به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانابه نقل از خبرنگار بلاغ،در ماه مه 1977 در پایان سیامین اجلاس بهداشت که در آلماآتامی اتحاد جماهیر شوروی سابق با شرکت 134 کشور جهان تشکیل شده بود، اعلام شد که: مهم‌ترین هدف اجتماعی دولت‌ها و سازمان جهانی بهداشت در دهه‌های آینده باید آن باشد که همه مردم جهان تا سال 2000 میلادی به سطحی از سلامت دست یابند که زندگی آنان را از نظر اقتصادی و اجتماعی ثمربخش و مفید سازد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, بلاغ,این بیانیه بعدها به بهداشت برای همه تا سال 2000 میلادی شهرت یافت.
در سال 1980 میلادی، در مجمع عمومی سازمان ملل قطعنامهای به تصویب رسید که بر مراقبتهای اولیه بهداشت بهعنوان محور توسعه ملی تأکید شده بود.
اجرای مراقبتهای اولیه بهداشتی که بهورزان می‌توانند آنها را عملیاتی کنند، عبارتند از:
1. آموزش همگانی جامعه درباره مسائل عمده بهداشتی.
2. بهبود غذا و تغذیه صحیح.
3. تأمین آب سالم و کافی و بهسازی‌های اساسی محیط.
4. مراقبتهای بهداشتی مادران، کودکان و تنظیم خانواده.
5. ایمنسازی علیه بیماریهای عمده عفونی.
6. درمان مناسب بیماری‌ها و حوادث.
7. پیشبینی و تدارک داروهای اساسی.
بهورزی، محصول طرح‌های متعدد وزارت بهداشت در استفاده از نیروهای غیرپزشک در ارائه خدمات بهداشتی و درمانی است که بنا به آمارهای موجود در کاهش مرگ و میر کودکان، بسیار موفق بوده و جا دارد بهورزان در جهت پیشبرد وظایف مهم‌شان مورد حمایت جدی قرار گیرند.
یکی از دلایل موفقیت بهورزان این است که عموماً از میان دختران و پسران جوان بومی روستاها انتخاب و توسط مربیان تربیت می‌شوند.
بهورزان در ارتباط صمیمی با مادران روستایی کشور با بهره‌گیری از اثرات غیرقابل انکار فعالیت بخش‌های دیگر توسعه، توانسته‌اند میزان مرگ‌ومیر مادران به‌علت عوارض حاملگی و زایمان را از 140 درصد هزار تولد زنده در سال 1363 به 54 درصد هزار تولد زنده در سال 1370 تقلیل دهند و این به معنای جلوگیری از مرگ 1720 مادر در سال است.
* وظایف بهورزان
وظایف مستقیم بهورزان را می‌توان بدین‌گونه خلاصه کرد:
1. واکسیناسیون کودکان؛ واکسیناسیون اطفال با توجه به نقشی که درحفظ جان آنها و پیشگیری از مرگ‌های بی‌مورد دارد، یک ضرورت مسلم بوده، امر مهم واکسیناسیون در روستاها برعهده بهورزان است.
در حال حاضر واکسن بیماری سل (ب‌ث‌ژ)، فلج اطفال، سرخک، دیفتری، کزاز، سیاه‌سرفه و واکسن هپاتیت ب در برنامه واکسیناسیون عمومی کودکان قرار دارد و این امر به‌طور رایگان توسط خانه‌های بهداشت انجام می‌گیرد.
2. آموزش مادران؛ آموزش مادران قبل از وقوع حاملگی و بعد از آن جزو وظایف بهورزان در روستاهاست، که تغذیه دوران بارداری و دوران شیردهی، آموزش مایع درمانی و فاصله‌گذاری بین حاملگی از مهم‌ترین این مسائل است.
نباید فراموش کرد که همه‌ساله میلیون‌ها کودک در دنیا به‌دلیل اسهال می‌میرند، درحالی که با استفاده از ماده‌ای به نام او.آر.اس ـشامل: نمک طعام، جوش شیرین و گلوکز و کلرورپتاسیم به نسبت مناسب است و بسته 27/5 گرمی آن را باید در یک لیتر آب حل کرد ـ می‌توان از مرگ میلیون‌ها کودک که در اثر اسهال رخ میدهد جلوگیری کرد.
مصرف این مایع حیاتبخش را باید بلافاصله بعد از شروع اسهال آغاز کرد و این ماده بهراحتی توسط بهورزان و بهداشتکاران در اختیار مادران روستایی و شهری قرار می‌گیرد.
حال که نقش بهورزان در نجات جان انسان‌ها به‌ویژه در روستاهای کشورمان روشن شد، باید به‌صورت جدی در جهت رفع موانع فعالیت آنان و تقویت هرآنچه که موجب دلگرمی و ارتقای کارشان می‌شود، کوشید و در این زمینه وزارت بهداشت و علوم پزشکی را یاری کرد.
این بیانیه بعدها به بهداشت برای همه تا سال 2000 میلادی شهرت یافت.
در سال 1980 میلادی، در مجمع عمومی سازمان ملل قطعنامهای به تصویب رسید که بر مراقبتهای اولیه بهداشت بهعنوان محور توسعه ملی تأکید شده بود.
اجرای مراقبتهای اولیه بهداشتی که بهورزان می‌توانند آنها را عملیاتی کنند، عبارتند از:
1. آموزش همگانی جامعه درباره مسائل عمده بهداشتی.
2. بهبود غذا و تغذیه صحیح.
3. تأمین آب سالم و کافی و بهسازی‌های اساسی محیط.
4. مراقبتهای بهداشتی مادران، کودکان و تنظیم خانواده.
5. ایمنسازی علیه بیماریهای عمده عفونی.
6. درمان مناسب بیماری‌ها و حوادث.
7. پیشبینی و تدارک داروهای اساسی.
بهورزی، محصول طرح‌های متعدد وزارت بهداشت در استفاده از نیروهای غیرپزشک در ارائه خدمات بهداشتی و درمانی است که بنا به آمارهای موجود در کاهش مرگ و میر کودکان، بسیار موفق بوده و جا دارد بهورزان در جهت پیشبرد وظایف مهم‌شان مورد حمایت جدی قرار گیرند.
یکی از دلایل موفقیت بهورزان این است که عموماً از میان دختران و پسران جوان بومی روستاها انتخاب و توسط مربیان تربیت می‌شوند.
بهورزان در ارتباط صمیمی با مادران روستایی کشور با بهره‌گیری از اثرات غیرقابل انکار فعالیت بخش‌های دیگر توسعه، توانسته‌اند میزان مرگ‌ومیر مادران به‌علت عوارض حاملگی و زایمان را از 140 درصد هزار تولد زنده در سال 1363 به 54 درصد هزار تولد زنده در سال 1370 تقلیل دهند و این به معنای جلوگیری از مرگ 1720 مادر در سال است.
* وظایف بهورزان
وظایف مستقیم بهورزان را می‌توان بدین‌گونه خلاصه کرد:
1. واکسیناسیون کودکان؛ واکسیناسیون اطفال با توجه به نقشی که درحفظ جان آنها و پیشگیری از مرگ‌های بی‌مورد دارد، یک ضرورت مسلم بوده، امر مهم واکسیناسیون در روستاها برعهده بهورزان است.
در حال حاضر واکسن بیماری سل (ب‌ث‌ژ)، فلج اطفال، سرخک، دیفتری، کزاز، سیاه‌سرفه و واکسن هپاتیت ب در برنامه واکسیناسیون عمومی کودکان قرار دارد و این امر به‌طور رایگان توسط خانه‌های بهداشت انجام می‌گیرد.
2. آموزش مادران؛ آموزش مادران قبل از وقوع حاملگی و بعد از آن جزو وظایف بهورزان در روستاهاست، که تغذیه دوران بارداری و دوران شیردهی، آموزش مایع درمانی و فاصله‌گذاری بین حاملگی از مهم‌ترین این مسائل است.
نباید فراموش کرد که همه‌ساله میلیون‌ها کودک در دنیا به‌دلیل اسهال می‌میرند، درحالی که با استفاده از ماده‌ای به نام او.آر.اس ـشامل: نمک طعام، جوش شیرین و گلوکز و کلرورپتاسیم به نسبت مناسب است و بسته 27/5 گرمی آن را باید در یک لیتر آب حل کرد ـ می‌توان از مرگ میلیون‌ها کودک که در اثر اسهال رخ میدهد جلوگیری کرد.
مصرف این مایع حیاتبخش را باید بلافاصله بعد از شروع اسهال آغاز کرد و این ماده بهراحتی توسط بهورزان و بهداشتکاران در اختیار مادران روستایی و شهری قرار می‌گیرد.
حال که نقش بهورزان در نجات جان انسان‌ها به‌ویژه در روستاهای کشورمان روشن شد، باید به‌صورت جدی در جهت رفع موانع فعالیت آنان و تقویت هرآنچه که موجب دلگرمی و ارتقای کارشان می‌شود، کوشید و در این زمینه وزارت بهداشت و علوم پزشکی را یاری کرد.
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
, ,
انتهای پیام/
, ]
ارسال دیدگاه