غیاثی: طلا گرفتم و حرف شنیدم/ورزشکاری که شاه را برآشفت

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا غیاثی با بیان این‌که مسابقات ژوهانسبورگ در سال 1973 برگزار شد، به  آس‌پرس گفت: این رقابت ها در سطح جهانی و به میزبانی ژوهانسبورگ آفریقای جنوبی برگزار می‌شد و در آن نفرات اول تا هشتم المپیک و مسابقات جهانی حضور داشتند. اگر اشتباه نکنم، از 67 کشور جهان برای شرکت در این مسابقات که به صورت سالیانه برگزار می‌شد، ورزشکار آمده بود. در ان زمان آفریقا به علت جریانات مربوط به آپارتاید حق شرکت در مسابقات جهانی و المپیک را نداشت و آنها سعی کرده‌ بودند با برگزاری این رقابت‌ها به نوعی آن موضوع را بی‌اهمیت جلوه دهند. من تنها ورزشکار ایرانی بودم که به این مسابقات دعوت شده بودم.

وی افزود: چند ماه قبل از حضور در این رقابت‌ها من در مسابقات جایزه بزرگ یونان روی سکوی قهرمانی ایستادم و به همین خاطر مسئولین برگزاری این رقابت‌ها به صورت رسمی از من دعوت به عمل آورده بودند. در مسابقات یونان من با رکورد 2 متر و 18 سانتی‌متر بر سکوی اول ایستادم.

غیاثی درباره اتفاقاتی که در روز مسابقه در آفریقای جنوبی رخ داد و باعث شد او مدال طلا را تصاحب کند،گفت: روز مسابقه من حدود 2 متر و 15 سانتی‌متر پریدم، در حالی که باران موسمی تندی در ورزشگاه شروع به باریدن کر. به حدی این باران شدید بود که ورزشکاران و مسئولین را برای برگزاری مسابقه با مشکل مواجه ساخته بود. یکی ا ورزشکاران سُر خورد و دیگری در اثر بارش شدید بدنش سرد شده بود و ... این موضوع به من کمک کرد تا با همان پرش بر روی سکوی قهرمانی قرار بگیرم و مدال طلا را بدست آورم!

وی افزود: فردای آن روز تمام روزنامه‌های آفریقای جنوبی عکس بزرگ من را با مدال طلا چاپ کردند و این برای من خوشحال کننده بود، اما بعدا فهمیدم که این آرامش قبل از طوفان است. یادم می‌آید در روز توزیع مدال‌ها عکاسان اصرار داشتند که من با پیراهنی عکس بگیرم که عکس پرچم ایران بر روی آن چاپ شده بود.نگو که ایران به علت مسائل آپارتاید، آفریقا را تحریم کرده است و من هم بی‌خبر از همه جا با نام ایران در این مسابقات شرکت بودم و با لباس ایران عکس می‌گرفتم!

غیاثی درباره اتفاقاتی که بعد از این قهرمانی برایش رخ داد، به آس پرس گفت: ما بی‌خبر از همه جا به ایران آمدیم و چند روز بعد از وزارت امور خارجه برای ما نامه آمد که با کدام مجوز در این مسابقات شرکت کرده اید! بعد از این موضوع سپهبد حجت به فدراسیون وقت امد و در شرایطی که من و ایزدپناه-رئیس وقت فدراسیون- نشسته بودیم، با لحنی تند گفت که با اجازه چه کسی شما به آفریقا رفته‌اید! شاه دلخور است و ...البته لحن حجت تندتر از این بود(باخنده).3 روز از این ماجرا گذشت که نامه آمد که رئیس فدراسیون را برکنار کردند!

وی افزود: این اتفاقات در شرایطی رخ داد که تیمسار حجت قبل از اعزام من و ایزدپناه به آفریقا در جلسه‌ای برای ما در این سفر آرزوی موفقیت کرده و گفته بود که "بروید و دست خدا به همرهتان. امیدوارم موفق شوید." اما پس از این اتفاقات در تهران برخوردش 180 درجه فرق کرد! همه ترسیده بودند و او نیز حتی حرف‌های خودش را هم فراموش کرده بود. من به او گفتم: "تیمسار؛ شما که از سفر ما خبر داشتید؟!" اما او منکر همه چیز شد! در ژوهانسبورگ ایزدپناه به عنوان سرپرست همراه من بود. این اتفاقات در شرایطی بود که آفریقا حتی بلیط رفت و برگشت، هزینه سفر و اقامت مرا نیز متقبل شده بود و این مسابقه هیچ هزینه ای برای ورزش ایران نداشت. شایان ذکر است که من از طرف کمیته المپیک نیز به مدت 3 ماه محروم شدم! البته با توجه به اینکه فصل تمرینات بود و مسابقه‌ای در این مدت برگزار نمی‌شد، این محرومیت فرمالیته بود. با وجود این اتفاقاتی که گفتم، باید بگویم یکی از خاطرات خوب و دوست‌داشتنی من در دوران ورزشی در همان زمان رقم خورد.

غیاثی در پایان گفت: من با یک پرفسور آلمانی کار و زیر نظر او تمرین می‌کردم که این موضوع تاثیر زیادی در موفقیت‌های من داشت. پرفسور "برنو ویشمان" در سن 91 سالگی درگذشت و از او بیش از چهل کتاب در حوزه ورزش و سلامت چاپ شده است. او که 13 سال سرمربی تیم ملی آلمان بود، به عنوان مربی خصوصی با من کار می‌کرد. من در آن زمان به مدت 4 سال بورسیه کشور آلمان بودم و از من دعوت شده بود که زیر نظر این مربی کار کنم. پس از این‌که این مدت تمام شد، چهار سال هم از طرف سازمان ورزش وقت هزینه بورس من تامین شد.

انتهای پیام/خ