به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، به نقل ار تبریزبیدار «بنده با شما]اعضای شورایعالی انقلاب فرهنگی[ پیش خدای متعال احتجاج خواهم کرد و به پروردگار خواهم گفت من بهترین کسانی را که مناسب این کار می‌شناختم، در این شورا جمع کردم؛ شما به خدای متعال باید جواب بدهید». (13/10/94)
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا، , تبریزبیدار,,
شاید کمتر سخنی از امام خامنه ای سراغ داشته باشیم که اینگونه عده ای را مخاطب خود قرار دهد و از آن ها بگونه ای بازخواست نماید. این سخنان را می توان ناشی از عمق نگاه و جدیت ایشان به مقوله فرهنگ در جامعه دانست. دوم اردیبهشت ماه سالرروز وقوع انقلاب فرهنگی است، پدیده ای که با انگیزه ظهور علمی انقلاب اسلامی در محیط دانشگاهی به وقوع پیوست و تا بازگشایی مجدد دانشگاه ها ادامه پیدا کرد و بعد از آن به تدبیر امام خمینی (ره)، پیگیری امورات مربوطه ی آن به شورایی به نام "شورای عالی انقلاب فرهنگی" محول گشت که متشکل از نخبگان فرهنگی و دانشگاهی کشور بود.
,,
بعد از گذشت سی و چند سال از تشکیل این شورا، متاسفانه نمی توانیم بگوییم این شورا توانسته است به وظایف خود بخوبی عمل کند. شورایی که وظیفه اصلی آن برنامه ریزی کلان جهت تحقق اهداف اصیل انقلاب اسلامی می باشد، امروزه به هزار توی ساختارهای بوروکراتیک در آمده است. البته اگر خواسته باشیم، منصفانه به قضیه نگاه کنیم باید بگوییم که بعضی از مشکلات این شورا به خود شورا بر نمی گردد و به موارد دیگری مربوط می شود. در این مجال سعی می شود به آسیب هایی که تا به امروز، مانع از حضور چشمگیر این شورا در مجموعه نهادهای کشور می باشد، بپردازیم:
,,
- 1- رسمیت مصوبات شورا در هاله ای از ابهام
رهبری بارها و در دیدار با اعضای این شورا بر قانونی بودن مصوبات این شورا تاکید داشته اند و لزوم اجرای آن را همانند مصوبات مجلس قلمداد کرده اند. ایشان در دیدار با اعضای شورایعالی انقلاب فرهنگی در آذرماه 75 فرمودند: «مصوّبات این‌جا باید اجرا شود. به صورتی نباشد که این‌جا یک عدّه از افراد متفکّر، صاحب منزلت فرهنگی و فکری و اجتماعی و غیره بنشینند و چیزی را تصمیم گیری کنند، بعد ناگهان مثلاً مجلس در حاشیه‌ی یک مصوّبه، همه‌ی آنها را نقض کند و بی‌نتیجه شود! این مصلحت نیست.». علیرغم تاکیدات معظم له، موارد متعددی وجود دارد که مصوبات این شورا، توسط مجلس و یا دولت به رسمیت شناخته نمی شود.
,,
از فشارهای دوران اصلاحات و مجلس ششم گرفته تا یکشنبه سیاه مجلس اصولگرایان در دوره هشتم و به رای گذاشتن وقف دانشگاه آزاد، که خلاف مصوبه صریح شورا بوده است مصادیقی از این تناقضات است. طبیعی است این برخورد ها، دلسردی نامطلوبی را نیز در میان دست اندرکاران پایه ریز این مصوبات بوجود می آورد. نکته ای دیگر آن که در صورت اجرای این مصوبات، این شورا شانیت نظارتی نداردو نمی تواند بر اجرای آن نظارتی داشته باشد.
,,
2- پاسخگو نبودن شورا
,علیرغم کارشکنی های متعددی که در اجرای مصوبات شورای عالی انقلا ب فرهنگی بوده است لیکن از طرفی نیز این شورا، تا کنون نسبت به اقدامات خود، هیچگاه پاسخگو نبوده و در بررسی رفتارهای خود به کلی گویی روی آورده است، رویه ای که باعث کاهش مقبولیت جایگاه این شورا در بین نخبگان دانشگاهی شده است. به طور مثال کمتر پیش آمده است که دبیرخانه این شورا و یا اعضای آن، به صراحت به انتقادات وارده در این زمینه پاسخگو باشند. تنها موردی که در این زمینه مدنظر است استعفای چند سال پیش رحیم پور ازغدی از شورا در اعتراض به ناکارآمدی آن بود.
,,
3- شورایعالی انقلاب فرهنگی تابع تغییرات مدیریت اجرایی کشور
,قاعدتا رویکردهای کلان فرهنگی کشور، برای برنامه ریزی بلند مدت را باید جدای از ساختار سیاسی کشور در نظر گرفت، اینکه اعضای حقیقی نیز در این شورا حضور دارند موید همین مساله است که بایستی برنامه ریزی های فرهنگی کشور را فارغ از مدیران سیاسی کشور در نظر گرفت، لکن با توجه به اینکه ریاست این شورا بر عهده رئیس جمهور است و رویه سیاسی کشور در این سی سال بدین گونه بوده است که با تغییر ریس جمهوری نه تنها مدیران عوض شده، بلکه رویکرد های خرد و کلان در همه عرصه ها نیز تغییر می باید، همین مساله باعث شده است که علیرغم تصویب مصوبات مهم در مقوله فرهنگ در دولتهای قبلی، به علت تفاوت نگاه فرهنگی میان دولتها،اجرای این مصوبات بر زمین بماند. نمونه بارز آن مساله اسلامی کردن دانشگاه ها می باشد که ده سال است از تصویب آن در شورا می گذرد، ولیکن نه دولت اصولگرایان زیر بار اجرای آن رفت و نه اعتدالیون آن را بر می تابند.
,,
مسائل دیگری همچون کلی گویی مصوبات، عدم دغدغه جدی اعضا بخصوص اعضای حقوقی، القای سیاسی بودن فضای جلسات از مسائل مهم دیگری است که باعث گردیده است ،این شورا به آنچه که بدان احتجاج شده است، نرسد.
,,
]
ارسال دیدگاه