موضوع یمن اولین نیست و آخرین هم نخواهد بود/ تجاوز سعودی ها محکوم به شکست است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانابه گزارش "سپاس"، علی محمدی کارشناس علوم سیاسی، در کنفرانس یالتا (فوریه 1945 )وقتی روزولت، استالین  و چرچیل موضوع رای در شورا ی امنیت را به بحث گذاشتند و التزام وجود پنج رای  در مصوبات شورای امنیت را به دولتها تحمیل کردند ، شاید خودشان هم باور نمی کردند که این مقوله در تحولات بعدی جهانی تا این اندازه منافع و امنیت را برای دولتهایشان به ارمغان اورد.

از اولین جلسه شورای امنیت در ۱۷ژانویه ۱۹۴۶ در کلیسای وست مینستر لندن تا امروز نزدیک به 70 سال از عمر این شورا می گذرد ولی از میان قطعنامه های صادره از این شورا ، تعداد  قطعنامه هایی که  در جهت حمایت از مظلومان و نفی ظلم از جهان باشد به تعداد انگشتان یک دست هم نمی رسد.

درماده ۱ منشور ملل متحد، یکی از چهار وظیفه اصلی این سازمان، حفظ صلح و امنیت بین المللی اعلام گردیده و بر اساس ماده ۲۴منشور، این وظیفه بر عهده شورای امنیت گذاشته شده است، در کنار این موضوع متن اساسنامه سازمان ملل شامل 26 بار کلمه صلح، 20 بار کلمه امنیت بین الملل و 10 بار روابط دوستانه است.

اما از مصوبات بازوی تامین صلح( بخوانید بازوی تامین امنیت غرب) این سازمان ، نه امنیتی حاصل شده است و نه صلحی. اخرین  نمونه ان نیز همین قطعنامه «2216» شورای امنیت سازمان ملل متحد بود  که سه شنبه بیست و پنجم فروردین ماه صادر شد و بدون در نظر گرفتن حق  مردم یمن در تعیین سرنوشت خود و به خاک و خون کشیده شدن کودکان و زنان اواره، حمله بی رحمانه سعودی ها را مشروع جلوه می دهد. در این خصوص نکاتی حائز اهمیت است:

1-اینکه ساختار فعلی سازمان ملل متحد ساختاری معیوب و غیر کارامد می باشد بر کسی پوشیده نیست. این موضوعی نیست که فقط کارشناسان شرقی به ان معتقد باشند چه اینکه سامئول هانگتینگتون در مقاله ای تحت عنوان رویارویی تمدن ها (تابستان سال 1993- فصلنامه فارن افروز) می نویسد: "تصمیمتی که در شورای امنیت  سازمان ملل و یا در صندوق بین المللی پول گرفته می شود ،منعکس کننده منافع غرب است ولی به عنوان خواسته های جامعه جهانی به دنیا عرضه می شود." در واقع ساختار فعلی سازمان ملل متحد عاملی است برای مشروعیت بخشیدن به مداخله در امورات سایر دولت ها و تامین کننده منافع  غرب.  به عبارتی  دو امتیاز دائمی بودن و داشتن حق وتو برای چند کشور محدود در شورای امنیت اصل منشور سازمان را که بر اساس برابری اعضا بنیان نهاده شده به فراموشی سپرده است.  به گونه ای که این دولت ها سازمان ملل را وسیله ای برای پیشبرد منافع و اهداف خود ساخته اند. چه بسا که اخذ مجوز عملیات نظامی از سازمان ملل بسیار ساده تر از  اخذ ان مجوز از مجالسشان باشد. گواه این موضوع کتاب پیر سالینجر (جنگ خلیج فارس در اسناد محرمانه) است که در ان از قول مشاوران رئیس جمهور امریکا می نویسد:" به منظور اخذ مجوز عملیات نظامی برای بیرون راندن عراق از کویت کسب موافقت سازمان ملل به مراتب ساده تر از کنگره بود."

2- وقتی عینک ذره بینی را برچشمان خود گذاشته و سابقه تاریخی دولت ها را  در ایجاد جنگ و صلح مقایسه می کنیم به این نتیجه می رسیم که بیشترین جنگ ها  وکمترین صلح ها توسط همین 5 عضو دائمی شورای امنیت بوجود امده است.

چه کسی اولین بار از بمب اتمی استفاده کرده است؟ چه کسانی بیشترین استفاده از سلاح های غیر متعارف و کشتار جمعی را داشته اند؟ جنگ جهانی اول و دوم را که  در ان مجموعا 100 میلیون کشته و زخمی شدند چه کسانی بوحود اوردند؟ هنوز  تاثیرات سلاح های امریکایی  بر پیکر معصوم کودکان عراقی و فلسطینی(غزه) به وضوح مشهود است. با این سابقه چگونه این کشور ها می توانند برای دنیا تامین کننده صلح باشند؟ کسانی که رشد اقتصادی خود را از راه ناامن کردن دنیا و گسترش جنگ  برای فروش سلاح های بیشتر می دانند، چگونه لایق عضویت در شورایی هستند که می بایست حامی دولت های مستضعف و  وسیله ای برای تامین صلح  باشد! مگر سفر اخیر رئیس جمهور  فرانسه به عربستان برای همینامر( فروش سلاح) نبود.!

3- در اخرین تحولات جهانی شاهد گشترش روزافزون بیداری اسلامی هستیم که اکنون به مرزهای یمن رسیده است.

اما این بار نیز این شورا با تصمیمی بر خلاف حقوق اولیه انسانیت، ناکارامدئ و رویکرد دوگانه  و نفاق گونه خود را در برخورد با مسائل جهانی برای تامین صلح اثباط نمود. در تحولات اوکراین وقتی با بالا گرفتن اعتراضات  مردمی که با حمایت امریکا و انگلیس شروع شد و یانوکوویچ  به روسیه فرار کرد؛ غربیها اعلام کردند یانوکوویچ با خروج از کشور،  مشروعیت خود را از دست داده است و شورای امنیت نیز علیه دولت اوکراین قططعنامه صادر  کرد  و  مخالفان را به رسمیت شناخت. اما در خصوص منصور هادی(بعد از استعفا و فرار) موضعی متفاوت میگیرند و او را رییس جمهور یمن می دانند و شورای امنیت نیز ذیل قطعنامه ای جنبش مسالمت امیز مردمی یمن را بهانه ای برای  مشروع جلوه دادن حمله سعودی ها قرار می دهد. هر جا که پای منافع غرب و مزدوران و دستنشانده های انان باشد این دوگانگی در برخورد با تحولات جهانی نیز وجود دارد . موضوع یمن اولین نیست اخرین نیز نخواهد بود.

فارغ از نوع و توان جنبش مردمی در یمن، تجاوز سعودی ها چه به اصطلاح مشروعیت بین الملی داشته باشد و چه نداشته باشد ، محکوم به شکست است. تاریخ گواه این موضوع است.

چه اینکه هنوز چند سباحی از اخرین حمله این کشور به  حوثی ها  نمی گزرد  و جراحات حاصله از ان حمله  که بر پیکر سعودی ها نقش بست، التیام نیافته است.  اما  امروز انقلاب مردم یمن به  لحاظ رهبری و مقاومت مردمی دارای بلوغ بیشتری نسبت به گذشته است. ضمن اینکه انصار الله در دو حوزه جنگ زمینی و چریکی تجربیات فراوانی را کسب کرده است. تنها منفعت کننده این حمله نیز همچون دیگر وقایع در عراق، سوریه و لبنان رژیم کودک کش اسراییل و غرب می باشند که در پی تضعیف توان اسلام و غارت منابع ان هستند. .(( یریدون یطفئو نور الله و الله یتم نوره  ولو کره الکافرون))

انتهای پیام/پ