چند باور نادرست آمریکا از ایران

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، به نقل از صبح توس، در علم سیاست، برداشت از یک پدیده و واقعیت، بسیار مهم‌تر از خود واقعیت است. کشورها سعی می‌کنند در روابط بین‌الملل و سیاست خارجی در ابعاد سلبی و ایجابی، برداشت حریف خود را به نحو دلخواه شکل دهند. برای کشوری مثل آمریکا، اعتبار تهدید نظامی، مهم‌تر از توسل به اقدام نظامی است. این واقعیت در موضوع هسته‌ای ایران خود را نشان داده است. با نگاهی به کنش و مواضع مقامات دولت آمریکا در توافق هسته‌ای با ایران، درمی‌یابیم که با وجود مواضع مسالمت‌آمیز دولت یازدهم، رویکرد دولت آمریکا تندتر و در برخی موارد اهانت‌آمیزتر از گذشته شده است. به هر صورت آمریکا چند باور غلط پس از توافق لوزان اتخاذ نموده است.

 
۱- تحریم‌ها عامل شکل‌گیری رفتار سیاسی ایرانی‌ها
اولین اشتباه محاسباتی آمریکائیها این است که معتقدند تحریم‌ها، رفتار سیاسی مردم ایران را شکل داده و دولت ایران را به پای میز مذاکره کشاند. این مدعا زمانی جای تأمل دارد که برخی مسئولین با تحلیل گفتمان دولت که هدف از مذاکرات را خارج شدن از زیر بار تحریم‌ها و بازی برد – برد به عنوان الویت مطرح می‌کنند، باعث ‌شود اراده طرف مقابل را برای فشار بیشتر و جدی‌تر نماید. لذا این باور اشتباه آمریکا که برای ادامه مسیر و اطمینان از اینکه ایران تا انتهای مسیر، به شیوه‌ای که آمریکا می‌پسندد همراهی کند، اهرم فشار خود بر ایران را حفظ و حتی تقویت می‌کنند.

 
۲- تحریم‌ها و سیاست خارجی
برخی از تحلیل‌گران آمریکائی بر این باورند که تحریم‌های فزاینده بر مردم ایرن، عامل تأثیرگذار بر سیاست خارجی دولت بوده است. اهمیت این مسئله زمانی بروز می‌کند که نقش جامعه در محاسبه دولتمردان قرار گیرد. در واقع مبنای تحریم‌های فلج‌کننده، چیزی جز تحریک جامعه به آشوب و التهاب نبود و این مسئله در دستور کار دولتمردان آمریکا قرار گرفت. لذا عجیب نیست که در لایحه تحریمی جنجالی کنگره، همزمان با توافق ژنو، تلاش برای گسترش تحریم‌ها به بخش خصوصی ایران پیش‌بینی شده است.

 
۳- فشار برای توافق نهایی
ایالات متحده در این تصور است که رسیدن به یک توافق نهایی و مطلوب، از مسیر اجبار می‌گذرد. لذا نباید تحریم‌ها کاهش یابد. با توجه به مکانیسم تخفیف تحریم‌ها با گذشت دوره شش ماهه از توافق ژنو، فشار اقتصادی بر ایران نه تنها کاهش نمی‌یابد بلکه افزایش می‌یابد. لذا با توجه به ساخت درونی نظام، هرگونه فشار و تحریم جنبه بازدارندگی و اقتدار کشور را به دنبال خود دارد.

 
۴- توافق هسته‌ای و محدودیت ایران
دولتمردان آمریکا معتقدند که توافق هسته‌ای ژنو، تهدید ایران را خنثی کرده است. چرا که برنامه هسته‌ای ایران به حدی محدود ‌شده که حتی اگر تهران هم بخواهد محدودیت‌های فنی، اجازه حرکت رو به جلو را نمی‌دهد. از دیدگاه واشنگتن توافق ژنو، امنیت آمریکا و متحدان منطقه‌ای را افزایش داده است. به طوری که با صفر کردن ذخایر اورانیوم ۲۰ درصد خواست و مطالبه اسرائیل را نیز پوشش می‌دهد و مسیرهای احتمالی دستیابی به سلاح را مسدود می‌کند.

 
به هر شکل جمهوری اسلامی ایران اعلام نموده است که تحریم‌ها در عین ظالمانه بودن و فشار بر ملت، عامل مذاکرات نیست. حضور مردم انقلابی ایران در صحنه‌های مختلف دفاع از انقلاب، بیانگر درک سطحی آمریکا از جامعه ایران است. این برداشت آمریکایی اگرچه مبتنی بر برخی واقعیات مادی است اما بیانگر عدم شناخت آنها از واقعیت‌های جامعه ایران و روحیات مردم است. شاید برای دستیابی و رسیدن به یک نتیجه مطلوب، لازم باشد تا آمریکا باورهای نادرست خود را در خصوص ایران اصلاح نماید.

انتهای پیام/