تهیه دارو، کابوسی برای بیماران پیوند کلیه در نوشهر

به بهانه روز بیماری‌های خاص، با دختر جوانی گفت‌و‌گو کرده‌ایم که خود یکی از کسانی است که پیوند کلیه انجام داده اما با این وجود روحیه عالی دارد و در مدت گفت‌وگو با وجود تمامی سختی‌هایی که داشته بازهم به زندگی لبخند می‌زد.

وی در پاسخ به پرسش خبرنگار ما مبنی بر اینکه از چه زمانی فهیدید به بیماری کلیوی مبتلا شده‌اید، گفت: چند سال پیش بود که مدت‌ها دچارفشار خون، سردرد و حالت تهوع بودم، به دکتر داخلی مراجعه کردم و عارضه را ناراحتی قلبی تشخیص دادند در صورتی که در خانواده ما سابقه بیماری قلبی و حتی کلیوی وجود نداشت؛ به تهران رفتم و به دکتر قلب مراجعه کردم و آن‌جا به من گفتند که ناراحتی قلبی نداری و باید به دکتر مجاری اداری و کلیوی مراجعه کنی، برایم سونوگرافی نوشتند و بعد از آزمایش مشخص شد من هر دوکلیه‌ام را از دست داده‌ام.

احمدی افزود: شنیدن این خبر برایم خیلی سخت بود ولی سعی کردم روحیه‌ام را حفظ کنم و با روحیه بالا سبب دلگرمی برای خانواده شوم. با اینکه در ابتدا ناراحت بودم به هیج عنوان از خداوند گله نکردم؛ حتی روحیه‌ای بالا داشتم. الان وقتی برمی‌گردم به آن دوران تعجب می‌کنم که چطور این روحیه‌ را داشتم و حتی بعد از دوران نقاهت؛ تحول بهتری در زندگی‌ام صورت گرفت، باید بگویم که حمایت خانواده هم خیلی تاثیر داشت.

وی در ادامه خاطرنشان کرد: به انجمن بیماری‌های خاص مراجعه کردم و در آنجا به من گفتند چون گروه خونی من B+ است، برای این گروه خونی کلیه به سختی پیدا می‌شود، اما با این وجود در آنجا پرونده تشکیل دادم و به خانه مراجعه کردم، هنوز دوساعتی از برگشت من نگذشته بود که از انجمن تماس گرفتند و اطلاع دادند کسی با گروه خونی B+ برای اهدای کلیه آمده است، باورش کمی سخت بود ولی به لطف خداوند این غیر ممکن، ممکن شد.

احمدی به مشکلات یک بیمار کلیوی، دیالیزی و کسانی که پیوند کلیه انجام دادند، اشاره کرد و افزود: شاید اولین مشکلی که می‌توانم به آن اشاره کنم، مشکل بیمه خدمات درمانی است، در بیماران پیوندی یک سری دارو‌ها را بیمار باید حتما همیشه مصرف کند که برای ثابت نگه داشتن ایمنی بدنشان لازم است، که متاسفانه چون دارو‌ها خارجی و خیلی گران است، بیمه پوشش نمی‌دهد و بعد از تحریم‌ها نیز تهیه دارو به مراتب سخت‌تر شد.

وی مشکل بعدی را آگاهی نداشتن بیمار از اینکه برای چکاپ باید به کجا مراجعه کند دانست و یادآور شد: با توجه به اینکه اکثر پزشکان شهرستان تخصص کافی (چون بعضا دیده شده دوز دارو و یا داروهای مصرفی اشتباه نوشته می‌شود) برای بیمار پیوندی ندارند، بیمار به مشکل بر می‌خورد. باید جایی باشد که تمام کارهای بیمه، امضا و مهر یک جا انجام شود، چون برای مراجعه به دکتر و تهیه دارو باید اول به پزشک مراجعه کرد، بعد به پزشک خانوار دوباره نامه زده شود و این شرایط برای یک بیمار پیوندی سخت است.

این پیوندکننده نوشهری با بیان اینکه ساندیمون و سلسپت از داروهای اصلی است که یک بیمار پیوندی باید همیشه مصرف کند، خاطرنشان کرد: هرماه قیمت دارو متفاوت است و در ایران قبلاً داروی خارجی وجود داشت که بیماران از آن استفاده می‌کردند ولی الان داروی ایرانی به بازار آمده که متاسفانه بدن برخی بیماران با این داروی ایرانی سازگار نیست و تنها مزیتی که داروی ایرانی دارد هزینه‌ خیلی پایین آن است.

احمدی گفت: بیماران پیوندی یک سری مشکلات خاص دارند مثل اینکه در مکان‌های شلوغ و صف‌های طولانی نمی‌توانند بایستند که متاسفانه مردم به سبب ناآگاهی گاهی با دید ترحم انگیز به این بیماران نگاه می‌کنند.

وی با اشاره به اینکه بیماران پیوندی همیشه باید دارو مصرف کنند، ادامه داد: بیماران پیوندی در دوره نقاهتشان یک ماه اول هفته‌ای یک بار و بعد هر سه ماه یکبار یک آزمایش سطح دارو می‌دهند، بعد از آن تعیین می‌شود چه دوزی از دارو مصرف شود، فقط دوز دارو‌ها کم می‌شود ولی برخی دارو‌ها همیشه باید مصرف شود.

این بانوی نوشهری تصریح کرد: به دلیل اینکه سیستم ایمنی بدن بیماران پیوندی ضعیف است از نظر جسمی نباید فعالیت‌های جسمی سنگین انجام دهند و در خیلی از محیط‌هایی که دم و بازدم تنفسی وجود دارد قرار بگیرند؛ چون ممکن است در بدن بیمار باعث عفونت شود و کلیه از کار بیفتد.

وی با اشاره به اینکه بیماران نوشهری به‌دلیل کمبود دارو در نوشهر باید به چالوس مراجعه کنند، بیان کرد: مسئولین این بیماران را حمایت کنند، چون واقعا مشکل این بیماران خاص و ویژه است، شرایطی را به وجود بیاورند که بیمار کلیوی بتواند دارو‌هایش را در شهر خودش تهیه کند نه اینکه از روستاهای نوشهر آن‌هم در شرایط خیلی سخت برای تهیه دارو به چالوس مراجعه کنند.

احمدی در پایان با اشاره به اینکه بیماران کلیوی روحیه بالا خود را همواره حفظ کنند، از مردم خواست حس ترحم به بیماران پیوندی بلکه همه بیماران خاص نداشته باشند، چون این بیماران هم می‌توانند مانند بقیه افراد یک زندگی عادی داشته باشند.

انتهای پیام/گ