نیروی انتظامی به جبران کم کاری نهادهای فرهنگی تبدیل شده است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آناج، مانهایم در واپسین روزهای عمر خود که با سیل عظیم انتقادهای وارد و ناوارد مواجه شده بود یک بار در پاسخی به یکی از ایشان نوشت: " تناقضات زیادی که در نوشته هایم هستند را نه نشانه اعوجاج فکری بلکه نشانه ای از همتم برای فتح مرزهای بیشتری از دانش بدانید."

البته که برای اهل علم ونظر چنین امتیازی را می توان در نظر گرفت. چراکه گاه عمر یک نویسنده یا متفکر برای اثبات مطلبی که در ذهن می پروراند کافی به نظر نمی رسد. هستند دانشمندان زیادی که در اواخر عمر خود گفته اند کارهایم مقدمه ای بود بر یک دیباچه بسیار فراگیر. این نگاه را می توان در برداشت های اجتماعی از یک مطلب مهم یا یک پدیده گسترده اجتماعی و انسانی نیز گستراند. 

صاحب قلم تا چند سال یکی از منتقدان جدی حضور نیروهای انتظامی در خیابان برای نگه داشت الگوهای بهنجار و اسلامی بوده است. اما منصفانه بایستی گفت ، مباحث اجتماعی را با مقیاس فرایض و تکالیف دینی بسنجیم ولاغیر. هرچند امروز هم اعتقاد دارم حضور پلیس برای اجرای احکام اسلام آخرین راه حل اسلامی کردن معابر و البته رعای حریم های اخلاقی جامعه است اما متاسفانه باید گفت ظاهرا چنین به نظر می رسد که راه دیگری نمانده. در شرایطی که بسیاری از نهادهای مسئول در برابر خدا و رسول او در خوش بینانه ترین حالت حرفی برای گفتن ندارند با تمامی کم کاری های مجامع فرهنگی کشور به عهده نیروهای مظلوم انتظامی افتاده است.

اگر رفتار های انسان را در سه قالب کلی غریزه، منافع و دو قطبی اقناع –اقتدار تحلیل کنم لاجرم باید اعتراف کنیم که ماهواره ها ورسانه های جمعی ممنوعه غرایز جوانان را به شدت تحریک نموده اند تا جائیکه  فقط در حوزه خشونت در تبریز در سال 93 بالغ بر 35 هزار مورد ضرب و شتم تبدیل به پرونده دادگاهی شده است.یا میزان طلاق ها که متاسفانه به نسبت یک به 5 رسیده است و از این بین میزان بالایی از آنها بنا به دلایل اخلاقی اتفاق افتاده است.

از باب نفع گرائی نیز اوضاع مناسبی نداریم. متاسفانه فرهنگ نفع گرائی به حوزه اجتماعی زندگی نیز کشیده است .رقابت های بی موردی که ریشه روانشناختی دارند در بین برخی از جوانان به گونه ای عجیب رواج پیدا کرده تاجائیکه درصد متنابهی از آرایشات بانوان جوان را همین مساله سبب می گردیده است. این مساله هم جای تاسف و هم جای بسی درنگ و تامل دارد چراکه سال قبل بالغ بر 15 هزار میلیارد تومان صرف خرید لوازم آرایشی در کشور شده است.

در دوقطبی اقناع –اجبار نیز به دلیل ضعف اساسی در کارکرد سیستم آموزشی کشور بسیاری از نوجوانان با آموزش های ضعیف اسلامی پرورش یافته بطوری که برخی از ایشان ابتدایی ترین احکام محرم و نامحرم را نیز نمی دانند.

همچنانکه درلابلای مطالب نیز نگاشته شد ضعف کارهای اندیشه ای و عقیدتی و .. را لاجرم بایستی نیروهای انتظامی پوشش دهند. حضور در مجامع و معابر و برخورد با هنجارشکنان به منظور نا امن کردن فضا برای شکستن هنجارها . البته درمان ریشه ای این نابهنجاری راه فرهنگی و نرمی را می طلبد اما از بس که از همه این دستگاه ها ناامیدی به فزونی رواج یافته دغدغه مندان مسلمان چاره کار را در جای دیگری می جویند. ناگفته پیداست  شرایطی که در برخی نقاط تهران با آن مواجه می شویم زنگ های خطری را به صدا در می آورند که اگر توجهی بدیشان نگردد شاید فردا برای جبران آن بسیار دیر باشد.

نویسنده: رضا موسوی کارشناس ارشد مسائل اجتماعی

انتهای پیام/پ