دوکوهانه قربانی اهمال کاری مسئولان

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از نهبندان خبر،ابوالفضل اکبری نیا در یادداشتی اختصاصی برای نهبندان خبر با عنوان «دوکوهانه قربانی اهمال کاری مسئولان»نوشت:

بازارچه های مرزی یکی از عوامل موثر در اشتغال و به تبع آن ثبات امنیت و پایداری سکونت در مناطق مرزی محسوب می شوند، طرح ایجاد بازارچه‌های مرزی به ماده «۱۱» قانون صادرات و واردات در سال ۷۲ باز می گردد؛ طبق این قانون به دولت اجازه داده شده در هر یک از مناطق مرزی که ایجاد بازارچه را مفید تشخیص می دهد با رعایت اولویت‌هایی نظیر استعداد محلی، ضرورت‌های اشتغال و توسعه روابط تجاری با کشورهای همسایه نسبت به ایجاد آن اقدام کند.

در حال حاضر 64 بازارچه مرزی در 9 استان کشور  وجود دارد که خراسان جنوبی چهار بازارچه از 21 بازارچه فعال کشور را به خود اختصاص داده است؛ خصوصیات و ویژگی‌های استان خراسان جنوبی را عواملی همچون پراکندگی جمعیتی، وسعت زیاد، همسایگی با کشور پر تنش افغانستان، کمبود زمینه‌های اشتغال سالم، محرومیت، وجود زیرساخت‌های ضعیف و... تشکیل می‌دهد، استان خراسان جنوبی از نظر قابلیت‌های مرزی از جایگاه ویژه‌ای در سطح ملی و بین‌المللی برخوردار است.

با عنایت به موقعیت جغرافیایی این استان می‌شود این واقعیت را مطرح کرد که از منابع، قابلیت‌ها و پتانسیل‌های منطقه علی‌الخصوص مرز طولانی با کشور افغانستان استفاده بهینه نشده است، توسعه فضایی و متناسب با پتانسیل‌های منطقه‌ای استان و همچنین مطالعات جامع و کاربردی در ارتباط با مرز و مرزنشینی می‌تواند به بهره برداری بهینه از قابلیت‌های مذکور کمک کند.

استان خراسان جنوبی با داشتن ۴ بازارچه مرزی از موقعیت مناسبی جهت توسعه و امنیت مناطق مرزی برخوردار است، در واقع سرمایه گذاری بازارچه‌های مرزی، موجبات توسعه اشتغال، رونق تجارت، امنیت و ... در این مناطق را می‌تواند سبب شود.

بازارچه مرزی دوکوهانه در سال 1373 تاسیس شد به گونه ای که در سال های ابتدایی از رونق نسبتا قابل توجهی برخوردار بود اما سیاسی کاری برخی مسئولین وقت نفس های دوکوهانه را به شمارش انداخت، نکته ای که قابل توجه است استفاده ابرازی کاندیداهای انتخابات از دوکوهانه در بهبوهه انتخابات است به طوری که توپ را در زمین دیگری انداخته  و با وعده وعید های دروغین رقه های از امید را بر پیکر نیمه جان دوکوهانه دمیده و پس از انتخابات این اصل به صورت کلی فراموش می شود.

اما سوال اصلی اینجاست که چرا بازارچه مرزی دوکوهانه با توجه به پتانسیل ها و موقعیت استراتژیکی خاصش کمترین درصد توسعه صادارت را در بین سایر بازارچه های مرزی استان داشته است؟ پاسخ به این سوال به عوامل متعددی نظیر عواملی مانند عدم تمایل افغان‌ها به بازارچه‌های مرزی، ناامنی، مشکلات انتظامی در ایران، نداشتن جاده دسترسی مناسب از طرف افغانستان، نبود آب کافی، وجود بعضی مقررات سخت گمرکی و... در این زمینه تأثیرگذار بوده است.

اما مهترین دلیل نا کارآمدی و بی توجهی مسولین است به طوری که از آن زمان تاکنون تنها به بیان اخباری مبنی بر بازگشایی این بازارچه در سریع ترین زمان ممکن توسط مسئولان بسنده شده است و هنوز هم زمانی که از آن با عنوان «به زودی» یاد می شود فرا نرسیده است تا در پس آن مردم این شهر بستری برای برون رفت از مشکلاتشان داشته باشند.

شهرستان نهبندان یکی از شهرهای رکورد دار در زمینه قاچاق است که بدلیل طغیان مشکل بیکاری در آن بسیاری از جوانان شهرستان به قاچاق انواع مختلفی از سوخت گرفته تا مواد روی می آورند و در نهایت به دلیل نبود شغل مناسب بار سفر بسته و تبع آن این مناطق خالی از سکنه خواهد شد و مشکلات امنیتی فراوانی را به دنبال خواهد داشت.

برای برون رفت از این مشکل همت همه جانبه مسئولین شهرستان و استان را می طلبد به عنوان مثال یکی از طرح‌هایی که می‌تواند نقش بسزایی در جلوگیری از قاچاق سوخت و تأمین معیشت مرزنشینان داشته باشد احداث جایگاه‌های فروش مواد سوختی است؛ لذا به دلیل اعطای یارانه سوخت در داخل کشور، قیمت سوخت‌های مختلف و فرآورده‌های نفتی، نسبت به قیمت‌های جهانی و قیمت‌های مبادله‌ای این محصولات در کشورهای همسایه، پایین‌تر می‌باشد؛ این موضوع به صورت قطعی موجب شکل گیری فرصت قاچاق این محصولات به خارج از کشور می‌شود که سبب شده است سالیانه حجم قابل توجهی از این منابع استراتژیک، از کشور خارج شود و سود آن از دسترس مردم بیرون رود.

بنابراین می‌توان با اختصاص سهمیه سوخت ماهیانه به مرزنشیان شهرستان نه تنها جلو قاچاق سوخت را گرفت، بلکه طرح فروش مرزی سوخت مبادله کالا با معافیت ویژه، عامل مهمی در ثبات و پایداری منطقه به تبع آن افزایش رفاه مرزنشینان خواهد بود؛ این در حالیست که فعال سازی هر چه زودتر بازارچه دوکوهانه نه تنها می تواند این مشکل را حل کند بلکه زمینه را برای اشتغال زایی بسیاری از مردم استان در این شهر و در نتیجه توسعه همه جانبه استان فراهم می کند اما این طرح در فرجامی تلخ و سرنوشتی نامفهوم گرفتار شده است.
  

انتهای پیام/