خواهر بزرگ شهید دامادی برادرش رااین طور روایت می کند: دیگه وقتش شده بود که براش آستین بالا بزنیم خیلی دلمون می خواست داماد شدنش را ببینیم با مامان خیلی آرزو واسش داشتیم هر بار هر جا می رفتیم یه دختر واسش زیر نظر می گرفتیم، وقتی قاسم از جبهه می اومد همه دورش جمع می شدیم و از اون دختر براش می گفتیم اما همیشه با هامون مخالفت می کرد و می گفت حالا وقتش نرسیده .
,مادر بهش می گفت : نکنه کسی رو می خوای خجالت می کشی بگی ، قاسم هم سرش رو می انداخت پایین و می خندید . با خنده هاش و خجالتی که می کشید ما بیشتر بهش مشکوک می شدیم اما این بار که از جبهه اومد مثل همیشه رفتیم سراغش ، این بار دیگه تحمل نداشتیم .
,مادر گفت : ببین قاسم دیگه نمی زاریم بهونه بیاری اگه کسی را می خوای بگو و گرنه که ما بریم برات خواستگاری یه دختر خوب سراغ داریم مطمئن باش از سلیقه ما خوشت میاد و این دفعه بر خلاف همیشه قاسم هم چیزی نگفت و خبری هم از مخالفت کردنش نبود خیلی خوشحال بودیم فکر کردیم موفق شدیم و تونستیم راضیش کنیم. همون موقع یه نگاه به من و مامان کرد بعد گفت : خیلی دوست دارید من داماد بشم ، ما هم با خوشحالی جواب دادیم خوب آره دیگه، ما آرزومونه ،در حالی که سرش رو انداخته بود پایین گفت : من وقتی داماد میشم که جنازه منو به سمت گلزار شهدا تشییع می کنید، باور کنید این بزرگترین آرزومه اینجوری داماد شدن رو خیلی دوست دارم و خیلی برای رسیدن بهش دعا میکنم .
,مادر طاقت نیاورد شروع کرد گریه کردن ، و با همون حالت بغض بهش گفت: ببین قاسم چطوری دل ما رو می لرزونی . البته این بار که رفت دیگه نیومد تا به آرزوش رسید . و ما بعد از چند سال پیکرش را به سمت گلزار شهدا تشییع کردیم.
,,
انتهای پیام/ر
]
ارسال دیدگاه