وقتی"انگری برد" جایگزین تصاویر شهدا می‌شود/تصاویر

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا،بلاغ به نقل از خط امید نوشت:در خبرها داشتیم که مسئول فضای سبز و زیبا سازی شهری شهرداری بهشهر از طرح نقاشی دیوارهای شهر خبر داد ، و امروز پس از گذشت چند ماه از اعلام خبر شاهد پاک شدن تصاویر شهدا و شعارهای زیبا از کلام بزرگان که بر دیوار های شهر نقش بسته بودند هستیم و آهسته آهسته جایگزینی طرح های فانتزی گل و بلبل را که بیشتر به درد مدارس ابتدایی و مهد های کودک می خورند هستیم.

به همین دلیل برآن شدیم تا با بررسی سابقه نقاشی شهری، نقدی بر رفتار شهرداری زده باشیم.

حتما می دانید که طرح و نقاشی در ایران سابقه ای دیرینه دارد اما شاید باور نکنید سابقه اش به 8 هزار سال قبل میلاد برسد.

اولین نقاشی دیواری ها یا به عبارتی طرح های نقاشی بر روی صخره های دوشه و دره میرعلای در منطقه کوهدشت لرستان ترسیم شده است. در تحقیقاتی که پرفسور گرشمین درباره ی هنرهای مختلف و تاریخ هنر ایران، و از جمله نقاشی های دیواری انجام می دهد اعلام می کند که اولین نقاشی هایی که بر دیوار کشیده شده توسط ساکنین لرستان صورت گرفته است. 

در این نقاشی ها بیشترین موضوع در برگیرنده صحنه های رزم و پهلوانی و نیز شکار و همچنین تیرو کمان دیده می شود.

اما امروزه دیگر نقاشی های دیواری طراحی شده بر روی صخره ها به تاریخ پیوست و بخشی از تاریخ هنر ایران زمین شده و به تبع تغییر مکان زندگی انسان ها و پدید آمدن شهرها و کلان شهرها نقاشی دیواری نیز شامل تغییر زمان گشته و بر دیوارهای شهری نقش می بندد.

نکته ی بسیار مهمی که در نقاشی دیواری مطرح است و از زمان های بسیار دور و حتی در اولین نقاشی دیواری قابل مشاهده است رعایت ارزش های مثبت جامعه ی روز در طرح هاست.

پرداختن به نقاشی شهری در کشورمان در دهه ی هشتاد اوج گرفت و شهرداری ها از آن استقبال کردند و از فعالان این هنر دعوت به همکاری نمودند.

یکی از ویژگی های نقاشی دیواری معرفی حماسه سازان جنگ تحمیلی بوده است که بخش قابل توجهی از حجم آثار را به خودش اختصاص داده است.

از دیگر موضوعاتی که می توان در نقاشی های شهری مشاهده کرد: "طبیعت، الگوهای حماسی دین و تاریخی مانند عاشورا و شاهنامه، مسئولیت پذیری شهری، قانونمند بودن، هنجار پذیری الگوهای شهرنشینی " اشاره کرد.

یادمان نرود که نقاشی های شهری علاوه بر کارکرد مثبت شان در زیبا سازی شهری و آرام بخشی روح و جان انسان ها نقش آموزنده و فرهنگ سازی نیز می تواند داشته باشد و نشان دهنده ی هویت مردم آن شهر است.

شهرداری بهشهر نیز مانند سایر شهرداری ها تمایل خود را در استفاده از این ظرفیت مهم در زیباسازی و فرهنگ سازی شهری نشان داده و نقاشی شهری را در سطح شهر آغاز نموده است.

اما گویا برنامه ی مدونی برای استفاده از این ظرفیت ندارد و حتی تلاشی نیز جهت هماهنگی با سایر سازمان های فرهنگی شهر صورت نگرفته است؛ به عنوان نمونه پس از پاک شدن تصویر شهید ریاحی در ابتدای خیابان شهید ریاحی دیگر تلاشی برای احیای آن صورت نگرفت و پس از مدتی کاملا پاک شد.

یا دیوار مدرسه ی امام علی (ع) که دربرگیرنده ی کلام زیبای مقام معظم رهبری با خطاطی مناسبی یود نیز پاک شده و طرحی که بیشتر در مهدها استفاده می شود جایگزین آن شده و یا به طور مثال طرح " پرندگان خشمگین" در خیابان بعثت از جمله نمونه های بی سلیقگی مسئولین امر است. البته در این میان طرح هایی مانند دیوار نگاری های سالن توحید واقع در خیابان هنر و ... را می توان ارای اصول و چهارچوبی منطبق با الگوهای اسلامی ایرانی دانست.

امید است مسئولین مربوطه با توجه به نقش پر رنگ الگوهای بصری در ملکه سازی بیشتر از پیش به فکر هنجارها و ارزش های رایج و فرهنگ بومی منطقه سعی در استفاده هرچه بیشتر و بهتر از این رسانه ی عمومی داشته باشند.