حمایت مسئولین از هنرمندان لفظی است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از زن امروز زهره خسروی متولد 1361 فوق دیپلم گرافیک و دانشجوی مدیریت امور فرهنگی است، همان زمان با فارغ التحصیلی کار خود را شروع کرده و مشغول آموزش نقاشی در مدارس و پیش دبستانی ها می شود،از طریق آموزشهای فنی وحرفه ای با رشته هنری ویترا آشنا شده و در حال حاضر کارگاه نقاشی دارد. وی معتقد است گرمای وجود همکارانش سختی های کار را از یادش برده.

این بانوی هنرمند گفت :زمانی که وارد این هنر شدم به فکر در آمد و مسائل مادی نبودم،فقط می خواستم هنرخودم را نشان بدهم، با همکارانی که رابطه صمیمی داشتم یک کارگاه راه اندازی کردیم, آشنایی با فضای کارگاه ها فرصتی را بوجود آورده بود که خارج از محیط اداری بتوانیم کارگاه خصوصی داشته باشیم.

وی افزود: نزدیک یک سال است که با تمام سختی ها کار را شروع کردیم البته هنوز کار ما آن قدر شناخته شده نیست چراکه به صورت مداوم در کارگاه نبودیم و هرچند که اولویت ما حضور در کارگاه بوده است، لذا زمانی که طعم کار آزاد را می چشی کار دولتی نظرت را جلب نمی کند.

وی گفت : شرکت در نمایشگاه ها خودش تبلیغ برای هنرمندان است و در نمایشگاه های مختلفی شرکت کردیم,هرچند که حضور در نمایشگاه ها نیازمند پشتوانه مالی است اما درآمد آن چنانی نداشتیم که بتوانیم تبلیغ کنیم و کار خود را ارائه دهیم.

خسروی گفت :هر هنرمندی نیاز به حمایت دارد چه از طرف اطرافیان و همکاران و چه از طرف مسئولین،این حمایت هاست که باعث ایجاد انگیزه می شود.سازمان صنایع دستی و گردشگری می تواند ازهنرمندان حمایت کند، توقع نیست که تمام کارهای هنری را پوشش دهند،لااقل در نمایشگاه ها فقط تماشاگر نباشند،برای دلگرمی هنرمندان هم که شده دست سازهای آنها را خریداری کنند تا برای دیگران هم الگوسازی شود.

این بانوی نقاش گفت: متاسفانه حمایت مسئولین فقط لفظی بوده است و این طور نیست که بگوییم،حمایت شدیم، اگر روابط و ضوابط برقرار باشد با شما همکاری می کنند اگر قانونی هست برای همه باید باشد نه اینکه برای برخی نادیده گرفته شود و از همه امکانات استفاده کنند. هنرمندان توقع زیادی ندارند اکثر هنرمندن واساتید هنر که شناخته شده هستند در کارگاههای کوچکی کار می کنند و جایگاه لازم را پیدا نکردند.

خسروی گفت:نمایشگاه هایی که سازمان صنایع دستی برگزارمی کند بازدید کننده ندارد چرا که تبلیغی برای برگزاری نمایشگاه ها انجام نمی شود و الزاما رفع تکلیفی است برای ادرات که بگویند فلان نمایشگاه برگزار شد.

وی افزود: در حال حاضرچهار خانم نیروی کاری کارگاه هستند که بیشتر کار نقاشی انجام می دهند.متاسفانه افرادی که برای کارآموزی می آیند راحت ترین راه را انتخاب می کنند در حالی که همکاران من کار تراش سنگ های قیمتی و برش شیشه را دارند که خیلی زیبا و خاص هستند،چون کار با دستگاه سخت است راحت ترین راه را نقاشی می ببینند در حالی که کار شیشه و سنگ کارخاصی است و باید به دنبال کارهای خاص باشند.

این بانوی هنرمند گفت : درمحیط کارگاه خیلی رسمی نیستم و همیشه هنرجویان را با نام کوچک صدا می زنم،سعی کردم اعتماد به نفس هنرجویان را با انتقال تجربیات افزایش دهم که بتوانند از هنر خودشان استفاده نمایند.

خسروی گفت: طرح جدیدی کار کردم که نمونه آن را کار برای خودم نداشتم و در نمایشگاه  گرگان به فروش رفت ،خیلی آن کار را دوست داشتم و فرصتی هم پیش نیامد آن را برای خودم کار کنم.کارهای جدید برای من لذت بخش ترند،چرا که از تجربه کارهای قبلی در آن استفاده شده و هرچه کار جدیدتر باشد برایم دلنشین تر است.

وی افزود: یکی از مشکلات ما،مکان کارگاه بوده که حالت آپارتمانی دارد و در راسته خیابان است،زمانی که بار شیشه و بلور برای کارگاه سفارش می دهیم خیلی سخت تر می شود.بسیاری ازخانه های قدیمی در اختیار میراث فرهنگی است که این خانه ها می تواند هزینه های اضافی هنرمندان را کاهش داده و درضمن بازیدکننده بیشتری را جذب کند.

وی با بیان اینکه اشتغال بانوان به روحیه آنها بر می گردد گفت :روحیه برخی ازخانم ها با اشتغال خارج از منزل سازگار است و برخی هم نه،مسئله مهم ،عدم انتقال مشکلات و مسائل کاری به داخل خانه است، با برنامه ریزی صحیح می توان هم به کار بیرون و هم  به مسائل خانه برسید.

در پایان وی افزود: برای فروش محصولات وگسترش محیط آموزشی موانعی داریم که باید آنها را برطرف کنیم،امیدواریم هنر ما جایگاه اصلی خودش را پیدا کند.