نبود نگرش توسعه محور مانع پیشرفت منطقه آزاد ارس “محدوده خداآفرین “

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پایگاه اطلاع رسانی خداآفرین به روز ،شنیدن نام منطقه آزاد در چندین سال گذشته نام کیش و قشم را در ذهن ها تداعی میکرد. حضور پر رونق گردشگران برای خرید و فروش، واردات ارزان کالاهای اساسی که گران بدست مان میرسید، صادرات بدون عوارض معمول، تولید بدون مالیات و…

همه این موارد نشانه های مناطق شبیه کیش و قشم و یا سایر مناطق آزد تجاری بود که در ذهن ما تصورش حک شده بود. فعلا از منطقه آزاد شدن خوردروهای ارس پلاک و بالا رفتن قیمت زمین ها عایدمان  شده است البته منکر زحماتی که کشیده شده و میشود نیستم ولی بنظر مسیر آن طور که باید پر بیراه نیست..
اکنون بعد از چندین سال الحاق شهرستان خداآفرین به منطقه آزاد چقدر به استانداردهای واقعی آن نزدیک شده ایم ؟
اگر نزدیک شده ایم آثار آن کجاست؟
اگر نه، دلایل عدم موفقیت فعلی مان چیست ؟
آیا در این حوزه مسئولین امر آسیب شناسی کرده اند یا با شعارهای فصلی میخواهیم زمان را که همچون امواج خروشان ارس در حال گذر است از دست بدهیم ؟
آیا منابع انرژی شهرک های صنعتی را در نظر گرفته ایم؟
آیا فاضلاب ناشی از پساب های صنعتی را به رودخانه ارس هدایت خواهیم کرد و بعد در اداره کل محیط زیست به فکر رفع روجوع آن خواهیم بود؟
آیا تولیدات ما با نیازهای منطقه همخوانی خواهد داشت؟
آیا تولیدات بخش های همجوار به دلیل سهولت حمل و نقل ومسائل گمرکی توجیه اقتصادی شان بیشتر خواهد بود ؟
آیا شبکه برق موجود منطقه جوابگوی برق مورد نیاز شهرک های صنعتی مان خواهد بود؟
آیا پیش بینی لازم در ایستگاه های گاز طبیعی منطقه  برای مصارف بالای ۲۰۰ متر مکعب گاز در ساعت، شده است؟
اینها سوالاتی هستند که به ذهن من نوعی آمد و نتوانستم به این سوالات جواب قانع کننده ای بدهم اما میتوانم پیشنهاد کنم بجای ترسیم آینده ای زیبا که حتما در شان ساکنان منطقه هست، زیر ساخت ها و  پایه های این آینده زیبا را طراحی و سیاست گذاری و صدور مجوزها  بر اساس  ثروت خدادای ارس باشد.
ثروتی که خدا به ارمغان آورده اما راه استفاده از آن را بلد نیستیم. یا دوست نداریم ارس را به پشتوانه آب و خاک و پتانسیل هایش مثلا به بزرگترین کشتارگاه صنعتی دام کشور تبدیل کنیم و بزرگترین کشت و صنعت کشور را در آن راه اندازی کنیم.
در خاکی که هر مشتش طلا است و ارزش خاکش کم از مناطق نفت خیز جنوب نیست  بیاییم الگویی  در سطح کشت و صنعت مغان که چند کیلومتر آن طرف تر سال های سال است بزرگترین بنگاه اقتصادی کشور گاها خطاب میشود؛ را طراحی کنیم . مشکل ما نداشتن نگرش نیاز محور در صنعت است.
آب ارس دم دستمان و خاک مان زرخیز زیر پایمان و جوانان مان  در این شهر و آن شهر …. این ثروت خدادای را دریابیم.

نگارنده : مهندس عارف رزم جو