معلم، آینده نگر دغدغه مند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از ایلام پویا، برای عده ای یادگیری مهم است تا بار زندگی خود را از کوره راه های زندگی به سلامت عبور دهند و برای عده ای دیگر آموختن، تا بار زندگی دیگران را از بزنگاه های عمر عبور دهند.
اینان همان انسان های بزرگی هستنند که بشریت به افتخارشان ایستاده و معلم نامیده است.
شاید اگر 12 اردیبهشت سالروز شهادت اندیشمند فرزانه انقلاب اسلامی نبود، در خلوت خود به رسالت معلم نمی اندیشیدم. چرا که روزمرگی موجب شده است تا با شتاب از کنار همه رویدادهای بزرگ و به تبع آن انسان های بزرگ بگذریم و تنها به فکر مقصدی باشیم که در خیال خود برای خویش برگزیده ایم.
اما همین مناسبت تقویمی و نامیدن آن به نام روز معلم ما را اندکی در خود فرو می برد تا در مقام معلم تامل کنیم.
نوشتن از مقام انسانی و علمی شهید مطهری کار این مختصر نیست و صد البته دادن تصویری از زندگی یک قشر به نام معلم در توان این قلم نخواهد بود؛ قشری که الگو و اسوه ای چون شهید مطهری دارند.
معلم را همیشه فردی یافته ایم که با په پای ما می آید و جهل ما را نسبت به امور رفع می کند؛ گاهی دستمان را می گیرد و بر صفحه سیاه لوح فکرمان که ناشی از جمود و خمودگی است می گذارد و با گچ سفید اندیشه، خطوط سعادت و خوشبختی را برایمان به ترسیم می کشد.
معلم دفتر و کتاب دانایی را در برابرمان می گشاید و ورق به ورق آن را عاشقانه برایمان می سُراید تا گوشمان از نغمه های کمال و تعالی آکنده گردد و تاریکی های عمرمان با چراغ دانایی به روشنی گراییده و سرنوشتمان از زیر یوغ جبر زمانه خارج شود.
معلم دغدغه آینده دارد. می خواهد دانش آموزانش گوشه ای از سنگینی رسالت جامعه را به دوش بگیرند. او می خواهد دانش آموزانش انسان باشند نه یک فرد ساده از پیکره بزرگ جامعه اش. او به فکر انسان سازی است.
دانش آموزانش برای او، حکم مصلحان آتیه ملتش را دارند و باید وظایف خود را به نحو احسن انجام دهند. او در مراحل سخت زندگی ملتش به تعلیم ایمان و آزادی و استقلال پرداخته است.
معلم همیشه افق های روشن را به فرزندان ملتش نشان داده است و با زدودن خوف فراز و نشیب های آینده از ذهن فرزندانش آنان را برای نبرد با موانع پیشرفت آماده می کند.
شهید مطهری نیز به عنوان مردی از بهترین مردان روزگار با دغدغه ایستادگی در برابر جهل دوران، پا در راه تعلیم ملتش گذاشت و با صحبت های ساده و فراگیرش، افق های حقیقت را بر روی مردمش گشود.
او به حق، معلم معنوی جامعه انقلابی آن زمان بود و اینک نیز، سخنان و تعلیماتش، راهگشای نسلی است که می خواهد به ماهیت این انقلاب پی ببرد و در نهایت جان خود را در راه آرمانی که به آن اعتقاد راسخ داشت گذاشت و شربت شهادت را نوشید.
این همه حال و روز یک معلم است که مثل شمع برای فرزندان ملتش می سوزد؛ اما چه نیک خواهد بود که متولیان مدیریت امر تعلیم و تعلم کشور در تقلیل دغدغه های اقتصادی این قشر نیز بکوشند تا فراغ خاطری برای آنان ایجاد شده و کیفیت آموزش و پرورش کشور بیش از پیش افزایش یابد.

این روز برتمامی معلمان مبارک باد.

انتهای پیام/