که اومد به بازار کهنه می شه دل آزار» هستند، فراموش کرده ایم معرفت و سادگی و گذشت ماست که هیچ جایگزینی ندارد.

آنقدر به دنبال سین های هفت سین تجملاتمان گشته ایم که امسال هفتصدمین سین سفره را نیز کشف کرده ایم، ما خود را گم کرده ایم، زیرا انعکاس صدای پسر بیمار همسایه را نمی شنویم و احتمالا علاوه بر راه، گوشمان نیز انحراف پیدا کرده است. بیایید یادمان باشد که خنده امروز ما محصول گریه دیروز مادری است در فراق فرزند خردسالش و شادی های ما وامدار اندوه و ملال کسانی است که همیشه در گمنامی زیسته اند.

سیل حمله به بازارهای فصلی و خرید اجناسی که هیچ جای خالی ای را پر نمی کند کجا و دستان پینه بسته و سرهای به زیر افتاده برخی پدران در تامین مایحتاج اولیه خانواده کجا. جمعیتی که دیگر جایی برای خوردن شیرینی و آجیل های گوناگون ندارند کجا و لب های خشک و گرسنگی واقعی همسایه آنها کجا.

هر روز داریم تفاوت را احساس می کنیم و بی تفاوتی را تجربه می کنیم و بهانه این تفاوت ها و بی تفاوتی های مکرر ما فصل نوروز و نو شدن ظاهر است و ای کاش یک کوچه پایین تر می رفتیم و سری به باطنمان می زدیم و محیط آن را نیز آب و جارویی می زدیم.

امسال نوروزمان رنگ فاطمی دارد ای کاش این تفاوت را احساس کنیم و تغییر دوباره زندگی را با تغییر روحمان آغازگر باشیم، روح معنویات و ارزش های درونمان را بیدار کنیم و جلایی به چشمان غبار گرفته خود بدهیم، بزرگی در نگاه را دوباره تجربه کنیم و زیبایی کمک کردن به همنوعان را در آغاز سال به قلبمان هدیه کنیم. انسان زیبا برای زیبایی آفرینی آفریده شده است./ انتهای پیام

محمد امین حیدری

انتهای پیام/ر